ΒΟΥΤΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΒΡΑΧΙΑ ΤΟΥ CAPE FINISTERRE

Οταν ακόμα η ανθρωπότητα πίστευε οτι η γη είναι επιπεδη το ακρωτήριο Finisterre (Λατ. "τέλος γης") εθεωρήτο σαν το δυτικότερο μερος του τότε γνωστού κόσμου και πρακτικώς το τέλος του. Φυσικά ο κόσμος εκτείνετε πέραν του Ατλαντικού, αλλα το ακρωτήριο Finisterre παραμένει το τέλος της Ισπανικής γης προς τη Δύση.

Το ακρωτήριο Finisterre είναι ακόμη και σήμερα προορισμός και το τέλος ενός μακρυνού προσκυνηματικού ταξιδιού για τους Καθολικούς προσκυνητές, που ακολουθούν τον “δρόμο του Αγίου Ιακόβου”. Το “τέλος” βρίσκετε περίπου 90 Χιλ. δυτικά του Santiago de Compostela.

Οι ταξιδιώτες αποκαλούσαν τον δρόμο προς το Santiago de Compostela “γαλαξία” διότι ακολουθεί την φορά του γαλαξία προς την Δύση. Σαν έφθαναν στο τέλος του ταξιδιού τους, που για μερικούς από αυτούς ξεκινούσε ακόμα και από την Φλάνδρα (χάριζαν την ζωή αν έφθανες ως το ακρωτήρι κουβαλώντας ένα βαρύ φορτίο), έκαιγαν τα ρούχα τους και βουτούσαν στα νερά του ωκεανού για να εξαγνιστούν.

Ξαναγεννημένοι και με τις αμαρτίες τους παραγεγραμμένες, κρατώντας ένα κοχύλι - σύμβολο, έπαιρναν το δρόμο της επιστροφής για να επανενταχθούν στην κοινωνία, ακόμα και όταν αυτή μαστίζονταν στο μεσαίωνα απο την μαύρη πανούκλα.

Δεν είναι πολλα τα προσκυνήματα που αναγώριζε σαν τόσο σημαντικά η Καθολική εκκλησία (ίσως 3 η 4 σε σύνολο). Τα βράχια του Finisterre όμως ήταν και είναι ένα από αυτά.

Λίγοι είναι αυτοί που δεν έχουν ακολουθήσει με τα μάτια τον γαλαξία στον ουρανό και δεν θαυμάσαν την ουράνια ομορφιά. Πολλοί όμως είναι εκείνοι που δέσμιοι της καθημερινότητας δεν βρήκαν την δύναμη να ξεκινήσουν το ταξίδι στο τέλος του γαλαξία - στα βράχια του “cape Finisterre”.

Οσο μαζεύνται τα σύννεφα στον ορίζοντα του παρόντος και με τον καιρό του αύριο να μοιάζει κλειστός ολόγυρα, προσεύχομαι να ανοίξει μια χαραμάδα στον ουρανό, να φανεί ο γαλαξίας. Μήπως και καταφέρω να ξεκινήσω έστω και αργά το ταξίδι για το “cape Finisterre”, για την βουτιά στον εξαγνιστικό Ατλαντικό. Άλωστε και τον πρώτο ευλογεί και τον έσχατο θεραπεύει.

ioannispk - son of a pirate

No definition found.

Search the web for "παραμένει" »

Ασκητική - Ν. Καζαντζάκης

Στην  Ασκητική ο Ν. Καζαντζάκης περιγράφει την πορεία του ανθρώπου μέσα από τέσσερα σκαλοπάτια:

Πρώτο σκαλοπάτι: ΕΓΩ.

Δεύτερο: Η ΡΑΤΣΑ.

Τρίτο: Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ.

Τέταρτο: Η ΓΗΣ.

Διαβάζω στο πρώτο σκαλοπάτι, αναφέρει: "Να αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω. Να είσαι ανήσυχος, αφχαρίστητος, απροσάρμοστος πάντα. Όταν μια συνήθεια καταντήσει βολική, να τη συντρίβεις". 

Στο δεύτερο ( ράτσα) γράφει:" Δε μιλάς εσύ, μιλούν αρίφνητοι πρόγονοι με το στόμα σου.... Δεν είσαι λεύτερος. Αόρατα μυριάδες χέρια κρατούν τα χέρια σου και τα σαλεύουν. Όταν θυμώνεις, ένας προπάππος αφρίζει στο στόμα σου. Όταν αγαπάς, ένας πρόγονος σπηλιώτης μουγκαλιέται. Όταν κοιμάσαι, ανοίγουν οι τάφοι μέσα στη μνήμη και γιομώνει βουρκόλακες η κεφαλή σου. Μην πεθάνεις για να μην πεθάνουμε! φωνάζουν μέσα σου οι νεκροί."

Στο τρίτο ( ανθρωπότητα), το απόσπασμα γράφει: "Δε μιλάς εσύ . Μήτε είναι η ράτσα μονάχα μέσα σου που φωνάζει,μέσα σου οι αρίφνητες γενεές των ανθρώπων - άσπροι , κίτρινοι , μαύροι - χιμούν και φωνάζουν .Λευτερώσου κι από τη ράτσα , πολέμα να ζήσεις όλο τον αγωνιζόμενον άνθρωπο".

Και καταλήγει στο τέταρτο ( γη), "Δε φωνάζεις εσύ. Δε φωνάζει η ράτσα σου μέσα στο εφήμερο στήθος σου. Δε φωνάζουν μονάχα οι άσπρες, οι κίτρινες, οι μαύρες γενεές των ανθρώπων στην καρδιά σου. Η Γης αλάκερη, με τα ζώα, με τους ανθρώπους και τους θεούς της μέσα στο στήθος σου φωνάζει"

Παρ' όλο που ο Καζαντζάκης ήτανε 'Ελληνας και κατα τα γραφόμενά του "φωνάζει μέσα στο στήθος του κεθένα μας" - μάλλον κουφαθήκαμε σαν έθνος και ούτε στο πρώτο σκαλοπάτι δεν είμαστε.

Γιατί που να πάρει και να σηκώσει - ΓΙΑΤΙ ?

ioannispk - son of a pirate

EPIΣΤΟΛΗ Β΄ ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ

1 Τοῦτο δὲ γίνωσκε, ὅτι ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί· 
2 ἔσονται γὰρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι, 
3 ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάβολοι, ἀκρατεῖς, ἀνήμεροι, ἀφιλάγαθοι, 
4 προδόται, προπετεῖς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μᾶλλον ἢ φιλόθεοι, 
5 ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας, τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι. καὶ τούτους ἀποτρέπου. 
6 ἐκ τούτων γάρ εἰσιν οἱ ἐνδύνοντες εἰς τὰς οἰκίας καὶ αἰχμαλωτίζοντες γυναικάρια σεσωρευμένα ἁμαρτίαις, ἀγόμενα ἐπιθυμίαις ποικίλαις, 
7 πάντοτε μανθάνοντα καὶ μηδέποτε εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν δυνάμενα.


Τα πρώτα λίγο ως πολύ όλοι τα γνωρίζουν, τα φαντάζονται κτλ.  Αλωστε τι αξία θα είχαν οι μη φιλάργυροι, οι ταπεινοί, οι καλοί γενικά, αν δεν υπήρχαν οι "αλλοί" για να συγκριθούν μαζί τους. Φτηνό το επιχείρημα αλλα δουλεύει. Οσο για τα γυναικάρια, άστο καλύτερα, ευτυχώς που υπάρχουν και αποφορτίζετε η περίσια τεστοστερόνη. Αν δεν υπήρχαν αναρωτιέμαι πως θα ήταν η κοινωνία. Μια μικρή γεύση την έχει κανείς επισκεπτόμενος την Σ Αραβία. Λοιπάμε αλλά μερικά προβλήματα είναι πιο σύνθετα απο όσο φαίνονται.


Στέκομαι στο τελευταίο - 7  - που μεταφράζετε περίπου "που πάντοτε μαθαίνουν και ποτέ δε δύνανται να έρθουν σε επίγνωση της αλήθειας".


Εντυπωσιακό κατα την άποψη μου και αντικατοπτρίζει την διαχρονική πραγματικότητα με ακρίβεια.


Θέλω να πιστεύω οτι οι καιροί που ζούμε ΔΕΝ είναι έσχατοι με την ένοια της παντελούς απώλειας όπως εκφράζεται συχνά από πολλούς. Είναι όμως ημέρες που μπορούμε να βελτιώσουμε την ζωή μας και τον εαυτό μας, όπως κάθε μέρα άλωστε.


ioannispk - son of a pirate

Διαπιστωσεις

Απο την ειδησεογραφεία των τελευταίων ημερών διαπιστώνω:

1) Οι Σοσιαλιστές και illuminati αριστερίζονες θεωρούν (τουλάχιστον προσφάτως) την φοροδιαφυγή ως κλοπή.

2) Οι Φιλελεύθεροι διατυπώνουν την θεωρία οτι η φορολόγιση της ιδιοκτησίας είναι κλοπή.

