Γράμμα σε μια υπερφυσική η μεταφυσική οντότητα ΙV
(Περί κρατικής συμβολής στο κόστος ιατρικής περίθαλψης),
Για την Αμαλία…
Αγαπητή οντότητα,
Σε συνέχεια της επιστολής μου με ημερομηνία 4 Ιουνίου 2007 (ελπίζω να κρατάμε το ίδιο ημερολόγιο αλλιώς χαθήκαμε), σε παρακαλώ να σημειώσεις ότι η Κρατική Συμβολή (ΚΣ) για ιατρική περίθαλψη (ΚΠ) δεν είναι παράγωγο καμίας επιχειρηματικής δραστηριότητας του κράτους και προέρχεται καθαρά από φόρους. Άρα δηλαδή είναι χρήματα που έχει ήδη πληρώσει προκαταβολικά ο πολίτης.
Έχουμε λοιπόν τα εξής
ΚΣ και ΦΑΚΕΛΑΚΙ (Φ) είναι στην πράξη υποσύνολα της περιουσίας του πολίτη και άρα αν η ΚΣ είναι <= 0 ( εξυπακούεται ότι Φ > 0) τότε κάποιος κλέβει την περιουσία του πολίτη. Την δικιά μας δηλαδή !!!!!!!!!!!!!
Σου θυμίζω ότι ΚΠ = ΚΣ + Φ.
Έχουμε δε δεχθεί ότι ατυχώς στις μέρες μας Φ>0 και ΚΣ τείνει στο μηδέν. Αποδεικνύεται και θεωρητικά αλλά και με πειραματική μεθοδολογία.
Στην εξίσωση υπάρχουν οι εξής παράγοντες / τανιστές.
1. Το κράτος … σε ρόλο διαχειριστή της περιουσίας των πολιτών.
2. Οι θεράποντες γενικότερα … σε ρόλο παρόχων υπηρεσιών.
3. Ο πολίτης … σε ρόλο αρρώστου η δυνητικού / μελλοντικού ασθενούς.
Ποιος είναι όμως ο αίτιος της μαθηματικής και κοινωνικής ανωμαλίας που προκύπτει από τις τιμές που παίρνουν οι μεταβλητές της εξίσωσης και οδηγούν στα παράδοξα που σου έγραψα στις 4 Ιουνίου 2007? Λοιπόν πρόσεξε πως το σκέφτομαι.
Αφού το κράτος παραμένει ακατάλυτο και αναλλοίωτο από ιδρύσεως του (και δεν εννοώ το Καποδιστριακό αλλά πολύ - πολύ παλαιότερα) , μάλλον τα κάνει όλα σωστά γιατί διαφορετικά σύμφωνα με τις αρχές της Δημοκρατίας οι πολίτες (η το πλειοψηφικό τους σύνολο) θα είχαν με την ψήφο τους εξασφαλίσει τις απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις - Corrective Actions (A corrective action is a change implemented to address a weakness identified in a management system). Δεν το κάνουν όμως και άρα είναι ευχαριστημένοι.
Οι θεράποντες, είναι στην ουσία πάροχοι υπηρεσιών (μονοπωλιακών μεν αναγκαίων δε) που κοστολογούν την εργασία τους κατά πως νομίζουν καλύτερα και σύμφωνα με τους νόμους της ελεύθερης αγοράς που θέσπισε το κράτος, που συντηρεί ο πολίτης …
Αφού λοιπόν φρονούν ότι η αμοιβή που τους παρέχει ο πολίτης δια μέσου του κράτους δεν καλύπτει την αξία της εργασίας τους στο σύνολό της, έχουν κάθε δικαίωμα να ζητήσουν περισσότερα (για μια ακόμα φορά αυτά κελεύει το πολιτικό σύστημα που η πλειοψηφία των πολιτών επέλεξε ως το καλύτερο και άρα ΚΟΥΒΕΝΤΑ…). Τώρα το πώς το κάνουν, αυτό είναι θέμα ηθικής, παιδείας και ανατροφής της ψυχής του καθενός, όπως όμως αυτή αλλοιώνετε με τον χρόνο ζώντας μέσα το ίδιο το σύστημα … (που θέσπισε το κράτος, που συντηρεί ο πολίτης …κτλ).
Καταλήγουμε στον πολίτη – άρρωστο η μη που αφού επιλέγει να συντηρεί το κράτος στην υπάρχουσα μορφή του και σαν διαχειριστή της περιουσίας του, δεν έχει άλλη επιλογή από το να αποδέχεται όλο και περισσότερους φόρους που θα αντιστοιχούν σε όλο και λιγότερες παροχές, στα πλαίσια της αειφόρου ανάπτυξης. Να αποδέχεται την καταδυνάστευση των δικαιωμάτων του και την καταπάτηση του σεβασμού του προσώπου του, αφού έτσι επέλεξε να κυβερνάτε (λαϊκή βούληση εκφρασμένη από το ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ σύστημα).
Το περίεργο όμως είναι ότι και οι «θεράποντες» αλλά και οι «κρατικοί λειτουργοί» επιδεικνύουν μία συμπεριφορά που μοιάζει με αυτή της στουρθοκαμήλου. Ξεχνούν δηλαδή ότι είναι και αυτοί πολίτες (για το φορολογούμενοι δεν βάζω το χέρι μου στην φωτιά) και άρα εν δυνάμει δέκτες των υπηρεσιών του κράτους δηλαδή του εαυτού τους.
Τραγικό – πραγματικά τραγικό μοιάζει να κινούμαστε όλοι σε μια καμπύλη Möbius (Möbius Strip) που ότι και να κάνουμε δεν μπορούμε να βγούμε έξω από αυτή. Απλά αλλάζουμε πλευρά μολονότι περπατάμε συνέχεια προς την ίδια κατεύθυνση.
Μα την πίστη μου ο εφιάλτης τούτος μοιάζει ατελείωτος … Τι λες και συ Οντότητα ?
Φιλικά
ioannispk son of a pirate
Monday, June 04, 2007
Γράμμα σε μια υπερφυσική η μεταφυσική οντότητα ΙΙΙ
Γράμμα σε μια υπερφυσική η μεταφυσική οντότητα ΙΙΙ
(Για την Αμαλία ...)
Αγαπητή οντότητα,
Πιθανόν να ενημερώθηκες για τα πρόσφατα ευτράπελα του κόσμου μου στον οποίο το δικαίωμα του σεβασμού στο πρόσωπο του κάθε πολίτη δεν είναι αυτονόητο.
