Stone built blues

Stone built blues

Imprisoned to eternal order,

tightly masoned red stones

gaze bonded at the afternoon light.

Rebels protrude, a path aloft.

Below water flows hastily 

to meet the Aegean blue.

To join the mother sea. 

To become salty - alive.

For such is the purpose

to be salty to join the sea,

where order is neigh a bond

nor is the light a maze of green.

For order at sea is the wave

and cleansing path aloft

the blue light - abundant to all,

rebels and obedient alike.

ioannispk - son of a pirate

True Freedom

Πρόσφατα είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ ένα Βουδιστικό Μοναστήρι, χαμένο μέσα σε πυκνή βλάστηση, στα βουνά στης Νότιας Κορέας.


 Όλα τα κτήρια ήταν ξύλινα και η κατασκευή είχε γίνει με τέτοιο τρόπο ώστε να μην υπάρχει ούτε ένα καρφί να πληγώνει το ξύλο ... Περιτριγυρισμένοι από φροντισμένους κήπους, οι μοναχοί ήταν σεμνοί, χαρούμενοι και σε αρμονία με το κόσμο που τους επισκέπτονταν, χωρίς ακρότητες και υπερβολές. Εντελώς ακτήμονες έμοιαζαν απαλλαγμένοι από το άγχος που προξενεί η ιδιοκτησία, ενώ είχαν αποθέσει την καθημερινή τους ύπαρξη στα χέρια του Θεού και άρα υποτασσόμενοι στην παντοδυναμία Του, είχαν επίσης απαλλαγεί από την φθορά της προσμονής του αύριο.

Στην αρμονία των μοναστηριακών κήπων θυμήθηκα ένα τραγούδι που έμαθα από τις εκπομπές του Γιάννη Πετρίδη - χρόνια πριν, τότε που ο άνθρωπος πατούσε το φεγγάρι εν μέσω ειδήσεων για την εισβολή στο Λάος, τον βομβαρδισμό της Πνομ Πεχ  και του πολέμου στο Βιετνάμ. Ο Μωχάμετ Αλι γνώριζε την ήτα από τον Joe Frazier και ο Morrison άφηνε για πάντα τον κόσμο. Ακόμα το ακούω σαν αμετανόητος μεσήλικας έφηβος που παραμένω. Τα ερμήνευε με την βραχνή της φωνή η Janis Joplin ...


Me & Bobby McGee
......

Freedom's just another word for nothing left to lose,
Nothing don't mean nothing honey if it ain't free,

Na na na na na na na na,
Hey now Bobby now, Bobby McGee, yeah.

....
Δεν παραθέτω του στοίχους για να μην χαλάσω την αρμονία της στιγμής (τουλάχιστον εγώ έτσι την νιώθω) .


Οι Βουδιστές μοναχοί δεν είχαν τίποτα  να απολέσουν και έχοντας εναποθέσει "τον άρτον τον επιούσιον" στα χέρια του Δημιουργού τους αισθάνονταν απόλυτα ελεύθεροι ... "γεννηθήτω το θέλημά σου".


Η έκφραση της συμπαντικής αλήθειας μπορεί να διαφέρει από λαό σε λαό, αλλά το νόημα παραμένει αναλλοίωτο.

Ένοιωσα βαθιά θλίψη φεύγοντας και ένα δυσεκπλήρωτο κενό. Το χάσμα μεταξύ της καθημερινότητας και αυτού που αντιλαμβάνομαι σαν μοναδική συμπαντική αλήθεια, μοιάζει τόσο μα τόσο αγεφύρωτο.


Nothing don't mean nothing honey if it ain't free ...

Ακόμα και το κενό στερείται νοήματος αν δεν συνδέεται με την ελευθερία, αυτή που του δίνει η συμπαντική αλήθεια που το ερμηνεύει και όχι η ματωμένη καρικατούρα των ανθρώπινων εγχειρημάτων.

Η επικράτηση της στρεβλής ελευθερίας, μέσων των διαφόρων πολιτικών ιδεολογημάτων είναι εντυπωσιακή. Η διαχρονική ειρωνεία του Σωκράτη στην αρχή της απολογίας του τα λέει όλα ...