3) Οι ακραίοι αριστεροί συμπεριλαβμανομένων των αναρχικών θεωρούν την ιδιοκτησία κλοπή.

Προφανώς το χάσμα είναι αγεφύρωτο προς ζημία του συνόλου που σε όποια πλευρά και να ανοίκει ιδεολογικά, βιοπορίζετε καθημερινά στα πλαίσια της κοινωνικής συνύπαρξης που προυποθέτει κατά την ταπεινή μου γνώμη:

α. Διάθεση για δημιουργία (άρα παραγωγή αγαθών) - είναι στην φύση του ανθρώπου.
β. Υπαρξη ιδιοκτησίας.
γ. Συμβολή στην διατήρηση του κοινωνικού ιστού.

Ολα τα πιο πάνω στα πλαίσια του αχαιοελληνικού "ΜΕΤΡΟΥ", η απώλεια του οποίου οδηγει με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή.

Ο Καζαντζάκης έγραψε στα ταξιδιωτικά του οτι όταν εξήχθει στην Ευρώπη το μοντέλο του "καλού κ' αγαθού - άριστου" ανθρώπου, η Αγγλία ας πούμε δημιούργησε τον Gentleman. Γράφει ο Καζαντζάκης,

... Χωρίς τα ιπποτικά εύσημα της αριστοκρατικής του καταγωγής, ευγενής χωρίς οικόσημα και σπαθιά, χωρίς χρυσοποίκιλτες φορεσιές και δονκιχωτικά οράματα, "μυαλωμένος, πραχτικός, χωρίς μεγάλη φαντασία, με τρόπους απλούς και σεμνή στολή",  "ο τζέντλεμαν πια είναι εκείνος που καλλιέργησε αρμονικά τις ατομικές και κοινωνικές του ιδιότητες, που συγκρατεί τα πάθη του, που ποτέ δε μιλάει για τον εαυτό του, μήτε κακολογάει τους άλλους, κύριος των νεύρων του, 'καπετάνιος της ψυχής του'".

Τι θαυμάσιο ... "ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΟΥ" ...

Αν και το πρότυπο αυτό έχει φθαρεί και στιλιτεύετε απο πολλούς, ενδεχομένως να πρέπει να το επανεισάγουμε και εξ αυτού να θυμιθούμε αυτό που είναι βαθιά κρυμένο μεσα μας - δηλαδή το "ΑΡΙΣΤΟ" το "ΚΑΛΟ Κ΄ΑΓΑΘΟ". Να υποτάξουμε δηλαδή το κτήνος - μέσα μας. Τα πιο κάτω πάλι απο τον Καζαντζάκη - Ταξιδεύωντας στην Αγγλία

«Τούτες τις σκέψες έκανα περπατώντας κάμποσους μήνες στο εγγλέζικο χώμα κι αναπνέοντας, σε μιαν τόσο αποκαλυπτική στιγμή, τον αγέρα της Αγγλίας. Αγάπησα το λαό αυτόν, θάμασα τις θεμελιακές για τον άνθρωπο αρετές του? την υπερηφάνια, την αξιοπρέπεια, το πείσμα, την αντοχή, την πειθαρχία. Λίγα λόγια, πολλά έργα, ανθρωπιά μεγάλη. Αποφασιστικές μάχες έδωκε ο άνθρωπος και στο υγρό τούτο καταπράσινο νησί του Βορρά, μακριά από την άγια Μεσόγειο. Όπως σε όλους τους ανθρώπινους αγώνες, κι εδώ οι οχτροί ήταν οι ίδιοι: ο άνθρωπος με το μέσα του χτήνος, το φως με το μέσα του σκοτάδι. Κι όπως παντού, κι εδώ το ανθρώπινο αίμα χύθηκε ποταμός, πλερώθηκε κι εδώ βαριά κι η πιο ασήμαντη νίκη.» Από τον πρόλογο του συγγραφέα.


Μιλώντας για το Ήτον σημειώνει:

"...Στη μικρή τούτη φημισμένη πολιτεία όπου αναθρέφεται η εγγλέζικη αριστοκρατία, το ελληνικό πνέμα, φωτεινό, τολμηρό κι ισορροπημένο, συνεχίζει εξόριστο στην υπερβόρεια ομίχλη το εξαίσιο έργο του"

Κρατώ το "ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ, ... ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΕΞΟΡΙΣΤΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ".

Τι τραγικό να μην μπορούμε σαν έθνος - σαν κοινωνία να αποδεχθούμε την πραγματοκότητα και να αφυπνίσουμε αυτο που νομοτελειακά υπάρχει μέσα μας και επιβιώνει παρέα με τη Καρυάτιδα του Λονδίνου εξόριστο. 'Εκλεγαν λέει οι αδελφές της όταν την πήρε ο Elgin. Το κλάμα ακούγονταν μέχρι το Φάληρο.

Φαντάσου πως θα σπάραζε η Ελληνική ψυχή σαν χωρίστικε απο το ΠΝΕΥΜΑ της και το έβλεπε να φεύγει - ίδια βουλήση - εξόριστο, κι ακόμα πως θρηνεί που παραμένει ως σήμερα μακριά της.

ioannispk - son of a pirate

Ενοχλήσεις

Οι στιγμές του κοιωνικού ξεγυμώματος που ζούμε τις τελαιταίες μέρες δείχνουν περίτρανα την φτώχια μας. Και δεν ενοώ την μονεταριστική φτώχια αλλά την ψυχική.

Με ενοχλεί που τείνουμε να στραφούμε ο ένα εναντίων του άλλου, εθελοτυφλώντας απέναντι στη πραγματικότητα που μας οδήγησε στην κατάστασή μας, που δεν είναι άλλη απο την πευματική μας φτώχια.

Σαν λαός διαθέτουμε ζηλευτή οξυδέρκια, την οποία αλλοίμονο δεν καταφέραμε ποτέ να τιθασεύσουμε αρνούμενοι τα φώτα του Ανθρωπισμου - του Διαφωτισμού - της Αναγέννησης, του Δυτικού πολιτισμού γενικά που δεν είναι τίποτα περισσότερο απο παράγωγο του δικού μας Ελληνικού πολιτισμού, φυσικά διανθισμένο μέσα στους αιώνες.

Παραμένουμε βολεμένοι πίσω απο την Βυζαντινή και μετέπειτα Οθωμανική - ραγιάδικης νοοτροπίας μας που μας βολεύει.

Είναι ανάγκη να επανεισάγουμε τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό που κάποτε μεταλαμπαδεύσαμε στην Ευρώπη και να ξαναβρούμε παλιές θαμένες αξίες όπως η ανιδιοτελής προσφορά, η υστεροφημία, η φιλοπατρία - με άλλα λογια την Εθνική μας ταυτότητα.

ioannispk - son of a pirate

Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα - ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα - ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

(από τον εκδότη)

«Ο Νίκος Μπελογιάννης γράφει ένα βιβλίο για το ρόλο του ξένου κεφαλαίου στην Ελλάδα, για να επιβεβαιώσει, στο πεδίο της οικονομίας και στη συνάφειά της με την κοινωνία και την πολιτική, το παραπάνω θεώρημα. Κατά το συγγραφέα ο ανολοκλήρωτος αστικοδημοκρατικός μετασχηματισμός, η αρπακτικότητα της «αστοκοτζαμπάσικης» συμμαχίας, οι δεσμοί εξάρτησης και υποταγής στον ξένο παράγοντα, που ως εγγυητή τους είχαν τη μοναρχία και ως ιδεολογικό επικάλυμμα τη μεγάλη ιδέα. Τέλος, η ψευδής θεωρία της φτώχειας ως εγγενούς χαρακτηριστικού της ελληνικής πραγματικότητα, ήταν οι μεγάλοι ένοχοι για την ψεύτικη ανεξαρτησία, την οικονομική κακουχία της χώρας και τη δυστυχία του λαού».

====================

Σήμερα, που η Ελλάδα δοκιμάζεται, μαζί με το λαό της από μια παράλληλη χρεοκοπία, όπως οι παλιότερες, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αναφέρουμε κάποια σημαντικά αποσπάσματα από αυτό το βιβλίο – κατάθεση του Νίκου Μπελογιάννη.

1. Το 1843 ήρθε η πρώτη χρεοκοπία, αφού όλοι έκαναν «το κατά δύναμη» για να την προκαλέσουν. Η κυβέρνηση δήλωσε ότι δεν μπορούσε να πληρώσει το τοκοχρεολύσιο του δανείου του 1833. Η Ελλάδα βρέθηκε πολύ φτωχότερη, απ’ ό,τι ήταν την ημέρα που έκανε το δάνειο. Με το χρέος να έχει φτάσει τα 90 εκατομμύρια από τα 60. Και με έσοδα 14 εκατομμύρια, έπρεπε κάθε χρόνο να πληρώνει για μια δόση 6 εκατομμύρια. Δηλαδή, το 43%! Οι «προστάτιδες δυνάμεις» πήραν μέτρα. Όχι βέβαια για να μας σώσουν, αλλά για ν’ αρπάξουν ό,τι είχε απομείνει (σελ. 95).