Αναφέρομαι στην ιστορία της Αμαλίας, της νεαρής αυτής γυναίκας που κατέληξε έχοντας νιώσει για τα καλά την σκληρότητα του ιατρικού συστήματος.
Γράφει ο όρκος του Ιπποκράτη.
1. ΟΜΝΥΜΙ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΙΗΤΡΟΝ ΚΑΙ ΑΣΚΛΗΠΙΟΝ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑΝ ΚΑΙ ΠΑΝΑΚΕΙΑΝ ΚΑΙ ΘΕΟΥΣ ΠΑΝΤΑΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΣΑΣ ΙΣΤΟΡΑΣ ΠΟΙΟΥΜΕΝΟΣ , ΕΠΙΤΕΛΕΑ ΠΟΙΗΣΕΙΝ ΚΑΤΑ ΔΥΝΑΜΙΝ ΚΑΙ ΚΡΙΣΙΝ ΕΜΗΝ ΟΡΚΟΝ ΤΟΝΔΕ.
2. ΗΓΗΣΕΣΘΑΙ ΜΕΝ ΤΟΝ ΔΙΔΑΞΑΝΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΝ ΤΑΥΤΗΝ ΙΣΑ ΓΕΝΕΤΗΣΙΝ ΕΜΟΙΣΙ, ΚΑΙ ΒΙΟΥ ΚΟΙΝΩΣΕΣΘΑΙ ΚΑΙ ΧΡΕΩΝ ΧΡΗΖΟΝΤΙ ΜΕΤΑΔΟΣΙΝ ΠΟΙΗΣΕΣΘΑΙ ΚΑΙ ΓΕΝΟΣ ΤΟ ΕΞ ΑΥΤΟΥ ΑΔΕΛΦΕΟΙΣ ΙΣΟΝ ΕΠΙΚΡΙΝΕΕΙΝ ΑΡΡΕΣΙ, ΚΑΙ ΔΙΔΑΞΕΙΝ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΝ ΤΑΥΤΗΝ, ΗΝ ΧΡΗΙΖΩΣΙ ΜΑΝΘΑΝΕΙΝ, ΑΝΕΥ ΜΙΣΘΟΥ ΚΑΙ ΞΥΓΓΡΑΦΗΣ.
3. ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΗΣ ΤΕ ΚΑΙ ΑΚΡΟΗΣΙΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΟΙΠΗΣ ΑΠΑΣΗΣ ΜΑΘΗΣΙΟΣ ΜΕΤΑΔΟΣΙΝ ΠΟΙΗΣΕΣΘΑΙ ΥΙΟΙΣΙ ΤΕ ΕΜΟΙΣΙ ΚΙΑ ΤΟΙΣΙ ΤΟΥ ΕΜΕ ΔΙΔΑΞΑΝΤΟΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΑΙΣΙ ΣΥΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙΣΙ ΤΕ ΚΑΙ ΩΡΚΙΣΜΕΝΟΙΣ ΝΟΜΩ ΙΗΤΡΙΚΩ ΑΛΛΩ ΔΕ ΟΥΔΕΝΙ.
4. ΔΙΑΙΤΗΜΑΣΙ ΤΕ ΧΡΗΖΟΜΑΙ ΕΠ'ΩΦΕΛΕΙΗ ΚΑΜΝΟΝΤΩΝ ΚΑΤΑ ΔΥΝΑΜΙΝ ΚΑΙ ΚΡΙΣΙΝ ΕΜΗΝ, ΕΠΙ ΔΗΛΗΣΕΙ ΔΕ ΚΑΙ ΑΔΙΚΙΗ ΕΙΡΞΕΙΝ.
5. ΟΥ ΔΩΣΩ ΔΕ ΟΥΔΕ ΦΑΡΜΑΚΟΝ ΟΥΔΕΝΙ ΑΙΤΗΘΕΙΣ ΘΑΝΑΣΙΜΟΝ, ΟΥΔΕ ΥΦΗΓΗΣΟΜΑΙ ΞΥΜΒΟΥΛΙΗΝ ΤΟΙΗΝ ΔΕ ΟΜΟΙΩΣ ΔΕ ΟΥΔΕ ΓΥΝΑΙΚΙ ΠΕΣΣΟΝ ΦΘΟΡΙΟΝ ΔΩΣΩ.
6. ΑΓΝΩΣ ΔΕ ΚΑΙ ΟΣΙΩΣ ΔΙΑΤΗΡΗΣΩ ΒΙΟΝ ΤΟΝ ΕΜΟΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΝ ΤΗΝ ΕΜΗΝ.
7. ΟΥ ΤΕΜΕΩ ΔΕ ΟΥΔΕ ΜΗΝ ΛΙΘΙΩΝΤΑΣ , ΕΚΧΩΡΗΣΩ ΔΕ ΕΡΓΑΤΗΣΙΝ ΑΔΡΑΣΙΝ ΠΡΗΞΙΟΣ ΤΗΣΔΕ.
8. ΕΣ ΟΙΚΙΑΣ ΔΕ ΟΚΟΣΑΣ ΑΝ ΕΣΙΩ, ΕΣΕΛΕΥΣΟΜΑΙ ΕΠ' ΩΦΕΛΕΙΗ ΚΑΜΝΟΝΤΩΝ, ΕΚΤΟΣ ΕΩΝ ΠΑΣΗΣ ΑΔΙΚΙΗΣ ΕΚΟΥΣΙΗΣ ΚΑΙ ΦΘΟΡΙΗΣ ΤΗΣ ΤΕ ΑΛΛΗΣ ΚΑΙ ΑΦΡΟΔΙΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ ΕΠΙ ΤΕ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΙΩΝ , ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΤΕ ΚΑΙ ΔΟΥΛΩΝ.
9. Α Δ'ΑΝ ΕΝ ΘΕΡΑΠΕΙΗ Η ΙΔΩ Η ΑΚΟΥΣΩ , Η ΚΑΙ ΑΝΕΥ ΘΕΡΑΠΕΙΗΣ ΚΑΤΑ ΒΙΟΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ , Α ΜΗ ΧΡΗΠΟΤΕ ΕΓΚΑΛΕΣΘΑΙ ΕΞΩ , ΣΙΓΗΣΟΜΑΙ, ΑΡΡΗΤΑ ΗΓΕΥΜΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΤΟΙΑΥΤΑ.
10. ΟΡΚΟΝ ΕΝ ΟΥΝ ΜΟΙ ΤΟΝΔΕ ΕΠΙΤΕΛΕΑ ΠΟΙΕΟΝΤΙ ΚΑΙ ΜΗ ΞΥΓΧΕΟΝΤΙ ΕΙΗ ΕΠΑΥΡΑΣΘΑΙ ΚΑΙ ΒΙΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ, ΔΟΞΑΖΟΜΕΝΩ ΠΑΡΑ ΠΑΣΙΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙΣ ΕΣ ΤΟΝ ΑΙΕΙ ΧΡΟΝΟΝ, ΠΑΡΑΒΑΙΝΟΝΤΙ ΔΕ ΚΑΙ ΕΠΙΟΡΚΕΟΝΤΙ, ΤΑΝΑΝΤΙΑ ΤΟΥΤΕΩΝ.
Είναι προφανές ότι ενώ η αμοιβή για την άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος δεν αποκλείεται (πολύ φυσικό και θεμιτό άλλωστε), ο πατέρας της ιατρικής δεν φρόντισε να συμπεριλάβει μια ενδέκατη παράγραφο που να αναφέρεται σε αυτό που κοινότυπα αποκαλούμε «διπλό μίσθωμα».
Δεν ξέρω τι συμβαίνει στον κόσμο σου σε αυτή την περίπτωση αλλά στον δικό μου τα πράγματα είναι κάπως έτσι.
Το κράτος παρέχει υποτίθεται δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στους πολίτες. Δεδομένου όμως του ότι τα από το κράτος παρερχόμενα δεν θεωρούνται ως επαρκή από τους ασκούντες την ιατρική ιδιότητα (service providers), αυτοί συμπληρώνουν την διαφορά ζητώντας οικονομική αρωγή / συμβολή από τον άρρωστο η τους περί αυτόν. Αυτό το αποκαλούμε χαϊδευτικά «φακελάκι», διότι συνήθως ένας φάκελος, υπό μορφή συνδόνης, καλείται να σκεπάσει την γύμνια του βασιλιά, αφού το παιδάκι του Άντερσεν δεν είναι εδώ να το βροντοφωνάξει, η κουράστηκε να φωνάζει και σώπασε.
Καταλήγουμε λοιπόν σε μια απλή αριθμητική ισότητα
ΚΟΣΤΟΣ ΠΕΡΊΘΑΛΨΗΣ = ΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΒΟΛΗ + ΦΑΚΕΛΑΚΙ
Και για συντομία
ΚΠ = ΚΣ + Φ
Καταλαβαίνεις λοιπόν φιλτάτη οντότητα ότι επιτυχημένος πολίτης θεωρείται αυτός που έχει καταφέρει να μειώσει το ποσοστό εισφοράς του προς την ιατροφαρμακευτική του περίθαλψη στο ελάχιστο, του μηδενός όντως ουτοπικού στις μέρες μας και άρα θεωρουμένου ως κάτω ασυμπτωτικού ορίου (Φ > 0 εξ ορισμού του κράτους Δικαίου …). Άνω όριο δεν υφίσταται και η συνάρτηση τείνει στο άπειρο. Sky is the limit που λέμε.
Ατυχώς όμως παρατηρούμε στον κόσμο της «ελεύθερης οικονομίας», ότι ενώ η οικονομική συμβολή του πολίτη δεν μπορεί να μηδενιστεί (Φ διάφορο του μηδενός), αυτή του κράτους τείνει προς το μηδέν (ΚΣ --> 0), στην περίπτωση δε αυτή φοβάμαι ότι το μηδέν δεν αποτελεί κάτω ασυμπτωτικό όριο αλλά μία ακόμα τιμή της συνάρτησης f(ΚΠ), ( δηλαδή την ΚΣ = 0).
Φαντάσου λοιπόν αγαπητή μου την περίπτωση όπου η «ΚΣ» λάβει αρνητικές τιμές (ΚΣ < 0)...
Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΝΑ ΤΟΥ ΕΠΙΤΡΑΠΕΙ ΝΑ ΑΡΡΩΣΤΗΣΕΙ !!!!!!!
Δηλαδή ΚΠ = - ΚΣ + Φ, άρα Φ = ΚΠ + ΚΣ, όπου ΚΠ και ΚΣ > 0
Αφήνω τα σχόλια και την δια βασανισμού εκπαίδευση των αρμοδίων σε σένα που άλλωστε έχεις έμπρακτα αποδείξει ότι γνωρίζεις την τεχνική αυτή τόσο καλά. Επέτρεψε μου όμως συμπαθεστάτη να σου προτείνω να διοχετεύσεις τα θηριοδαμαστικά σου ενδιαφέροντα δεόντως και όπου αυτά χρειάζονται περισσότερο αντί να τα ξοδεύεις άσκοπα εδώ και εκεί.
Φιλικά
Ioannispk son of a pirate
(Για την Αμαλία ...)
Αγαπητή οντότητα,
Πιθανόν να ενημερώθηκες για τα πρόσφατα ευτράπελα του κόσμου μου στον οποίο το δικαίωμα του σεβασμού στο πρόσωπο του κάθε πολίτη δεν είναι αυτονόητο.
Αναφέρομαι στην ιστορία της Αμαλίας, της νεαρής αυτής γυναίκας που κατέληξε έχοντας νιώσει για τα καλά την σκληρότητα του ιατρικού συστήματος.
Γράφει ο όρκος του Ιπποκράτη.
1. ΟΜΝΥΜΙ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΙΗΤΡΟΝ ΚΑΙ ΑΣΚΛΗΠΙΟΝ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑΝ ΚΑΙ ΠΑΝΑΚΕΙΑΝ ΚΑΙ ΘΕΟΥΣ ΠΑΝΤΑΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΣΑΣ ΙΣΤΟΡΑΣ ΠΟΙΟΥΜΕΝΟΣ , ΕΠΙΤΕΛΕΑ ΠΟΙΗΣΕΙΝ ΚΑΤΑ ΔΥΝΑΜΙΝ ΚΑΙ ΚΡΙΣΙΝ ΕΜΗΝ ΟΡΚΟΝ ΤΟΝΔΕ.