«Δεν ξέρω, άνδρες Αθηναίοι, αν οι κατήγοροί μου σας επηρέασαν. Γιατί κι εμένα, λίγο ακόμα και θα με έκαναν να ξεχάσω ποιος είμαι, τόσο πειστικά μιλούσαν. Αν και, εδώ που τα λέμε, δεν είπαν τίποτα το αληθινό. Πιο μεγάλη εντύπωση όμως από όλα τα ψέματα που είπαν, μου έκανε αυτό: που έλεγαν ότι πρέπει να με προσέχετε, για να μην σας εξαπατήσω επειδή είμαι τάχα δεινός ρήτορας. Αυτό μου φάνηκε το πιο αδιάντροπο ψέμα, γιατί είναι βέβαιο ότι θα διαψευσθούν ευθύς αμέσως έμπρακτα, καθώς θα αποδειχθεί ότι δεν είμαι τρομερός στο να μιλάω, εκτός αν αυτοί λένε δεινό ρήτορα, όποιον λέει την αλήθεια».

Τι κρίμα που δεν εξαπατηθήκαμε από τον Σωκράτη ! Θα ήταν ίσως η μόνη απάτη στην ιστορία της ανθρωπότητας που θα απέφερε καλό στο σύνολο.

ioannispk - son of a pirate

ΥΓ

"Me and Bobby McGee" is a song written by Kris Kristofferson and Fred Foster, originally performed by Roger Miller, and later by Janis Joplin, who topped the U.S. singles charts with the song in 1971.

Η σκιά ενός καρφιού - A Nail's Shadow

Ο παλιός φίλος μου ο Abdulah ξύπνησε...

A Nail's Shadow
A nail casts it's shadow over old flaking paint.
It looks so dominating in this small world.
Yet it takes for just a hammer to cast it's shadow
upon the nail to dwarf it's short lived glory.

It's all a matter of scale !
In the cosmos man is dwarfed ...
Like cosmic dust, infinitesimally small,
is blown away to an eternal cycle of learning.

It's all a matter of scale !
In his micro-cosmos man is grandiose ...
Like cosmic dust, infinitesimally small,
he shall be blown away to an eternal cycle of knowledge.

An eternal cycle of learning and knowledge.
Eternity is a curse in human terms.
Man is and should remain mortal.
Knowledge, kindness and love are immortal.

God help us find our scale ...
Like cosmic dust, infinitesimally small,
blow us closer to you and spare us
from the eternal mortal cycle.

Δια τον Abduah - ioannispk son of a long lost pirate

Διψα για Ζωη

- Άντε γεια σας και αν Θέλει ο Αη Νικόλας θα ξαναβρεθούμε.

Κάτι τέτοιο θα είπαν όταν τα δέσανε προσωρινά - μέχρι να ανοίξει πάλι η αγορά. Φυσικά το προσωρινό έγινε μόνιμο και οι οικονομικές συνθήκες τα καταδίκασαν να σαπίζουν στην ντάνα.

Δεν θα αναφερθώ ούτε στα καμένα ούτε στο όνειρο του Ομπάμα για καθαρή ενέργεια. Το μέλλον, τουλάχιστον όσο απομένει στα πλαίσια του βιολογικού μου προσδόκιμου, φαντάζει συννεφιασμένο.
Ο κόσμος μοιάζει με καράβι που κάνει τα τελευταία ταξίδια του, λίγο πριν το δέσουν "προσωρινά" όσο να κοπάσει η κρίση. Φυσικά για τους ναυτικούς που ξέρουν καλά αυτή την διαδικασία, η ντάνα είναι ισοδύναμη με την βαριά σκουριά - το θάνατο.

Είχα την τύχη να ζήσω τις "καλές" εποχές, όταν τα βαπόρια αρμένιζαν περήφανα και τα ματσακόνια αντηχούσαν στην κουβέρτα. Τα κολολαδωμένα ποδάρια γύριζαν το στρόφαλο και η προπέλα σκάλιζε την πορεία μαστορικά.

Ταυτόχρονα ζω τον εφιάλτη του κάθε ανθρώπου που αγαπά την θάλασσα και το θαλασσινό επάγγελμα. Στη κουβέρτα ησυχία και μόνο γλάροι κάθονται στα ρέλια. Στον μηχανοστάσιο νεκρική σιγή. Ακούς μονάχα σταγόνες νερού να πέφτουν από τα μπούνια στην σεντίνα και να αντηχούν μέχρι ψηλά τα σπειράγια.

Ας μου σβήσει κάποιος την δίψα για ζωή. Ας ξεριζωθούν οι ναυτικές μνήμες από την ψυχή μου. Δεν θέλω να σβήσω άπραγος στην ντάνα. Θέλω να με καταπιεί το κύμα μάχιμο.

ioannispk - son of a pirate

Diplomatic Atlas of Europe

Βρήκα κατά τύχη αυτό το πραγματικά καταπληκτικό χάρτη σε ένα μικρό μουσείο στην Ολλανδία. Φτιάχτηκε απο την Ιαπωνική διπλωματία το 1904, και δείχνει τις διακρατικές σχέσεις (εμφανείς και αφανείς) των κρατών της Ευρώπης και της Ασίας.

Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η σαφής απεικόνιση των πολιτικών σχέσεων που είναι τόσο γλαφυρή που αφήνει λίγα ερωτηματικά. Το αξιοπρόσεκτο είναι πως ακόμα και σήμερα οι σχέσεις παραμένουν περίπου ίδιες.

Όσο αφορά το νεοσύστατο κράτος της Ελλάδας (μετρούσε μόλις 74 χρόνια ζωής τότε), αυτό απεικονίζετε με το σύμβολό του "καρκίνου" που είναι αγκυλωμένος (με ίσως παρενοχλητική στάση) στον αγκώνα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.

ioannispk - son of a pirate

Long Lost Memories - So Fresh ...

Mrs Robinson - Simon & Garfunkel

And here's to you, Mrs. Robinson,
Jesus loves you more than you will know.
God bless you, please Mrs. Robinson.
Heaven holds a place for those who pray,
Hey, hey, hey.....

Sitting on a sofa on a Sunday afternoon.
Going to the candidate's debate.
Laugh about it, shout about it
When you've got to choose
Every way you look at this you lose.

Where have you gone, Joe DiMaggio,
Our nation turns it's lonely eyes to you.
What's that you say, Mrs. Robinson.
Jotting Joe has left and gone away,
Hey hey hey.

Είναι πραγματικά χαμένες μνήμες? Ο χρόνος είναι μια ψεθδαίσθηση είπε κάποιος και δεν νομίζω οτι είπε και τίποτα καινούργιο.
Πράγματι είναι σαν να μην πέρασε στιγμή απο τότε που τράβηξα την φωτογραφία το 1986. Σαν να μην άλλαξε το σκηνικό απο τότε που γράφτηκε το τραγούδι ...

Sitting on a sofa on a Sunday afternoon.
Going to the candidate's debate.

Every way you look at this you lose.

ΠΕΤΡΟΥ Β΄ 3
8 εν δε τουτο μη λανθανετω υμας αγαπητοι οτι μια ημερα παρα κυριω ως χιλια ετη και χιλια ετη ως ημερα μια ...

Πως θα τελειώσει ο χρόνος? Πότε θα σταματίσουν να υπάρχουν "candidates"? Πότε θα λυτρωθούμε απο τις μνήμες? Λές νάχει δίκο ο Πέτρος ...

"οι ουρανοί θα εξαφανιστούν με τρομερό πάταγο, τα στοιχεία της φύσεως θα διαλυθούν στη φωτιά και η γη όπως κι όλα όσα έγιναν πάνω σ' αυτήν θα κατακαούν" (Β Πέτρου 3:10)

Τελικά ούτε μια στιγμή δεν πέρασε απο το BIG BANG ! Ηταν σαν χθές και ο κοσμικός του αντίλαλος ηχεί μέσα μας.

'Ακουσέ τον κυρία Clinton - κύριε Obama - κύριε McCain - κύριε CEO της ExxonMobil , η όπως αλλιώς λέγετε γιατί έχω χάσει τον λογαριασμό, και για όνομα του Θεού που πιστεύετε σταματίστε να μας τυρανάτε και να μας κοροιδεύετε. Οχι μόνο εσείς αλλά και πολλοί άλλοι που ατυχώς για μας ακούτε μερικά απο τα βιβλικά κελεύσματα και «αυξάνεστε και πληθύνεστε ως οι κόκκοι της άμμου» .

ioannispk - son of a pirate

Disfigured life

Disfigured life

Πρόσφατα άκουσα μια Αμερικάνα τραγουδίστρια country να αιτιολογεί τους στοίχους των τραγουδιών της λέγοντας ότι «μερικές φορές είναι πιο εύκολο να μιλάς για την δική σου δύσμορφη ζωή».

Εντυπωσιάστηκα πραγματικά, τόση αλήθεια, τόση απλότητα με αφόπλισε. Δεν είχα ποτέ το κουράγιο να κάνω κάτι παρόμοιο, όσο και να φαίνεται απλό. Υποθέτω ότι το θάρρος να μιλούν για τις δυσμορφίες της ζωής τους και μάλιστα δημόσια, το έχουν λίγοι .