Το «τπωχεύσαμεν» εξόργισε τους ομολογιούχους

2. Το Μάη του 1893 ο πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης, δεν δέχτηκε τους εκβιαστικούς όρους των ξένων ομολογιούχων και παραιτήθηκε. Τότε, ο βασιλιάς διόρισε πρωθυπουργό τον Σωτηρόπουλο, με συνεργάτες το Ράλλη και τον Ευταξία. Ολους ανθρώπους του παλατιού και πρόθυμους να πουλήσουν όσο όσο την Ελλάδα. Αυτοί, με τις κομπίνες τους, μόλις κατάφεραν να πάρουν ένα δάνειο 9,7 εκατομμύρια ονομαστικά και 5,5 πραγματικά. Με τιμή έκδοσης να κατέβει στα 65% και ο τόκος να φθάσει στα 9%. Αυτή την πορεία, όμως, με την πλειοψηφία του στη Βουλή, ο Χ. Τρικούπης την έκοψε στη μέση. Ξανάγινε πρωθυπουργός, χωρίς, όμως, να μπορέσει να εξασφαλίσει κανένα δάνειο τότε στη  Βουλή, στις 9-10 Δεκεμβρίου του 1893, δήλωσε ότι η χώρα βρίσκεται σε αδυναμία να πληρώσει τα τοκομερίδια, ξεστομίζοντας το «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν».

3. Πίσω από τον προσχηματικό πόλεμο του 1897, με τη Τουρκία και την ήττα της Ελλάδας ήταν οι ομολογιούχοι. Κυρίως οι Γερμανοί, που είχαν ζημιωθεί από την πτώχευση. Ολοι αυτοί μαζί, οργάνωσαν και επέβαλαν Διεθνή Επιτροπή Ελέγχου, για είσπραξη, διάθεση, προσόδων αρκετών για την υπηρεσία του δανείου της πολεμικής αποζημίωσης προς την Τουρκία, αλλά και όλων των άλλων εθνικών χρεών.

Εξευτελιστικός έλεγχος για οικονομικά, εθνικά και πολιτικά θέματα

Οι πατέρες του έθνους ψήφισαν το νόμο που ζήταγαν οι τοκογλύφοι ομολογιούχοι «περί διεθνούς οικονομικού ελέγχου». Τότε η Ελλάδα υποδουλώθηκε οικονομικά. Για να πάρουν οι τοκογλύφοι τα λεφτά τους, τους παραχωρήσαμε όλα τα κρατικά μονοπώλια, καίρια τελωνεία κ.τ.λ. Για να απομείνουν σ’ εμάς οι ψηφίσεις νέων φορολογικών νομοσχεδίων καταπίεσης του λαού.

Για να τονίσει (σελ. 193) ο Νίκος Μπελογιάννης, ότι:

Πραγματικά, τούτος ο έλεγχος του ΔΟΕ που φορτώθηκε στις πλάτες μας, ήταν ο βαρύτερος και ξεφτυλιστικότερος από κάθε άλλον έλεγχο που επιβλήθηκε σ’ οποιαδήποτε άλλη χώρα. Στην ουσία δεν ήταν μονάχα οικονομικός, αλλά και διπλωματικός κι ακόμα και πολιτικός. Ενας έλεγχος εξευτελιστικός, όπως φοβόμαστε θα πως είναι ο έλεγχος του ΔΝΤ, στους μηχανισμούς το οποίου θα μαρτυρήσουμε, όπως πιστεύει η πλειοψηφία Ελλήνων και Ελληνίδων ότι θα συμβεί σήμερα και αύριο.

=================

Η άτιμη η ιστορία γιατί να επαναλαμβάνεται ; 

ioannispk - son of a pirate

Το Υποσύνολο του λαού

Οσο περισσότερο ακούω τα ΜΜΕ και διαβάζω εφημερίδες, τόσο περισσότερο πείθομαι οτι

1. Ο λαός και άρα ο καθένας απο μας ως μέλος του, είναι περιζήτητος.
2. Ο λαός είναι ένα υποσύνολο της κοινωνίας (sic).

Σχεδόν καθημερινά ακούω η μαθαίνω ότι κάποιος όπως ας πούμε ένας αρχηγός κόμματος η ένας μητροπολίτης η τέλος πάντων κάποιος με αξίωμα (και όχι όπως εμείς οι άλλοι), έχει σαφή γνώμη για το πως και επιθυμεί να σώσει τον ... ΛΑΟ απο τα δεινά του. Σε συλλογικότερο επίπεδο το ίδιο κάνουν τα κόμματα οι πολιτικές φατρίες (εντός των κομμάτων), τα σωματεία, οι συντεχνίες, η εκκλησία, ο τοπικός σατραπίσκος κομματάρχης κτλ.

Συνάγω λοιπόν ότι αφού τόσοι μα τόσοι πολλοί μιλούν περί και για τον ΛΑΟ με μια διαλεκτική και φρασεολογία που "θέτει εαυτούς εκτός του ΛΑΟΥ" , τότε ο ΛΑΟΣ είναι υποσύνολο και μάλιστα πλανημένο της κοινωνίας, υγειά μέλη της οποίας αποτελούν οι σοφοί σωτήρες, που όπως είπαμε πιο πάνω ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΟΣ. Αυτό άλλωστε ομολογούν και οι ίδιοι με τον λόγο τους.

Από την άλλη όμως αυτή η πλανημένη μάζα (ενδεχομένως και για πολλούς αναμάρτητος ούσα), παραμένει αξιοπρόσεκτα περιζήτητη για όλους τους προαναφερθέντες, διότι ασχολούνται με αυτήν διακαώς και συνεχώς, αγνοώντας την δυσαρέσκεια του ... μειοψηφούντος (σε σχέση με αυτούς) ΛΑΟΥ, ο οποίος δυσανασχετεί με αυτή την εμμονή τους, που πλειστάκις τους καλεί να τον αφήσουν στην ησυχία του. Δεν θέλει ρε παιδί μου να σωθεί ο ΛΑΟΣ - γούστο του.

Αναρωτιέμαι λοιπόν διότι πολλοί ερίζουν για το σαρκίο μου (μέλος του ΛΑΟΥ γαρ). Σε ποιόν ρημάδι οργανισμό, πρόσωπο, κόμμα, εκκλησία, τζάκι, συνδικάτο ανοίκω ? Για ενημερώστε με σας παρακαλώ για να ξέρω ποιόν θα ευχαριστήσω όταν θα έχω σωθεί πάντα ερήμην μου και για κάτι που έχει γίνει χωρίς την συμβολή μου.
Διότι έτσι είναι ο ΛΑΟΣ πάσχει από δεινά τα οποία τον ταλανίζουν ΧΩΡΙΣ να φταίει, έχουν γίνει ΧΩΡΙΣ την συμβολή του και για αυτό πρέπει να καθαρθεί (με την Δαντική έννοια) ΕΡΗΜΗΝ ΤΟΥ.


ioannispk - son of a pirate

Μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο

Στους δύσκολους καιρούς που μας επιφύλαγε η μοίρα να ζούμε, λίγες παραμένουν οι αναλλοίωτες αξίες αναφοράς και ακόμα λιγότερες οι πολιτιστικές οάσεις για να δροσίσει κάποιος την δίψα που αναπόφευκτα φέρνει η καθημερινή αναζήτηση διεξόδου.
Χρειάζεται να ψάξει κανείς κάτι αμόλυντο - αγνό, μια συμπαντική αν γίνετε αλήθεια για να αντλήσει κουράγιο. Σταχυολογώ μερικούς στοίχους ...

Εμβατήριο για λεηλασίες

Ο βασιλιάς καινούργιες χώρες θα κατακτήσει
και τη φελλάδα των φτωχών κι αυτήν θα την ζητήσει
Του κόσμου το βασίλειο λαμπρά για να στηθεί
πρέπει το φτωχοκάλυβο να ξεθεμελιωθεί.


Ένα το χελιδόνι 

Θε μου Πρωτομάστορα μ' έχτισες μέσα στα βουνά
Θε μου Πρωτομάστορα μ' έκλεισες μες στη θάλασσα!

Μπέρτολτ Μπρέχτ Οδυσσέας Ελύτης

Ο Οδυσσέας Ελύτης στην ομιλία του κατά την απονομή του Νόμπελ κατέληγε ...
....

Τότε όμως η Ποίηση; Τι αντιπροσωπεύει μέσα σε μια τέτοια κοινωνία; Απαντώ: τον μόνο χώρο όπου η δύναμη του αριθμού δεν έχει πέραση.

...

Δεν αρκεί να ονειροπολούμε με τους στίχους. Είναι λίγο. Δεν αρκεί να πολιτικολογούμε. Είναι πολύ. Κατά βάθος ο υλικός κόσμος είναι απλώς ένας σωρός από υλικά. Θα εξαρτηθεί από το αν είμαστε καλοί ή κακοί αρχιτέκτονες το τελικό αποτέλεσμα. Ο Παράδεισος ή η Κόλαση που θα χτίσουμε. Εάν η ποίηση παρέχει μια διαβεβαίωση και δη στους καιρούς τους δύσκολους είναι ακριβώς αυτή: ότι η μοίρα μας παρ' όλ' αυτά βρίσκεται στα χέρια μας.