2. ΗΓΗΣΕΣΘΑΙ ΜΕΝ ΤΟΝ ΔΙΔΑΞΑΝΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΝ ΤΑΥΤΗΝ ΙΣΑ ΓΕΝΕΤΗΣΙΝ ΕΜΟΙΣΙ, ΚΑΙ ΒΙΟΥ ΚΟΙΝΩΣΕΣΘΑΙ ΚΑΙ ΧΡΕΩΝ ΧΡΗΖΟΝΤΙ ΜΕΤΑΔΟΣΙΝ ΠΟΙΗΣΕΣΘΑΙ ΚΑΙ ΓΕΝΟΣ ΤΟ ΕΞ ΑΥΤΟΥ ΑΔΕΛΦΕΟΙΣ ΙΣΟΝ ΕΠΙΚΡΙΝΕΕΙΝ ΑΡΡΕΣΙ, ΚΑΙ ΔΙΔΑΞΕΙΝ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗΝ ΤΑΥΤΗΝ, ΗΝ ΧΡΗΙΖΩΣΙ ΜΑΝΘΑΝΕΙΝ, ΑΝΕΥ ΜΙΣΘΟΥ ΚΑΙ ΞΥΓΓΡΑΦΗΣ.
3. ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΗΣ ΤΕ ΚΑΙ ΑΚΡΟΗΣΙΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΟΙΠΗΣ ΑΠΑΣΗΣ ΜΑΘΗΣΙΟΣ ΜΕΤΑΔΟΣΙΝ ΠΟΙΗΣΕΣΘΑΙ ΥΙΟΙΣΙ ΤΕ ΕΜΟΙΣΙ ΚΙΑ ΤΟΙΣΙ ΤΟΥ ΕΜΕ ΔΙΔΑΞΑΝΤΟΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΑΙΣΙ ΣΥΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙΣΙ ΤΕ ΚΑΙ ΩΡΚΙΣΜΕΝΟΙΣ ΝΟΜΩ ΙΗΤΡΙΚΩ ΑΛΛΩ ΔΕ ΟΥΔΕΝΙ.
4. ΔΙΑΙΤΗΜΑΣΙ ΤΕ ΧΡΗΖΟΜΑΙ ΕΠ'ΩΦΕΛΕΙΗ ΚΑΜΝΟΝΤΩΝ ΚΑΤΑ ΔΥΝΑΜΙΝ ΚΑΙ ΚΡΙΣΙΝ ΕΜΗΝ, ΕΠΙ ΔΗΛΗΣΕΙ ΔΕ ΚΑΙ ΑΔΙΚΙΗ ΕΙΡΞΕΙΝ.
5. ΟΥ ΔΩΣΩ ΔΕ ΟΥΔΕ ΦΑΡΜΑΚΟΝ ΟΥΔΕΝΙ ΑΙΤΗΘΕΙΣ ΘΑΝΑΣΙΜΟΝ, ΟΥΔΕ ΥΦΗΓΗΣΟΜΑΙ ΞΥΜΒΟΥΛΙΗΝ ΤΟΙΗΝ ΔΕ ΟΜΟΙΩΣ ΔΕ ΟΥΔΕ ΓΥΝΑΙΚΙ ΠΕΣΣΟΝ ΦΘΟΡΙΟΝ ΔΩΣΩ.
6. ΑΓΝΩΣ ΔΕ ΚΑΙ ΟΣΙΩΣ ΔΙΑΤΗΡΗΣΩ ΒΙΟΝ ΤΟΝ ΕΜΟΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΝ ΤΗΝ ΕΜΗΝ.
7. ΟΥ ΤΕΜΕΩ ΔΕ ΟΥΔΕ ΜΗΝ ΛΙΘΙΩΝΤΑΣ , ΕΚΧΩΡΗΣΩ ΔΕ ΕΡΓΑΤΗΣΙΝ ΑΔΡΑΣΙΝ ΠΡΗΞΙΟΣ ΤΗΣΔΕ.
8. ΕΣ ΟΙΚΙΑΣ ΔΕ ΟΚΟΣΑΣ ΑΝ ΕΣΙΩ, ΕΣΕΛΕΥΣΟΜΑΙ ΕΠ' ΩΦΕΛΕΙΗ ΚΑΜΝΟΝΤΩΝ, ΕΚΤΟΣ ΕΩΝ ΠΑΣΗΣ ΑΔΙΚΙΗΣ ΕΚΟΥΣΙΗΣ ΚΑΙ ΦΘΟΡΙΗΣ ΤΗΣ ΤΕ ΑΛΛΗΣ ΚΑΙ ΑΦΡΟΔΙΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ ΕΠΙ ΤΕ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΙΩΝ , ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΤΕ ΚΑΙ ΔΟΥΛΩΝ.
9. Α Δ'ΑΝ ΕΝ ΘΕΡΑΠΕΙΗ Η ΙΔΩ Η ΑΚΟΥΣΩ , Η ΚΑΙ ΑΝΕΥ ΘΕΡΑΠΕΙΗΣ ΚΑΤΑ ΒΙΟΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ , Α ΜΗ ΧΡΗΠΟΤΕ ΕΓΚΑΛΕΣΘΑΙ ΕΞΩ , ΣΙΓΗΣΟΜΑΙ, ΑΡΡΗΤΑ ΗΓΕΥΜΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΤΟΙΑΥΤΑ.
10. ΟΡΚΟΝ ΕΝ ΟΥΝ ΜΟΙ ΤΟΝΔΕ ΕΠΙΤΕΛΕΑ ΠΟΙΕΟΝΤΙ ΚΑΙ ΜΗ ΞΥΓΧΕΟΝΤΙ ΕΙΗ ΕΠΑΥΡΑΣΘΑΙ ΚΑΙ ΒΙΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ, ΔΟΞΑΖΟΜΕΝΩ ΠΑΡΑ ΠΑΣΙΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙΣ ΕΣ ΤΟΝ ΑΙΕΙ ΧΡΟΝΟΝ, ΠΑΡΑΒΑΙΝΟΝΤΙ ΔΕ ΚΑΙ ΕΠΙΟΡΚΕΟΝΤΙ, ΤΑΝΑΝΤΙΑ ΤΟΥΤΕΩΝ.