Στην θάλασσα τα πράγματα είναι λίγο πιο απλά. Ότι δεν το σκεπάζει το νερό, μένει γυμνό εκτεθειμένο να μιλάει με την φιγούρα του για την δύσμορφη ζωή του, σαν το παλιό ναυάγιο δίπλα στο ναυπηγείο της Ελευσίνας, της Χαλκίδας, του Ρίο, του Μοντεβίδεο, το έμπα του Γιανγκ Τσέ και τόσα άλλα αραδιασμένα σε μια ατελείωτη λίστα δύσμορφων γεγονότων.

Τα ναυάγια συνήθως κλείνουν την ιστορία τους με ένα – δυο λιτά μηνύματα ...

«ΛΥΠΟΥΜΑΣΤΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΆΣΧΟΥΜΕ ...», προς τους συγγενείς των θυμάτων και τις εφημερίδες και μετά ...

«ΕΙΜΕΘΑ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΑΣ ...» προς τους επιζήσαντες και τους γενικώς εμπλεκόμενους.

Τόση μα τόση δυσμορφία ...

Λες μια μέρα να βρω και εγώ το θάρρος να μιλήσω για την δική μου δύσμορφη ζωή?

ioannispk – son of a lost pirate

Ο φάρος της Μανγκάλια

Ο φάρος της Μανγκάλια



Δεν ξέρω τι με τραβά στους φάρους. Όμοιος νυχτερινό έντομο έλκομαι να παρακολουθώ την συνεχή τους ξιφομαχία με το σκότος.
Το πρωί μοιάζουνε να αναπαύονται νικημένοι από τον γεννήτορα ήλιο που διαφεντεύει την πλάση.
Τούτος ο φάρος στέκει χρόνια τώρα στο έμπα του λιμανιού της Πανγκάλιας (Μαγκάλια την λένε τώρα) στις εκβολές του Δούναβη. Σίγουρα σπάθιζε το σκοτάδι και έδινε ελπίδα τους προγόνους μου που με βοηθό μια μαγνητική και την εικόνα του Άι Νικόλα προσπαθούσαν να βρουν το στόμιο του μεγάλου ποταμού στο δρόμο για το Γαλάτσι.

ioannispk - son of a pirate

Πέντε Λεπτά Ακόμα

Πέντε λεπτά

Είναι μερικές μέρες που τις ζούμε σαν να ‘ναι οι τελευταίες. Σα να μην έχουμε άλλες ίδιες πια και να! τώρα θα τελειώσει το όνειρο. Είναι σαν τότε που παίζαμε στο δρόμο ολημερίς και μας φώναζε η μάνα στο σπίτι. Πέντε λεπτά – πέντε ακόμα ! Λες και φτάνουν να χορτάσεις ζωή.

Πέντε λεπτά ήλιο ακόμα – ξεγνοιασιά. Ούτε που το κατάλαβα πως πέρασε η μέρα.
Αύριο? Αύριο δεν ξέρω αν θα ΄χει ήλιο. Αύριο πάλι θα γίνουμε καύσιμο υλικό – αναλώσιμο να γυρίζει το κοσμικό γρανάζι, να γεμίζει ο μπεζαχτάς (όχι πάντως ο δικός μας).

Στο κοράνι τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Αν κλέψεις σου κόβουν το χέρι. Αν το επαναλάβεις τότε θα χάσεις και το άλλο. Δεν πρόβλεψε όμως ο προφήτης τιμωρία για αυτούς που κλέβουν την χαρά, την ελπίδα, την δίψα και την όρεξη για δημιουργία.
Αυτούς που μας κάνουν να ζούμε κάθε μέρα σαν να ναι η τελευταία, σαν να μην έχει αύριο να γευτούμε την χαρά της ζωής.

ioannispk – son of a pirate

Φαβέλες στο ποτάμι

Εκεί που η ανθρώπινη ζωή δεν έχει περισσότερη αξία από λίγα δολλάρια και η αξιοπρέπια έχει καταπατηθεί από τον αγώνα για επιβίωση.
Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα μερικές αγνές ψυχές που ζουν και αγωνίζονται μέσα σ' αυτήν την κόλαση, χαμογελούν και πιστεύουν πως το αύριο δεν μπορεί να είναι χειρότερο απ' το σήμερα, κι αυτό γιατί "πιο κάτω απο το μηδέν δεν υπάρχει!" θα σου πουν στωικά.

SAVE MY WORLD

Ah! It’s times like these
Feel I falling to my knees.
Feel I calling heaven please…
SAVE MY WORLD !