Της αγάπης αίματα

Της αγάπης αίματα με πορφύρωσαν 


και χαρές ανείδωτες με σκιάσανε 


οξειδώθηκα μες στη νοτιά των ανθρώπων 


μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο 



Στ' ανοιχτά του πελάγου με καρτέρεσαν 


Με μπομπάρδες τρικάταρτες και μου ρίξανε 


αμαρτία μου να 'χα κι εγώ μιαν αγάπη 


μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο 



Τον Ιούλιο κάποτε μισανοίξανε 


τα μεγάλα μάτια της μες στα σπλάχνα μου 


την παρθένα ζωή μια στιγμή να φωτίσουν 


μακρινή μητέρα ρόδο μου αμάραντο

Όσο οξειδωμένοι και να αισθανόμαστε, όσο και μάταιος να φαντάζει ο πόλεμος με τους αριθμούς, "η μοίρα μας παρ' όλ' αυτά βρίσκεται στα χέρια μας".

ioannispk - son of a pirate

MAL DU DEPART

Ο Νίκος Καββαδίας έγραψε στο ποίημα του MAL DU DEPART

Θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής
των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων,
και θα πεθάνω μια βραδιά, σαν όλες τις βραδιές,
χωρίς να σχίσω τη θολή γραμμή των οριζόντων.

 ...

Θα πάψω πιά για μακρινά ταξίδια να μιλώ,
οι φίλοι θα νομίζουνε πως τα 'χω πιά ξεχάσει,
κι η μάνα μου, χαρούμενη, θα λέει σ' όποιον ρωτά :
"Ηταν μιά λόξα νεανική, μα τώρα έχει περάσει . . . "

Μα ο εαυτός μου μιά βραδιάν εμπρός μου θα υψωθεί
και λόγο, ως ένας δικαστής στυγνός, θα μου ζητήσει,
κι αυτό το ανάξιο χέρι μου που τρέμει θα οπλιστεί,
θα σημαδέψει, κι άφοβα το φταίστη θα χτυπήσει.

εν μέσω παγκόσμιας θύελλας πολλές φορές αναρωτιέμαι αν όλα αυτά που πίστεψα μέχρι σήμερα και μάλιστα όχι από "πάθηση" όπως έλεγε ο συχωρεμένος ο μπάρμπας μου ΛΧ, αλλά από καθαρή θέληση για μάθηση, δεν ήταν τίποτα άλλο από μια ουτοπία. Μια ... "λόξα νεανική" ... που ΠΡΕΠΕΙ να περάσει !

Άκουγα τον Πρωθυπουργό να μιλάει χτες το βράδυ για τα δεινά της χώρας, τις προσπάθειες που γίνονται, τις μεθόδους που ακολουθούνται, τις θυσίες που πρέπει να κάνουμε (ίσως όχι όλοι αλλά κάποιοι από εμάς) για να γλυτώσουμε από το κακό και επιτέλους να βρούμε το δρόμο μας. ΤΟΝ ΣΩΣΤΟ δρόμο - και έλεγα - δεν μπορεί σίγουρα αυτά που νόμιζες μέχρι σήμερα δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μια ΛΟΞΑ ΝΕΑΝΙΚΗ.

Έλα όμως που έρχεται η αργή φωνή του Μαρκόνη, με τα παράσιτα του άλλου κόσμου να την διακόπτουν και να την αλλοιώνουν και μου φωνάζει ...

Μα ο εαυτός μου μιά βραδιάν εμπρός μου θα υψωθεί
και λόγο, ως ένας δικαστής στυγνός, θα μου ζητήσει,

Ε! την τρέμω αυτή την ώρα. Γιατί είναι πιο τραγική και απ' την ημέρα της Χριστιανικής κρίσεως. Γιατί εκείνη την ώρα θα κάμει κανείς τον τελικό απολογισμό του, όχι για το άχρηστο και ενδεχομένως γέρικο κορμί του αλλά για το αύριο  - την αιωνιότητα στις μνήμες των κατοπινών γενεών - την υστεροφημία.

Για τούτο λοιπόν και σαν δειλός και βολεμένος μεσήλικας που είμαι  λουφάζω και προσεύχομαι να έχει δίκιο ο πρωθυπουργός και όλοι οι άλλοι σοφοί που θέλουν να μας σώσουνε.
Να ήταν πράγματι μια νεανική τρέλα (thought crime) αυτά που  πίστεψα και σίγουρα να έχει περάσει, κατά που νομίζουνε τουλάχιστον οι φίλοι μου.
Γιατί αλλιώς θα πρέπει να ζήσω αιώνια με τις Ερινύες μου αφού το ανάξιο χέρι μου - θα παραμείνει ... ανάξιο και κουλό - δέσμιο.

ioannispk - son of a pirate

Περι Σίτου

 Διαβάζω ότι :

1. Οι οκτώ πλουσιότερες χώρες του κόσμου, που αποτελούν το 13,3% του πληθυσμού της Γης, το 4% των χωρών μελών του ΟΗΕ, αλλά κατέχουν το 63% του παγκόσμιου πλούτου, δεν επιτρέπουν τη συμμετοχή στο διεθνές εμπόριο, με δίκαιους όρους, των φτωχών γεωργικών χωρών.
2. Πέντε μεγάλες πολυεθνικές (Archer Daniels Midland, Cargil, Con Agra, Bunge, Dreyfuss) ελέγχουν το 80% της αγοράς των σιτηρών και κερδοσκοπούν αγοράζοντας μαζικά τις μελλοντικές σοδειές. 
3. Πέντε-έξι φαρμακοβιομηχανίες (Monsanto, Bayer, Dupont, Basf, Dow κ.ά.) ελέγχουν το 75% της αγοράς παρασιτοκτόνων και σπόρων.
4. Ισάριθμες εταιρείες (Wal-Mart κ. ά.) ελέγχουν την παγκόσμια διανομή τροφίμων.

 Είμαστε σίγουροι ότι οι διακυμάνσεις στις τιμές των σιτηρών είναι προϊόν φυσικών καταστροφών μόνο ?   Είμαστε σίγουροι ότι η πείνα στον τρίτο κόσμο λόγο έλλειψης πόρων για καλλιέργεια η και αγορά σιτηρών είναι προϊόν των κλιματικών αλλαγών ?

Μήπως την πείνα δεν την γεννά η φύση αλλά το παγκόσμιο καθεστώς όπου οι λεγόμενες "δυνάμεις της αγοράς"  δεν ελέγχονται από καμία εξουσία ?

Αναγνωρίζω ότι εξ ορισμού η δουλειά του "ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΥ" είναι να μεγιστοποιεί το κέρδος 'ΚΕΡΔΟΣ + ΣΚΟΠΟΣ" , αλλά ο σκοπός δεν αγιάζει πάντοτε τα μέσα ούτε αποτελεί εφαλτήριο για κάθε λογής αυθαιρεσίες.

Προσδοκώ ... Ούτε και ξέρω πλέον τι ... Μάλλον τίποτα διότι αν η εκμετάλλευση κάθε πιθανής πηγής κέρδους ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων η παράπλευρων απωλειών είναι θεσμοθετημένο και νομικά κατοχυρωμένο δικαίωμα, ελπίδα δεν υπάρχει !

ioannispk - son of a potentially hungry pirate

Η προφητεία του Βησσαρίωνα

«...Μόνο με νέες δομές, με καλή οργάνωση και με την ευνομία θα σωθεί ο τόπος, με την αναπροσαρμογή προς τις νέες πολιτικές και κοινωνικές ανάγκες... Μεγάλη επομένως είναι η ευθύνη πολλών αρχόντων που παρακολουθούσαν με τρόμο τον κατήφορο του κράτους, που ακόμη έφθαναν ώς το σημείο να ψέγουν τους εαυτούς τους για τη συμμετοχή τους στις αδικίες και οι οποίοι, μολονότι υποστήριζαν την ανάγκη να γίνει κάτι, δέσμιοι όμως και οι ίδιοι του καθεστώτος, της διεφθαρμένης κοινωνίας, δεν είχαν το σθένος ν’ αντιδράσουν δίνοντας το καλό, ζωογόνο παράδειγμα».

Το παραπάνω απόσπασμα γράφτηκε πριν από 566 χρόνια, από το χέρι του Βησσαρίωνα (μετέπειτα ουνίτη καρδινάλιου), μαθητή του Πλήθωνα, με τη μορφή προτρεπτικού υπομνήματος προς τον Δεσπότη του Μυστρά Κωνσταντίνο Παλαιολόγο. (Αποστ. Βακαλόπουλου «Ο χαρακτήρας των Ελλήνων»).

Αφορμή για το πιο πάνω  έδωσε άρθρο του του Κώστα Λεονταριδη από την Καθημερινή, ο οποίος μεταξύ άλλων σημειώνει.