Είναι προφανές ότι ενώ η αμοιβή για την άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος δεν αποκλείεται (πολύ φυσικό και θεμιτό άλλωστε), ο πατέρας της ιατρικής δεν φρόντισε να συμπεριλάβει μια ενδέκατη παράγραφο που να αναφέρεται σε αυτό που κοινότυπα αποκαλούμε «διπλό μίσθωμα».
Δεν ξέρω τι συμβαίνει στον κόσμο σου σε αυτή την περίπτωση αλλά στον δικό μου τα πράγματα είναι κάπως έτσι.
Το κράτος παρέχει υποτίθεται δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στους πολίτες. Δεδομένου όμως του ότι τα από το κράτος παρερχόμενα δεν θεωρούνται ως επαρκή από τους ασκούντες την ιατρική ιδιότητα (service providers), αυτοί συμπληρώνουν την διαφορά ζητώντας οικονομική αρωγή / συμβολή από τον άρρωστο η τους περί αυτόν. Αυτό το αποκαλούμε χαϊδευτικά «φακελάκι», διότι συνήθως ένας φάκελος, υπό μορφή συνδόνης, καλείται να σκεπάσει την γύμνια του βασιλιά, αφού το παιδάκι του Άντερσεν δεν είναι εδώ να το βροντοφωνάξει, η κουράστηκε να φωνάζει και σώπασε.
Καταλήγουμε λοιπόν σε μια απλή αριθμητική ισότητα
ΚΟΣΤΟΣ ΠΕΡΊΘΑΛΨΗΣ = ΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΒΟΛΗ + ΦΑΚΕΛΑΚΙ
Και για συντομία
ΚΠ = ΚΣ + Φ
Καταλαβαίνεις λοιπόν φιλτάτη οντότητα ότι επιτυχημένος πολίτης θεωρείται αυτός που έχει καταφέρει να μειώσει το ποσοστό εισφοράς του προς την ιατροφαρμακευτική του περίθαλψη στο ελάχιστο, του μηδενός όντως ουτοπικού στις μέρες μας και άρα θεωρουμένου ως κάτω ασυμπτωτικού ορίου (Φ > 0 εξ ορισμού του κράτους Δικαίου …). Άνω όριο δεν υφίσταται και η συνάρτηση τείνει στο άπειρο. Sky is the limit που λέμε.
Ατυχώς όμως παρατηρούμε στον κόσμο της «ελεύθερης οικονομίας», ότι ενώ η οικονομική συμβολή του πολίτη δεν μπορεί να μηδενιστεί (Φ διάφορο του μηδενός), αυτή του κράτους τείνει προς το μηδέν (ΚΣ --> 0), στην περίπτωση δε αυτή φοβάμαι ότι το μηδέν δεν αποτελεί κάτω ασυμπτωτικό όριο αλλά μία ακόμα τιμή της συνάρτησης f(ΚΠ), ( δηλαδή την ΚΣ = 0).
Φαντάσου λοιπόν αγαπητή μου την περίπτωση όπου η «ΚΣ» λάβει αρνητικές τιμές (ΚΣ < 0)...
Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΝΑ ΤΟΥ ΕΠΙΤΡΑΠΕΙ ΝΑ ΑΡΡΩΣΤΗΣΕΙ !!!!!!!
Δηλαδή ΚΠ = - ΚΣ + Φ, άρα Φ = ΚΠ + ΚΣ, όπου ΚΠ και ΚΣ > 0
Αφήνω τα σχόλια και την δια βασανισμού εκπαίδευση των αρμοδίων σε σένα που άλλωστε έχεις έμπρακτα αποδείξει ότι γνωρίζεις την τεχνική αυτή τόσο καλά. Επέτρεψε μου όμως συμπαθεστάτη να σου προτείνω να διοχετεύσεις τα θηριοδαμαστικά σου ενδιαφέροντα δεόντως και όπου αυτά χρειάζονται περισσότερο αντί να τα ξοδεύεις άσκοπα εδώ και εκεί.
Φιλικά
Ioannispk son of a pirate
Sunday, June 03, 2007
Ηλεκτρολογικές ... μνήμες
Ηλεκτρολογικές ... μνήμες
Είναι μερικές φορές που τυχαίες εικόνες από το παρελθόν ξεπηδούν στο σήμερα, παίρνουν σάρκα και οστά, μορφές και οσμές και παύουν να είναι τυχαίες. Μοιάζουν να θέλουν να μας πουν κάτι. Κάτι που δεν αποτελείωσαν χρόνια πριν.
Θυμάμαι μικρός προσπαθώντας να φτιάξω ένα φωτορυθμικό (της μόδας στην δεκαετία του 70), έκανα μια ζημιά στην εγκατάσταση του σπιτιού μας, μην γνωρίζοντας πως να συνδέσω ένα διακόπτη. Η μάνα μου κάλεσε τότε τον ηλεκτρολόγο της γειτονιάς μας, ένα ψηλό μεσήλικα με την σιγουριά της τέχνης του στην τσέπη μπερδεμένη με το πολύμετρο και τα δοκιμαστικά κατσαβίδια, για να αποκαταστήσει την βλάβη. Ενώ διόρθωνε τον καμένο πίνακα, δεν έχασε ευκαιρία να μου αφήσει παρακαταθήκη την σοφία της ζωής του συνοψισμένη σε αράδες από λέξεις με τραβηγμένα φωνήεντα και στολισμένες από τις κινήσεις των χεριών του.
Χρόνια μετά (τουλάχιστον 30), γύρω από ένα τραπέζι είδα απέναντί μου τον ίδιο μάστορα να χειρονομεί με τον ίδιο τρόπο και να λεει παιχνιδιάρικα, μεταξύ άλλων, τραβώντας πάντα τα φωνήεντα πως η παλιά Αθήνα είχε κάτι. Κάτι ακαθόριστα ευγενικό που έμενε σαν λούστρο στους κάτοικους της. Δεν συμφώνησα ούτε διαφώνησα με αυτό, άλλωστε το θέμα το έχει εξαντληθεί επαρκώς και δεν χρειάζεται η συμβολή μου. Έμεινα όμως να κοιτάζω τον κλώνο του μάστορα άλαλος αφού δεν μπορούσα να εξηγήσω την τόση ομοιότητα του με τον πατέρα του.
Τελικά ποτέ δεν θα μπορέσω να καταλάβω αν είναι το DNA που μεταφέρει μια πληθώρα πληροφοριών η είναι το παρελθόν που στέλλει αδιόρατα μηνύματα στο μέλλον με το βιολογικό αυτό βιβλίο διαθήκη.