The above slightly altered (last verse) from an old song a friend of mine wrote and sang (with success) when we were all young.
The group no longer exists and my now lost friend is most probably married with children. Yet the wisdom of her youth remains in my memories alive enough to trigger those depths on the soul that make man pray to preserve what is the biggest wonder of all. OUR WORLD.

Ioannispk – son of a pirate

The mysterious island

Ερχετε εν ειρήνη να διδάξει θαλασσινή καρτερία και εγγράτεια στους στεριανούς.

Σκεπασμένο μερικώς με ομίχλη δεν αποκαλύπτει τα μυστικά του, ζηλεύοντας ίσως λίγη από την δόξα της Σαλώμης, που νίκησε την λογική του πατριού της με το λίκνησμα του επτάπεπλου χορού της.

Προπομπός ένα Βρετανικό Ναρκαλιευτικό που μάλλον έτυχε στη πορεία του νησιού. Το νησί μοιάζει να το σπρώχνει ανυπόμονα.

Ποιά στεριανή λογική έρχετε άραγε να αλλώσει το θαλασσινό τούτο βουνό?

Καλά Χριστούγεννα με την ευχή ο καινούριος χρόνος να βρεί όλες τις στεριανές λογικές μας με γρεμισμένα τα τείχη και τον θαλασσινό αέρα να φυσά στα στενοσόκακα του μυαλού μας.

ioannispk - son of a pirate

Against All Odds

Against All Odds

Χθες παρακολούθησα μια απλή σχολική γιορτή με την ευκαιρία της επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940. Τα παιδιά παρουσίασαν μεταξύ άλλων τρεις αυτοτελείς ιστορίες α) Του Δαυήδ και Γολιάθ, β) Του Λιαίου και Νέστωρα και γ) Του Ελληνικού έθνους απέναντι στην Ιταλο-γερμανική πολεμική μηχανή.

Δεν μπόρεσα να μην σκεφτώ την κλασική Αγγλοσαξονική φράση Against All Odds. Ε! λοιπόν τελικά αυτή η κατάσταση, όσο παράξενη και αν είναι για τους ανθρώπους φαίνεται ότι τελικά στην φύση δεν είναι. Τρανό παράδειγμα τα μύδια της φωτογραφίας που παρά την εμφανή μόλυνση, το κάθε άλλο παρά φυσικό περιβάλλον και αναμφίβολα την ανθρώπινη παρέμβαση καταφέρνουν όχι μόνο να επιβιώνουν αλλά και να επιβάλουν την δική τους ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ.

Το παράξενο είναι ότι ο άνθρωπος καθόλου δεν διδάσκετε από αυτήν την συμπεριφορά των μυδιών (και όχι μόνο) και αντί να προσπαθεί πεισματικά, ενάντια στις καταστάσεις να επιβάλει την δική του «αισθητική», δέχεται να παρασέρνετε από το ρεύμα των εξελίξεων και καταστάσεων, μετατρέποντας την ελεύθερή του βούληση σε υποχείριο επιτηδευματιών.

Αφού όμως η ύπαρξή μας όλη, όσο βαθιά και να ψάξει κανείς, μάλλον βασίζεται σε τίποτα περισσότερο από τρεις απλές λέξεις «Against All Odds», δεν παύω να έχω την ελπίδα ότι στο τέλος, Against All Odds, η λογική και ο συμπαντικός νόμος της τάξης θα πρυτανεύσουν. Έτσι τα διάφορα αδιέξοδα στα οποία έχουμε οδηγηθεί (σαν ανθρώπινες μονάδες, σαν κοινωνία, σαν κράτη, σαν έθνη κτλ), θα αρθούν. Τότε ίσως ακούσουμε να σιγοτραγουδούνε όλοι τους στοίχους του Ν Καββαδία «Απόψε που αγκαλιάστηκαν Εβραίοι και Μουσουλμάνοι …».

ioannispk – son of a pirate

ΥΓ
Με εντυπωσιάζει όχι τόσο για το κοινό σημείο που προφανώς έχουν οι πιο πάνω ιστορίες (Against All Odds νίκησαν όλοι), αλλά για η εμμονή της κοινωνίας σε διχαστικές αξίες και κελεύσματα. Αντί να μείνουνε στο γεγονός της νίκης / θριάμβου, γιατί να μην αναλύσουμε τους λόγους για τους οποίους οδηγηθήκαμε σε εμπόλεμες καταστάσεις, και να πάρουμε μέτρα ώστε αυτό να μην επαναληφθεί. Άλλωστε, αυτό δεν ζητούν και οι σύγχρονες αρχές του Management?