«...Οι δανειστές μας ούτε αφελείς ούτε φιλάνθρωποι είναι. Τα 110 δισ. ευρώ που θα εκταμιεύονται σταδιακά δεν δόθηκαν για να τα χρησιμοποιήσουμε με δικές μας εμπνεύσεις. Θα τα εισπράξουμε εφόσον τηρήσουμε κατά γράμμα τα συμφωνηθέντα κι όσα άλλα στην πορεία μάς ζητηθεί να εφαρμόσουμε.

Αυτή είναι η βαριά αλήθεια που για λόγους ψυχικής υγιεινής καλό είναι να τη χωνέψουμε μια ώρα αρχύτερα. Κι ας εμπεδώσουμε ότι το «πακέτο σωτηρίας» δίνεται στην Ελλάδα για να μη διασαλευτεί κι άλλο η τιμή της Ευρωζώνης, αλλιώς πιθανότατα θα μας άφηναν να πνιγούμε.

Αυτά τα κοινότοπα καλό είναι να τα θυμόμαστε καθημερινά: 

α) για να μη χάνουμε τη ψυχραιμία και τον χρόνο μας με συναισθηματικές δολιχοδρομίες και 

β) να προετοιμαζόμαστε για τα χειρότερα, αφού οι παραμορφωτικοί καθρέφτες, που συντηρούσαν την ευζωία μας, θρυμματίστηκαν».

Δεν νομίζω οτι χρειάζονται περισσότερα σχόλια.

ioannispk - son of a pirate

Προσοχή στην ελεγχόμενη Χρεοκοπία

Πρόσφατα η Κυρία Μερκελ πρότεινε το μοντέλο της ελεγχόμενης χρεοκοπίας για τα ... "κράτη του ευρωπαϊκού Νότου".

Αντιπαρέρχομαι τον υπαινιγμό αφού είναι πλέον σαφές ότι αναφέρεται στην Ελλάδα και την περίπτωση που αυτή δεν κατορθώσει να εφαρμόσει το πρόγραμμα που έχει συμφωνήσει με την Ευρωζώνη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Ακόμα είναι προφανές ότι κανένα Ευρωπαϊκό κράτος δεν θέλει να βρεθεί αντιμέτωπο ξανά με μια Ελληνικού τύπου κρίση. Έτσι, προωθούν ένα αυστηρότερο πλαίσιο εφαρμογής των δημοσιονομικών κανόνων και σκληρότερες ποινές για όσα κράτη-μέλη αδυνατούν να προσαρμοστούν.
Προβλέπονται ποινές από τις απλές συστάσεις μέχρι και τη διακοπή της χρηματοδότησης από τα κοινοτικά ταμεία και ακόμα "έως τον εξοστρακισμό" από την Ευρωζώνη. Η πρόταση θα συζητηθεί σήμερα 21 Μαΐου 2010 στο Eurogroup.

Η Συνθήκη της Λισσαβώνας δεν προβλέπει διαδικασία εξόδου μιας χώρας από την Ευρωζώνη.  Η Γερμανία και οι χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά θέλουν να θεσπιστεί μια διαδικασία ελεγχόμενης χρεοκοπίας ενός κράτους-μέλους.
Δηλαδή, αν το κράτος που αδυνατεί να διορθώσει τα δημοσιονομικά του προβλήματα, παρά τις διαδικασίες και τα μέτρα που έχει λάβει - ΚΑΘ ΥΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΦΥΣΙΚΑ -  και ΑΡΑ ΑΔΥΝΑΤΕΙ να εξυπηρετήσει τις δανειακές του ανάγκες από τις αγορές, θα πάψει να στηρίζεται από την Ευρωζώνη και θα υποχρεώνεται σε αναδιάρθρωση του χρέους του.
Που με απλά λόγια θα πει, κάνε αυτά που σου λέμε αλλά αν αποτύχει η συνταγή τότε... δεν θα υπάρχει πλέον πρόσβαση ούτε στα κοινοτικά ταμεία ούτε στις αγορές για να χρηματοδοτήσεις την ανάπτυξη και  το χρέος σου.
Συνεπώς όχι μόνο φταις που απέτυχαν τα μέτρα που εμείς σου είπαμε να εφαρμόσεις αλλά , η ανάκτηση της δυνατότητας υποτίμησης του νομίσματος (που σαν μέλος της Ευρωζώνης δεν έχεις)  είναι η μόνη διέξοδος.
Δηλαδή δεν χρειάζεται να αποφασίσουν οι "παρά τας Βρυξέλλας" για την έξοδό σου από το ευρώ. Θα είναι δική σου επιλογή γιατί δεν μπορεί να παραμείνεις εντός έτσι κι αλλιώς.

Όμορφα και καλά και πάνω από όλα δίκαια ...  Το κουστουμάκι είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα μας και μάλιστα έχουμε κάνει ήδη την πρώτη πρόβα.

Φυσικά ούτε τυχαίο είναι που η Ελλάδα βρέθηκε σε αυτή την θέση, ούτε είναι άμοιρος ευθυνών ο λαός που και λάθος νοοτροπία έχει και στρουθοκαμηλίζει.  Από την άλλη δεν είναι νομοτελειακό ότι θα οδηγηθεί η χώρα σε αυτή την ατραπό. Άλλωστε, η Μέρκελ μία πρόταση διατύπωσε και δεν είναι απαραίτητο να  υιοθετηθεί και να εφαρμοστεί άμεσα. Μην ξεχνάμε ότι η καμπάνα χτυπά και για άλλους - όχι μόνο για μας.

Το βέβαιο είναι ότι η Ελλάδα έχει τον χρόνο και την ευκαιρία να αποφύγει μια ελεγχόμενη χρεοκοπία - κάτω όμως από μερικές προϋποθέσεις όπως

1. Να αντιληφθούν όλοι, και πρωτίστως τα μέλη της κυβέρνησης, ότι η αλλαγή νοοτροπίας είναι μονόδρομος.
2. Να θάψουμε όσο πιο βαθιά μπορούμε στο παρελθόν τον άμυαλο και "τζίτζικα" εαυτό μας και διδασκόμενοι από τον σχετικό μύθο του Αίσωπου να αρχίσουμε να σκεπτόμαστε το αύριο.
3. Να αρχίσουμε να αγαπάμε την δουλειά και να ΑΠΟΤΑΞΟΥΜΕ με βδελυγμία το ΒΟΛΕΜΑ και τους θιασώτες του.
4. Να μάθουμε πως το εμείς προηγείται του εγώ και να αποκτήσουμε επιτέλους εθνική συνείδηση και όχι τοπικιστική και ατομική.

Σίγουρα ο κατάλογος με τα πρέπει είναι μακρύς και εγώ ο πιο ακατάλληλος για να τον συμπληρώσω. Αισθάνομαι όμως απελπισία και αδιέξοδο και πάνω από όλα αισθάνομαι ντροπή για το αύριο που παραδίδω στα παιδιά μου.

ioannispk - son of a pirate

Η οικομική διάσωση της Ελλάδος

Αναρωτιέμαι αν οι πρόσφατες βαρύγδουπες δηλώσεις εκ Δυσμών για την διάσωση της χώρας μας αφορούν πράγματι μόνο εμάς και αν τα κίνητρα είναι αυτά της αδελφότητας και της αλληλοβοήθειας. Το πιο κάτω γράφημα δείχνει τις σχέσεις αλληλεξάρτησης χρεών πέντε ευρωπαϊκών χωρών - αυτών με το μεγαλύτερο χρέος.

(δανείζομαι το γράφημα από τους  NY Times)

Την περασμένη εβδομάδα η Ευρωπαϊκή ηγεσία πανικοβλήθηκε - πολύ αργά κατά την γνώμη μου- όταν συνειδητοποίησε ότι η ζώνη του ευρώ, η ίδια, ήταν σε κίνδυνο κατάρρευσης.  
Αν η ζώνη του ευρώ αποδεικνύεται απρόθυμη να προστατεύσει ένα μέλος όπως η Ελλάδα, τότε οι επενδυτές ομολόγων θα στέψουν την προσοχή τους και σε άλλα μέλη όπως η Πορτογαλία και η Ισπανία για να κάνουν ότι ακριβώς έκαναν και στην Ελλάδα. Νομίζω ότι ο λόγος είναι προφανής από το ποιο πάνω γράφημα.


Λαμβάνοντας υπ' όψιν αυτό το όχι ευχάριστο σενάριο της κατάρρευσης του Ευρώ, οι Ευρωπαίοι αποφάσισαν να κάνουν τα πάντα, συνεπικουρούμενοι από το ΔΝΤ ώστε να προσφέρουν μία  διέξοδο στην Ελλάδα (και άρα την ευρωζώνη), ενδεδυμένοι τον μανδύα της αλληλεγγύης, εξαιρουμένων ελαχίστων που τόλμησαν να πουν την αλήθεια.