Δεν θα πάψω να είμαι αθεράπευτος θιασώτης και λάτρης της τεχνολογίας από την μια, αλλά ταυτόχρονα από την άλλη, το κομμάτι του εαυτού μου που διαφεντεύεται από τον Δόκτορα Χάιντ, θα θέλει πάντα να ερωτοτροπεί με το φυσικά ανεξήγητο.
Έτσι προτίμησα να αφήσω στην άκρη τις γενετικές εξηγήσεις και προσπάθησα να αποκρυπτογραφήσω αυτό το μήνυμα που ήλθε από το παρελθόν. Τι μου έμαθε η επίσκεψη του ηλεκτρολόγου στο σπίτι τότε? Τι μπορώ να συμπεράνω από το απόσταγμα της ζωής του κλώνου του?
Αυτόματα θυμήθηκα το βιβλικό «Ουκ ήλθον καταλύσαι αλλά πληρώσαι» (Ματθ.5,17). Φαντάστηκα λοιπόν να είναι κρυμμένο μέσα στο DNA του γιου το ατελείωτο μήνυμα του πατέρα, που κάποια κοσμική δύναμη φρόντισε να μας φέρει κοντά έτσι ώστε να μου παραδώσει την συνέχειά του. Ίσως και εγώ να έκανα το ίδιο για αυτόν και ακόμα ίσως αύριο τα παιδία μας να συνεχίσουν την βιολογική σκυταλοδρομία μηνυμάτων. Δεν ξέρω και ίσως να μην θέλω να μάθω αφού μερικές φορές η αναζήτηση από μόνη της είναι γλυκιά.
Είναι περιπτώσεις σαν και αυτή που κάνουν το κόσμο να μοιάζει με τεράστια χύτρα που μέσα της σιγοβράζει μια αιώνια κακαβιά. Ένα μέρος της εξατμίζεται για να υγροποιηθεί στο καπάκι και μερικές σταγόνες του ξανακυλούν πάλι μέσα στην σούπα. Ξέρω δεν είναι και πολύ Χριστιανική / πολιτικά ορθή η σκέψη αυτή, αλλά ίσως η μερική ανακύκλωση της πληροφορίας (έστω) να είναι αναπόφευκτη, αφού κομμάτι της αναλαμβάνει να διατηρήσει το σώμα των παιδιών μας.
Οι κοσμικοί νόμοι που μας διέπουν είναι αφάνταστα περίπλοκοι και φαντάζουν τόσο πιο περίπλοκοι όσο κανείς προσπαθεί να χαρτογραφήσει το δέντρο των αλληλεπιδράσεων που δέχεται στην πορεία της ζωής του, όχι μόνο από του ανθρώπους που συναντά, αλλά και από τις βιολογικές τους συνέχειες που η τύχη φέρνει ξανά μπροστά του, για συνεχίσουν το αλληλεπιδραστικό έργο των προγόνων τους.
ioannispk – son of a pirate
ΥΓ
Ματθ. 5,18 "Γιατί αλήθεια σας λέω: ωσότου παρέλθει ο ουρανός και η γη, ένα γιώτα ή μια κεραία δε θα παρέλθει από το νόμο, ωσότου όλα γίνουν. "
Είναι μερικές φορές που τυχαίες εικόνες από το παρελθόν ξεπηδούν στο σήμερα, παίρνουν σάρκα και οστά, μορφές και οσμές και παύουν να είναι τυχαίες. Μοιάζουν να θέλουν να μας πουν κάτι. Κάτι που δεν αποτελείωσαν χρόνια πριν.
Θυμάμαι μικρός προσπαθώντας να φτιάξω ένα φωτορυθμικό (της μόδας στην δεκαετία του 70), έκανα μια ζημιά στην εγκατάσταση του σπιτιού μας, μην γνωρίζοντας πως να συνδέσω ένα διακόπτη. Η μάνα μου κάλεσε τότε τον ηλεκτρολόγο της γειτονιάς μας, ένα ψηλό μεσήλικα με την σιγουριά της τέχνης του στην τσέπη μπερδεμένη με το πολύμετρο και τα δοκιμαστικά κατσαβίδια, για να αποκαταστήσει την βλάβη. Ενώ διόρθωνε τον καμένο πίνακα, δεν έχασε ευκαιρία να μου αφήσει παρακαταθήκη την σοφία της ζωής του συνοψισμένη σε αράδες από λέξεις με τραβηγμένα φωνήεντα και στολισμένες από τις κινήσεις των χεριών του.
Χρόνια μετά (τουλάχιστον 30), γύρω από ένα τραπέζι είδα απέναντί μου τον ίδιο μάστορα να χειρονομεί με τον ίδιο τρόπο και να λεει παιχνιδιάρικα, μεταξύ άλλων, τραβώντας πάντα τα φωνήεντα πως η παλιά Αθήνα είχε κάτι. Κάτι ακαθόριστα ευγενικό που έμενε σαν λούστρο στους κάτοικους της. Δεν συμφώνησα ούτε διαφώνησα με αυτό, άλλωστε το θέμα το έχει εξαντληθεί επαρκώς και δεν χρειάζεται η συμβολή μου. Έμεινα όμως να κοιτάζω τον κλώνο του μάστορα άλαλος αφού δεν μπορούσα να εξηγήσω την τόση ομοιότητα του με τον πατέρα του.
Τελικά ποτέ δεν θα μπορέσω να καταλάβω αν είναι το DNA που μεταφέρει μια πληθώρα πληροφοριών η είναι το παρελθόν που στέλλει αδιόρατα μηνύματα στο μέλλον με το βιολογικό αυτό βιβλίο διαθήκη.
Δεν θα πάψω να είμαι αθεράπευτος θιασώτης και λάτρης της τεχνολογίας από την μια, αλλά ταυτόχρονα από την άλλη, το κομμάτι του εαυτού μου που διαφεντεύεται από τον Δόκτορα Χάιντ, θα θέλει πάντα να ερωτοτροπεί με το φυσικά ανεξήγητο.
Έτσι προτίμησα να αφήσω στην άκρη τις γενετικές εξηγήσεις και προσπάθησα να αποκρυπτογραφήσω αυτό το μήνυμα που ήλθε από το παρελθόν. Τι μου έμαθε η επίσκεψη του ηλεκτρολόγου στο σπίτι τότε? Τι μπορώ να συμπεράνω από το απόσταγμα της ζωής του κλώνου του?
Αυτόματα θυμήθηκα το βιβλικό «Ουκ ήλθον καταλύσαι αλλά πληρώσαι» (Ματθ.5,17). Φαντάστηκα λοιπόν να είναι κρυμμένο μέσα στο DNA του γιου το ατελείωτο μήνυμα του πατέρα, που κάποια κοσμική δύναμη φρόντισε να μας φέρει κοντά έτσι ώστε να μου παραδώσει την συνέχειά του. Ίσως και εγώ να έκανα το ίδιο για αυτόν και ακόμα ίσως αύριο τα παιδία μας να συνεχίσουν την βιολογική σκυταλοδρομία μηνυμάτων. Δεν ξέρω και ίσως να μην θέλω να μάθω αφού μερικές φορές η αναζήτηση από μόνη της είναι γλυκιά.
Είναι περιπτώσεις σαν και αυτή που κάνουν το κόσμο να μοιάζει με τεράστια χύτρα που μέσα της σιγοβράζει μια αιώνια κακαβιά. Ένα μέρος της εξατμίζεται για να υγροποιηθεί στο καπάκι και μερικές σταγόνες του ξανακυλούν πάλι μέσα στην σούπα. Ξέρω δεν είναι και πολύ Χριστιανική / πολιτικά ορθή η σκέψη αυτή, αλλά ίσως η μερική ανακύκλωση της πληροφορίας (έστω) να είναι αναπόφευκτη, αφού κομμάτι της αναλαμβάνει να διατηρήσει το σώμα των παιδιών μας.
Οι κοσμικοί νόμοι που μας διέπουν είναι αφάνταστα περίπλοκοι και φαντάζουν τόσο πιο περίπλοκοι όσο κανείς προσπαθεί να χαρτογραφήσει το δέντρο των αλληλεπιδράσεων που δέχεται στην πορεία της ζωής του, όχι μόνο από του ανθρώπους που συναντά, αλλά και από τις βιολογικές τους συνέχειες που η τύχη φέρνει ξανά μπροστά του, για συνεχίσουν το αλληλεπιδραστικό έργο των προγόνων τους.
ioannispk – son of a pirate
ΥΓ
Ματθ. 5,18 "Γιατί αλήθεια σας λέω: ωσότου παρέλθει ο ουρανός και η γη, ένα γιώτα ή μια κεραία δε θα παρέλθει από το νόμο, ωσότου όλα γίνουν. "
Thursday, May 24, 2007
Γράμμα σε μια υπερφυσική οντότητα ΙΙ - Σχόλια
Γράμμα σε μια υπερφυσική η μεταφυσική οντότητα ΙΙ - Σχόλια
Αγαπητέ J Pal,
Με αφορμή τα πρόσφατα σχόλιά σου παρακαλώ να μου επιτρέψεις να διευκρινίσω μερικά θέματα ελπίζοντας ότι έτσι θα συνεισφέρω στην πιο πέρα συζήτηση του θέματος.
Το κείμενο με τίτλο «Γράμμα σε μια υπερφυσική η μεταφυσική οντότητα ΙΙ» είναι μια μαθηματική αλληγορία με θεολογικές και φιλοσοφικές προεκτάσεις. Αποτελεί ακόμα μια προσπάθεια να εκφραστούν πολύπλοκες μαθηματικές έννοιες (όπως αυτή των απείρων συνόλων) με απλή γλώσσα, τουλάχιστον όπως τις αντιλαμβάνομαι και χωρίς την ανάγκη για δυσνόητα μαθηματικά σύμβολα.
Το κείμενο καταπιάνεται με την έννοια του απείρου και συγκεκριμένα τον τρόπο που αυτό εκφράστηκε από τον Κάντορ, που πιθανότατα είχε μελετήσει την αρχαία Ελληνική φιλοσοφία και ακόμα την πρώιμη Εβραϊκή θεολογία αναφορικά με την φύση του Θεού (απείρου).
Στο κείμενο αναφέρονται δύο κόσμοι. Ο «πραγματικός» δηλαδή αυτός μέσα στον οποίο ζούμε και ο «υπερφυσικός η μεταφυσικός», που δεν αντιλαμβανόμαστε αλλά μπορούμε να φανταστούμε. Και ο πρώτος αλλά και ο δεύτερος είναι ο καθένας στην κλίμακά / σύστημά του άπειροι.
Σε παραλληλισμό με τα άπειρα σύνολα των Άλεφ του Κάντορ, το κείμενο υπονοεί ότι ο δικός μας κόσμος είναι αντίστοιχος με το Καντόριο Άλεφ μηδέν και αποτελεί ένα κατά κάποιο τρόπο πρώτο επίπεδο απείρου, ενώ ο υπερφυσικός η μεταφυσικός, αποτελεί ένα δεύτερο πεδίο απείρου, κάτι σαν το Άλεφ ένα του Κάντορ.
Το κείμενο καθαρά αναφέρει ότι οι «νόμοι» μου διέπουν το κάθε επίπεδο απείρου (κόσμου) μετά τον δικό μας δεν είναι ακριβώς γνωστοί (του δικού μας όντες μερικώς κατανοητοί), παρ όλα αυτά προτείνει ότι τουλάχιστον για δυο συνεχόμενα επίπεδα απείρου – σύνολα κόσμων έστω και διαφορετικών εκ πρώτης όψεως, θα υπάρχει μια τομή, ένα κοινός τόπος – άρα η επικοινωνία δεν είναι αδύνατη. Η τομή δε έχει την καθαρά μαθηματική σημασία που της δίνετε από την θεωρία των συνόλων.
Συνεχίζει δε και προτείνει ότι η σχέση – επικοινωνία μεταξύ δύο επιπέδων απείρου, δεν είναι απαραίτητα να είναι αμφίδρομη.
Τελειώνοντας να σημειώσω ότι το κείμενο προσφέρει στον γράφοντα μια δικλίδα να εξηγήσει με ένα τρόπο που αυτός κατανοεί φαινόμενα που διαφορετικά θα έπρεπε να αποδοθούν είτε στην σφαίρα της φαντασίας είτε να τα αποδεχθούμε σαν ανεξήγητα.