Το πρόγραμμα, όπως ανακοινώθηκε έχει μάλλον μικρές πιθανότητες επιτυχίας για την αποφυγή ενδεχόμενης Ελληνικής χρεοκοπίας, αλλά μπορεί να επιβραδύνει ή ακόμα και να αποτρέψει μια επικίνδυνη κλιμάκωση της κρίσης στην υπόλοιπη Ευρώπη, γεγονός που θα είχε τεράστιες παράπλευρες ζημίες . Στο μεταξύ και μέχρι να χρεοκοπήσει η Ελλάδα (αν τελικά συμβεί αυτό) κερδίζεται τουλάχιστον χρόνος, ώστε να προετοιμαστούν οι κατάλληλοι Ευρωπαϊκοί μηχανισμοί.

Άρα το λεγόμενο πρόγραμμα σταθερότητας, δεν έχει να κάνει καθόλου  με την Ελλάδα. Έχει να κάνει με την Ευρωζώνη και το νόμισμά της. Ακόμα έχει να κάνει με την έλλειψη μηχανισμών αποφάσεων μέσα στην Ευρώπη. Φοβάμαι ότι σύντομα θα πρέπει να αποφασιστεί ποιός πρέπει (αξίζει) να σωθεί και ποιός όχι. Φοβάμαι ακόμα ότι όταν θα παίρνονται αυτές οι αποφάσεις εμείς θα είμαστε απόντες, όπως απόντες είμαστε και σε άλλες ιστορικές στιγμές - πλην αυτών της αρχαιότητας.


Πολλοί θα πουν πως οι τράπεζες με τα υπερκέρδη τους πρέπει να πληρώσουν τουλάχιστον μέρος της ζημιάς και άρα δεν υπάρχει λόγος για προγράμματα σταθερότητας και Ευρωπαϊκή παρέμβαση. Φοβάμαι ότι αυτό πιο εύκολα το λέει κανείς παρά το κάνει.
 
Οι τράπεζες είναι ισχυρές για έναν βασικό λόγο -  θεμελίωσαν ζωτικής σημασίας δομές στο επίκεντρο των οικονομιών μας και πλέον τις ορίζουν. Οι δομές αυτές όμως παραμένουν εξ ορισμού εύθραυστες και ευάλωτες. Η αφαίρεση τους λοιπόν  από τις οικονομίες χρειάζεται προσοχή αλλιώς κυνδυνεύει να καταστραφεί η ίδια η κοινωνία. Γι' αυτό και πρέπει να προσέχει κανείς τι ζητά, από ποιόν το ζητά και τέλος τι εύχεται να συμβεί.

ΚΑΛΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ....

ioannispk - son of a pirate 

Spreads – A risk Analysis Table

Η διακύμανση για τα spreads των ελληνικών ομολόγων εξαρτάται από την εμπιστοσύνη των αγορών στη δυνατότητα της χώρας να εξυπηρετεί το δημόσιο χρέος της και τη φερεγγυότητα της κυβερνητικής πολιτικής, η επιτυχία της οποίας εξαρτάται κατά ένα μεγάλο βαθμό από την κατανόηση της τρέχουσας κατάστασης από τον μέσο Έλληνα.
Ίσως οι πιο κάτω ερωτήσεις να μην απέχουν και πολύ από ένα υποθετικό πίνακα ανάλυσης του κινδύνου που θα εκπονούσε ένα επενδυτής Ελληνικών ομολόγων. 

• Είναι ο μέσος Ελληνας ενημερωμένος αρκετά για το μέγεθος των οικονομικών υποχρεώσεων της χώρας?
• Ο μέσος Ελληνας είναι σε θέση να αντιληφθεί ότι τις τελευταίες δεκαετίες έζησε πάνω από τις δυνατότητές του?
• Οι Έλληνες γνωρίζουν ότι το δημόσιο χρέος που αναλογεί στον κάθε Ελληνα σήμερα είναι πολλαπλάσιο από αυτό που αναλογούσε σε κάθε Ούγγρο το 2008 η Αργεντινό το 2001 όταν η χώρες τους περιήλθαν σε δεινή οικονομική κατάσταση? 
• Είναι άραγε αντιληπτό ότι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα για τη χώρα μας είναι η χαμηλή ανταγωνιστικότητα της οικονομίας? 
• Αν υποθέσουμε ότι με κάποιο τρόπο όλο το χρέος μας χαριζόταν σήμερα, είναι αντιληπτό ότι αύριο θα έπρεπε η χώρα μας να δανειστεί και πάλι?

Αν μπορούσαμε να πείσουμε του επενδυτές ότι οι απαντήσεις σε όλα τα πιο πάνω είναι ΝΑΙ τότε χαράς ευαγγέλια διότι το spread είναι χαμηλό και άρα η πιθανότητα επένδυσης δεν πρέπει να αποκλείεται. 
Αυτά όμως είναι μόνο όνειρα, διότι στην Ελληνική πραγματικότητα φοβάμαι ότι οι απαντήσεις σε όλα τα πιο πάνω ερωτήματα είναι αρνητικές και άρα ουδείς σώφρων επενδύει ενώ τα spreads αυξάνονται.
Νομίζω είναι μάλλον πλάνη να πιστεύει κανείς ότι τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα θα καταφέρει να πείσει όλους το Έλληνες να ομοψυχίσουν και με την βοήθεια ενός από μηχανής Θεού να απαντήσουν θετικά στα πιο πάνω ερωτήματα, ρίχνοντας τα spreads  στα τάρταρα.
Πόλεμος πατέρας πάντων γαρ, μόνο σε τέτοιες περιπτώσεις ομοψυχούμε, εκτός κι αν στρέφουμε την ενέργειά μας ο ένας εναντίων του άλλου.
Με δεδομένο ότι οι Έλληνες δεν χαρακτηρίζονται λοιπόν ούτε για την υπομονή, ούτε για την εθνική ομοψυχία ούτε φυσικά για την «εντός των συνόρων τους εργατικότητα», οι πιθανοί επενδυτές μάλλον εκπλήσσονται που δεν έχουμε πτωχεύσει ακόμη και στέφουν το βλέμμα τους αλλού όταν πρόκειται να επενδύσουν σε κρατικά ομόλογα.
Με ΔΝΤ η χωρίς χρωστάμε στα παιδιά μας να διορθώσουμε όσα περισσότερα λάθη μπορούμε και να πάψουμε να συγχωρούμε και να δικαιολογούμε τους εαυτούς μας.

ioannispk - son of a pirate

Ο Σκελετόβραχος

Στο μυθιστόρημα της Εύας Βλάμη (γράφτηκε αρκετά χρόνια πριν) ο «Σκελετόβραχος», ο Γαλαξιδιώτης καπετάν Θύμιος ο Σκελετόβραχος πίστευε ότι τα πανιά θα επιβιώσουν έναντι των μηχανών. Έφτιαξε λοιπόν ένα τρανό μπάρκο και κίνησε να αποδείξει πως ελπίδα για τις μηχανές δεν υπάρχει, για να καταλήξει να χαθεί στη θάλασσα, στο μέσο ενός κυκλώνα.

Προσπάθησε ο Σκελετόβραχος΄να τονε ξορκίσει με μουσκέτα γεμάτα αλάτι και καρφιά και άλλα ναυτικά κόλπα αλλά δεν τα κατάφερε. 

Τα πανιά έχασαν οι μηχανές κέρδισαν και στην αναμπουμπούλα όλοι ξέχασαν οτι αυτό που πραγματικά νίκησε ήταν ο κυκλώνας ...

Στις μέρες μας οι "κυκλώνες" που μας απασχολούν δεν είναι πια μετεωρολογικά φαινόμενα μόνο. Είναι πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά, συνυφασμένα με τα αδιέξοδα που έχει οδηγηθεί ο κόσμος μας, που δεν τον κυβερνάνε ούτε οι μηχανές - ούτε τα πανιά αλλά η ψυχρή λογιστική και το κέρδος, αντάμα με την απίστευτη Χείμερα της αιώνια ανάπτυξης.

Ας μην πέφτουμε την πλάνη του Σκελετόβραχου, ο εχθρός δεν είναι η μέθοδος - ο δρόμος που θα φτάσουμε στην ευημερία (αφού αυτό λίγο ως πολύ είναι σχεδόν αποφασισμένο είτε από το βέλος του χρόνου είτε από την ΕΟΚ). Εχθρός είναι αυτό που έχουμε μέσα μας και μας κάνει κοντόφθαλμους εξουσιολάγνους. Σκοπός είναι να διατηρήσουμε το μπάρκο του σκελετόβραχου που το λέμε πατρίδα ατόφιο, κι ας πάει με τα πανια. Βυθισμένο και με πηγμένο το πλήρωμα, είναι χρήσιμο μόνο σαν αντιπαράδειγμα και μωρίας εγκώμιο.

Νιώθω πως είμαι πλήρωμα στο μπάρκο του Σκελετόβραχου. Ακούω τον κυκλώνα να λυσσομανά και τα καρφιά να τρίζουν καθώς τα κύματα χτυπάνε τις μπάντες. Τα μάτια μου τσούζουν από τις αλμυρές σπιλιάδες του αέρα. Πάλι όμως νομίζω πως αντί να προετοιμαζόμαστε για την πραγματική μάχη με τον κυκλώνα που μας περιβάλει, ξοδεύουμε πόρους και δυνάμεις για ανούσιες και αδιέξοδες αναμετρήσεις ανάμεσά μας.

Είναι καιρός να παραδεχτούμε πως ο Σκελετόβραχος ΕΚΑΝΕ ΛΑΘΟΣ. Δεν χρειαζότανε να τα βάλει με τις μηχανές. Για τους ανέμους και τις θύελλες έπρεπε να προετοιμάζετε και με έξυπνες κινήσεις να τις αποφεύγει, αν δεν μπορούσε να τα βάλει μαζί τους. 

Άλλωστε δια στόματος του κοινοτικού επιτρόπου επιφορτισμένου με τα οικονομικά (Κου Αλμουνια), μας έγινε γνωστό (14/09/2009) πως ... " όλοι οι πολιτικοί ηγέτες και τα κόμματα στην Ελλάδα γνωρίζουν πλήρως την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας ". Που σε μένα τον αδαή σημαίνει πως ο στόχος τώρα πια είναι να επιπλεύσουμε ... με κουπιά - πανιά - η μηχανές αυτό μάλλον θα το κουβεντιάσουμε ζωντανοί και στεγνοί πια στην στεριά.

Για κοίτα φίλε μου σε τι αδιέξοδα ερχόμαστε και μετά μου λες συμπτώσεις. Ε λοιπόν δεν το πιστεύω. Ο Σκελετόβραχος έπεσε θύμα μιας σκευωρίας και της στενομυαλιάς του. Πέθανε για να αποδείξει το προφανές - πως πάνω από όλα πρέπει να βλέπεις τον πραγματικό εχθρό σου καθαρά και να μάθεις να ελίσσεσαι πολεμώντας με τα μέσα που διαθέτεις. Το πλήρωμα όπως πάντα φυσικά αμέτοχο στις αποφάσεις και ηρωικά ΠΕΘΑΜΕΝΟ.

ioannispk son of a pirate

Λόγια της πλώρης

Όχι δεν θα μιλήσουμε για τον Ανδρέα Καρκαβίτσα ούτε για το ομώνυμο βιβλίο. Η πλώρη από τα παλιά χρόνια ήταν και παραμένει ίσως το μέρος του καραβιού όπου γίνονται κουβέντες και κριτικές, μακριά από την γέφυρα, τα μάτια και τα αυτιά της τραπεζαρίας και των καπνιστηρίων.
Οι καπεταναίοι γίνονταν αντιληπτοί αν πλησίαζαν, η κουβέντα άλλαζε γρήγορα για να συνεχίσει με την απομάκρυνση του αξιωματικού. Για αυτό τον λόγο δεν ήταν λίγες οι φορές που ο Πλοίαρχος ρωτούσε δήθεν αδιάφορα τον Γραμματικό « … και τι λένε στην πλώρη?».
Αυτή η απλή ερώτηση και η απάντησή της (feedback), με όση ανακρίβεια και να περιείχε ήταν ένα είδος διορθωτικής κίνησης στο έτσι κι αλλιώς απολυταρχικό σύστημα που βασιλεύει στα βαπόρια (δεν γίνεται διαφορετικά άλλωστε).
Άκουγε ο καπετάνιος τα «λόγια της πλώρης» και ανάλογα έπαιρνε τα μέτρα του. Ετσι και οι ισορροπίες κρατιόνταν και τα συμφέροντα δεν διακυβεύονταν αλλά και η Πλοιαρχία διατηρούταν …
Στις μέρες μας αναρωτιέμαι αν αυτή η ερώτηση τίθεται ποτέ από τους άρχοντες και κυβερνώντες προς τους … «Γραμματικούς» τους, για τον κοσμάκη δεν το κουβεντιάζουμε, μόνο ειρωνικά τον ρωτάνε κάτι δημοσιογράφοι "... εσείς τι λέτε? ... ποια είναι η γνώμη σας?".
Αν ΝΑΙ τότε οι γραμματικοί δεν έχουν το δάχτυλο στον σφυγμό του λαού. Τους ξεφεύγουν πολλά και δίνουν λάθος πληροφορίες (feedback). Η πάλι καλά τα λένε οι γραμματικοί αλλά οι «καπεταναίοι» έχουνε τα αυτιά τους βουλωμένα.
Αν από την άλλη αυτή η ερώτηση δεν τίθεται ποτέ, έ τότε τι να πω μάλλον δεν κάνουν για καπεταναίοι.
Νομίζω ότι στα 150 χρόνια ύπαρξης του Ελληνικού κράτους τα … «λόγια της πλώρης» η δεν έφτασαν ποτέ στα αυτιά της εξουσίας, η μεταδίδονται παραφρασμένα. Δεν εξηγείται αλλιώς η παντελής έλλειψη κατανόησης μεταξύ λαού και κυβερνώντων. Ενός λαού που συνεχίζει μαζοχιστικά να συντηρεί με την ψήφο του μια κατάσταση προφανώς άρρωστη, που προάγει τους αμόρφωτους εγωπαθείς «ταγούς» και καταβαραθρώνει κάθε μορφή ΚΑΛΟΥ Κ ΑΓΑΘΟΥ, μετατρέποντας τον πολίτη σε αυλικό ραγιά, που το μόνο που προσδοκά είναι η ελεημοσύνη αυτών που ο ίδιος (ενδεχομένως μη έχοντας εναλλακτική πρόταση) εξέλεξε.

Άντε αλλάξτε κουβέντα τώρα γιατί πλησιάζει ο Καπτα Γιώργος / Καπτα Κώστας η όπως αλλιώς τόνε λένε, γιατί βαριακούει λιγάκι και μας βλέπω στον μπαλαούρο.

ioannispk son of a pirate

ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ

Σπάνια παρακολουθώ ειδήσεις στην τηλεόραση, αφού προτιμώ την έντυπη ενημέρωση. Μου ταιριάζει καλύτερα. Προ ημερών όμως έκανα μια εξαίρεση και να τα "καινά" δαιμόνια εμφανίστηκαν πάλι.

Άκουσα εκπροσώπους του πολιτικού κόσμου να υποστηρίζουν κάθιδροι πως μόνο αυτοί έχουν την λύση για την ευημερία του λαού και πως ότι έγινε μέχρι τώρα δεν είναι παρά ένα μικρό λάθος που όλοι δικαιούνται να κάνουν (τώρα πως γίνεται και τα λάθη επαναλαμβάνονται από την εποχή του Καποδίστρια μέχρι σήμερα αυτό δεν το ξέρω - αδαής γαρ). Κατάλαβαν λέει όμως καλά τι πρέπει να γίνει για αυτό και στο εξής θα φροντίσουν να "τρώμε με χρυσά κουτάλια", τα οποία ελπίζω να μην παραγγείλουν σε γνωστούς οίκους κοσμημάτων (αλλοδαπών και ημεδαπών) διότι είναι πανάκριβοι.

Χωρίς να θέλω σκέφτηκα ένα ωραίο προεκλογικό φιλμάκι κινουμένων σχεδίων που κυκλοφορεί αυτή την εποχή στην Ιαπωνία. Η ιστορία εκτυλίσσετε περίπου έτσι ...

Ένα ζευγάρι δειπνεί καθισμένο αντικριστά σε ένα ρομαντικό εστιατόριο.
Ο καλοβαλμένος άνδρας λέει στην όμορφη συνδαιτυμόνα του.

- Αν με παντρευτείς θα πληρώνω όλα τα έξοδα σου. Τα παιδιά θα πηγαίνουν στα καλύτερα σχολεία και δεν θα χρειάζεται να στεναχωριέσαι για την ιατρική περίθαλψη αφού θα φροντίσω και για αυτό. Ακόμα θα ενισχύω το εισόδημα σου ώστε να μπορείς να ξοδεύεις περισσότερα και φυσικά θα φροντίσω να ζούμε στο κατάλληλο σπίτι σε ασφαλή και όμορφη γειτονιά.

- Και πως θα τα κάνεις όλα αυτά με τα εισοδήματα που έχεις ? (ρωτά η κοπέλα).

- Α! αυτό θα το σκεφτώ αφού παντρευτούμε! (απαντά αποστομωτικά ο άνδρας).

Ας αναλογιστούμε τις ομοιότητες που έχει ένα γάμος με την διακυβέρνηση μιας χώρας από τα εκλεγμένα κόμματα (συμπολίτευση και αντιπολίτευση).
Σε αντίθεση μάλιστα με τον γάμο, που μπορεί να είναι και βραχύβιος, τα κόμματα (δεν είναι και πολλά) είναι σχεδόν διαχρονικά και οι επιλογές τόσο μα τόσο περιορισμένες. Στην πράξη είναι σαν να κοιτάς ένα κλασικό Εγγλέζικο δρόμο με κολλητά αραδιασμένα σπίτια (Terraced Houses) και να σου ζητάνε να διαλέξεις αν θες να μείνεις στο 105 η στο 107 - ούτε καν απέναντι.

Πραγματικά ελπίζω αυτά που άκουσα στην τηλεόραση για το μέλλον να μην έχουν καμία σχέση με το Γιαπωνέζικο φιλμάκι και οι δικοί μας "Γαμπροί" να έχουν λογαριάσει καλά το κόστος του γάμου έχοντας εξασφαλίσει τους κατάλληλους πόρους ... αφού προσωπικά μου είναι αδιάφορο αν θα μένω στο 105 η στο 107. Έτσι κι αλλιώς η στέγη στάζει και τα ποντίκια αλωνίζουν.

ioannispk son of a pirate

Οι εκλογές τελείωσαν

Οι εκλογές τελείωσαν. Με εξαίρεση ελάχιστους οι ποιο πολλοί θεωρούν ότι νίκησαν, ενώ μερικοί βλέπουν τους εαυτούς τους ως Μεγάλους Μάγιστρους και ρυθμιστές των πραγμάτων.
Η ουσία είναι ότι περίπου 47% των ψηφοφόρων απείχε των εκλογών - που θυμίζω έγιναν για το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο. Φυσικά λίγος λόγος έγινε για αυτό και ακόμα λιγότερο ασχολήθηκαν οι υποψήφιοι με εξηγήσεις για το πως νομίζουν ότι μπορούν να εκπροσωπήσουν την χώρα μας καλύτερα.
Αναρωτιέμαι αν η απαξίωση δεν είχε να κάνει με το θεσμό αλλά με τα πρόσωπα που δείχνουν να μην κατανοούν τον ρόλο τους αφού ακόμα και τις Ευρωεκλογές επιμένουν να διεξάγουν με ΤΟΠΙΚΑ και ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ.
Θυμίζω ακόμα ότι το Ευρωκοινοβούλιο δεν είναι το ίδιο πράγμα με την "Commission" τα μέλη της οποίας διορίζονται και δεν εκλέγονται και αλίμονο είναι υπεύθυνα για τις περισσότερες Ευρωπαϊκές αποφάσεις.
Δεν θυμάμαι να άκουσα από κανένα σχετική αναφορά στην προφανή αυτή έλλειψη Δημοκρατίας στους κόλπους της Ε ΕΝΩΣΗΣ, που λόγω μεγέθους πλέον αναρωτιέμαι αν παραμένει Γεωπολιτική και Οικονομική ένωση η απλά μια μεγιστοποιημένη αγορά που διευκολύνει τις πωλήσεις και τις εν γένη επιχειρηματικές δραστηριότητες, αδιαφορώντας για τα υπόλοιπα.

ioannispk son of a pirate

Don't Vote your self down the drain

Οι πολιτικές υποσχέσεις καταλήγουν σύντομα στον υπόνομο ειδικά μετά από ¨νίκες" πραγματικές και μη.
Μετά μένουν τα γνωστά ποιόν ξέρεις, ποιος σε ξέρει, τι μπορείς να δώσεις, τίνος γνωστός είσαι κτλ.

Σε αυτές τις εκλογές ας μην στείλουμε τις συνειδήσεις μας στον υπόνομο. Ας πράξουμε με την στάση μας ανάλογα με το τι μας προστάζει αυτή η εσωτερική φωνή που έχουμε μέσα μας και ΟΧΙ με γνώμονα το τι μπορεί να κερδίσουμε από τον Α η τον Β.

Κάθε στάση που πηγάζει από εσωτερική διεργασία είναι ωφέλιμη και αποδεκτή. Καταδικαστέα είναι μόνο τα πελατολόγια και τα κομματολόγια, η ασυνειδησία, τα κοπάδια των οπαδών - χρωματιστών προβάτων που βελάζουν εχθρικά το ένα στο άλλο θριαμβολογώντας την νίκη τους.

Ας θριαμβεύσει για μια φορά η μοναδικότητα και η ιδιαιτερότητα του καθένα μας όποια και να είναι. Δεν νοείται νίκη "ομοίου επί ομοίω" - δεν υπάρχει λογική ισότητας και κοινού συμφέροντος βασισμένη σε πολεμικές κραυγές και αλλαλαγμούς.

ΚΑΛΕΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ

ioannispk son of a pirate

Πολιτικές Ορθότητες

Πρόσφατα μου εξηγούσε κάποιος σε τι τρομερούς κινδύνους εκθέτω τον εαυτό μου περπατώντας στο σπίτι η στο γραφείο με ένα φλιτζάνι (γιατί εγώ τέτοιο έχω ακόμα κούπες - cups - δεν αγόρασα) καφέ η τσάι στο χέρι. Για αυτό λέει και οι ΑΓΡΥΠΝΟΙ φρουροί των πολυεθνικών εταιρειών (οσονούπω και κρατικών - τα έχω μπερδέψει τώρα τελευταία), έχουν απαγορεύσει τέτοιες ανάρμοστες συμπεριφορές στους υπαλλήλους τους.

Φοβερό πραγματικά !!!
Μπορεί λέει να πέσει το καυτό υγρό πάνω μου και να προκαλέσει έγκαυμα, η ακόμα χειρότερα μπορεί να χυθεί πάνω στο ανήλικο παιδί μου προκαλώντας μόνιμες βλάβες. Και ναι μεν στην πρώτη περίπτωση πρόκειται περί αυτο-αυτοτραυματισμού και η μόνη ζημιά που προξενώ στην κοινωνία είναι οικονομική επιβαρύνοντας με την ανοησία μου το σύστημα υγείας, στην δεύτερη τα πράγματά είναι διαφορετικά.

Σαν ανεύθυνος γονιός ανατρέφω λάθος ένα μελλοντικό πολίτη και άρα υπομονεύω την ευνομούμενη κοινωνία με τις πράξεις μου. Σημαδεμένο για πάντα το παιδί μου (ψυχικά και σωματικά) και με βαριά τα συμπλέγματα κατωτερότητας που θα αντλεί από την καταγωγή του σαν απόγονος ενός ανεύθυνου ανόητου ταραξία, μπορεί να μετατραπεί ποιος ξέρει σε τι ! Για τούτο ακριβώς λοιπόν και το κράτος που πάντα φροντίζει για το μέλλον του (για του παιδιού και το δικό μου δεν είμαι και τόσο σίγουρος), αν δεν συνετιστώ μπορεί και να μου αφαιρέσει την κηδεμονία.
Και όλα αυτά γιατί περπατάω μέσα στο σπίτι η στο γραφείο με ένα φλιτζάνι καφέ η τσάι στο χέρι. Ευτυχώς που δεν καπνίζω διότι τότε δεν την γλίτωνα την αγχόνη.

Η όλη υπόθεση μου θυμίζει την γιαγιά μου ... ναι την γιαγιά μου. Κάθε χρόνο αγόραζε ένα κατσικάκι για να το μεγαλώσει. Το φρόντιζε, το τάιζε τα καλύτερα, ενδιαφερόταν με μητρική αγωνία για την υγεία του και σχεδόν κάθε εβδομάδα το ζύγιζε για να δει το βάρος του και αν έτρωγε καλά. Ακόμα το έπλενε για να μην είναι λερωμένο και μυρίζει.
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΣΦΑΞΕΙ ΤΟ ΠΑΣΧΑ !!!!

Λες να είμαστε κατσικάκια ??? Δυσκολεύομαι να φανταστώ οτι το ενδιαφέρον των πολυεθνικών και μη εταιρειών για τους εργαζομένους τους είναι γνήσιο και άδολο και πείτε με καχύποπτο όσο θέλετε.
Ακόμα αδυνατώ να δω το κράτος σαν στοργικό "πατερούλη" να σκύβει πάνω από τα πιθανά μελλοντικά μου προβλήματα, αυτά που δεν έχουν γίνει ακόμα, και εξασκώντας αγνή - ευγενική πειθώ να με προστατεύει. "Μη αγόρι μου το φας ξεστό αυτό, θα καείς και θα χαλάσεις τα δοντάκια ... τζιζ!"

Λοιπό προτιμώ χίλιες φορές να έχω την γνώση του τι πρέπει να κάνω και πως να προστατευτώ, από μια στείρα απαγόρευση "πάντα για το καλό μου".

ioannispk son of a pirate

ΥΓ
Γιατί οι πολυεθνικές εταιρείες που τόσο νοιάζονται δεν απαγορεύουν στα στελέχη τους να κάνουν budgie jumping, sky diving, mountain cl limping, extreme survival και πλείστες τόσες άλλες δραστηριότητες που συχνά καταλήγουν όχι μόνο σε ατυχήματα αλλά και σε διαρροή πόρων, αφού όχι λίγες φορές δραστηριοποιούνται ελικόπτερα, commandos, ασθενοφόρα, διασώστες κτλ για κατεβάσουν απο την "Χ" βουνοκορφή τον ενίοτε τραυματισμένο Chief Executive και την κομπανία του που είχαν πάει για να αναζητήσουν την Ευρασιατική μπλε ορχιδέα ?