Φιλικά
ioannispk son of a pirate
Αγαπητέ J Pal,
Με αφορμή τα πρόσφατα σχόλιά σου παρακαλώ να μου επιτρέψεις να διευκρινίσω μερικά θέματα ελπίζοντας ότι έτσι θα συνεισφέρω στην πιο πέρα συζήτηση του θέματος.
Το κείμενο με τίτλο «Γράμμα σε μια υπερφυσική η μεταφυσική οντότητα ΙΙ» είναι μια μαθηματική αλληγορία με θεολογικές και φιλοσοφικές προεκτάσεις. Αποτελεί ακόμα μια προσπάθεια να εκφραστούν πολύπλοκες μαθηματικές έννοιες (όπως αυτή των απείρων συνόλων) με απλή γλώσσα, τουλάχιστον όπως τις αντιλαμβάνομαι και χωρίς την ανάγκη για δυσνόητα μαθηματικά σύμβολα.
Το κείμενο καταπιάνεται με την έννοια του απείρου και συγκεκριμένα τον τρόπο που αυτό εκφράστηκε από τον Κάντορ, που πιθανότατα είχε μελετήσει την αρχαία Ελληνική φιλοσοφία και ακόμα την πρώιμη Εβραϊκή θεολογία αναφορικά με την φύση του Θεού (απείρου).
Στο κείμενο αναφέρονται δύο κόσμοι. Ο «πραγματικός» δηλαδή αυτός μέσα στον οποίο ζούμε και ο «υπερφυσικός η μεταφυσικός», που δεν αντιλαμβανόμαστε αλλά μπορούμε να φανταστούμε. Και ο πρώτος αλλά και ο δεύτερος είναι ο καθένας στην κλίμακά / σύστημά του άπειροι.
Σε παραλληλισμό με τα άπειρα σύνολα των Άλεφ του Κάντορ, το κείμενο υπονοεί ότι ο δικός μας κόσμος είναι αντίστοιχος με το Καντόριο Άλεφ μηδέν και αποτελεί ένα κατά κάποιο τρόπο πρώτο επίπεδο απείρου, ενώ ο υπερφυσικός η μεταφυσικός, αποτελεί ένα δεύτερο πεδίο απείρου, κάτι σαν το Άλεφ ένα του Κάντορ.
Το κείμενο καθαρά αναφέρει ότι οι «νόμοι» μου διέπουν το κάθε επίπεδο απείρου (κόσμου) μετά τον δικό μας δεν είναι ακριβώς γνωστοί (του δικού μας όντες μερικώς κατανοητοί), παρ όλα αυτά προτείνει ότι τουλάχιστον για δυο συνεχόμενα επίπεδα απείρου – σύνολα κόσμων έστω και διαφορετικών εκ πρώτης όψεως, θα υπάρχει μια τομή, ένα κοινός τόπος – άρα η επικοινωνία δεν είναι αδύνατη. Η τομή δε έχει την καθαρά μαθηματική σημασία που της δίνετε από την θεωρία των συνόλων.
Συνεχίζει δε και προτείνει ότι η σχέση – επικοινωνία μεταξύ δύο επιπέδων απείρου, δεν είναι απαραίτητα να είναι αμφίδρομη.
Τελειώνοντας να σημειώσω ότι το κείμενο προσφέρει στον γράφοντα μια δικλίδα να εξηγήσει με ένα τρόπο που αυτός κατανοεί φαινόμενα που διαφορετικά θα έπρεπε να αποδοθούν είτε στην σφαίρα της φαντασίας είτε να τα αποδεχθούμε σαν ανεξήγητα.
Φιλικά
ioannispk son of a pirate
Tuesday, May 22, 2007
Γράμμα σε μια υπερφυσική η μεταφυσική οντότητα ΙΙ
Γράμμα σε μια υπερφυσική η μεταφυσική οντότητα ΙΙ
Αγαπητή άγνωστη υπερφυσική οντότητα,
Είναι η δεύτερη φορά που σου γράφω μέσα σε μερικές ημέρες. Αισθάνομαι όμως την ανάγκη να σου εκφράσω τις ειλικρινείς μου ευχαριστίες που σταμάτησες, ελπίζω δια παντός, να παίζεις με την βρωτή μου ύπαρξη.
Η οικογένειά μου υποθέτω ότι θα ήθελε και εκείνη να εκφράσει την ευγνωμοσύνη της που καθώς φαίνεται απαλλάχτηκε από την ανάγκη να κανακεύει ένα μεσήλικα, αντί να συμβαίνει το αντίθετο.
Δεν ξέρω αν το αποφάσισες αυτό κατόπιν της παράκλησής μου, αλλά πάντως ήλθε σαν δώρο καλοδεχούμενο. Βέβαια κάτι παιχνιδιάρικα σημαδάκια της εξ’ απαλών ονύχων απασχόλησής σου με τα εγκόσμια παρέμειναν, αλλά ελπίζω να παρέλθουν και αυτά.
Μια και αισθάνομαι μια σχετική οικειότητα, υποθέτω θα μπορούσε να την παραλληλίσει κανείς με το σύνδρομο της Στοκχόλμης, τολμώ να σου προτείνω την ενασχόληση με την φυσική άσκηση που χαρίζει ευεξία, η ακόμα κάποιο χόμπι όπως ας πούμε ο μοντελισμός αφού στις μέρες μας, ελέω της ηλεκτρονικής επικοινωνίας, ο φιλοτελισμός δεν γνωρίζει άνθιση. Ενδέχεται η ενασχόληση αυτή να αποδιώξει τυχόν εναπομείνασες σκέψεις για εμβάθυνση στην δια βασανισμού εκπαίδευση των θνητών.
Δεν γνωρίζω βέβαια το κοινωνικό γίγνεσθαι του κόσμου σου ούτε το ηθικό, νομικό και οικονομικό πλαίσιο που πιθανόν να διέπει την διάστασή σου. Όποιο όμως και να είναι το πλαίσιο του κόσμου σου, υποθέτω ότι θα έχει και αυτό αδιέξοδα δεδομένου ότι εάν δεν είχε δεν θα αναζητούσες διασκέδαση ούτε θα έδειχνες ενδιαφέρον για υπάρξεις και συστήματα έξω από αυτό.
Διαισθάνομαι λοιπόν αγαπητή οντότητα ότι παρά το προφανές χάος που μας χωρίζει πιθανόν τα σύνολα που περιέχουν τις υπάρξεις μας να έχουν τομή. Αυτή η τομή νομίζω ότι περιλαμβάνει τις απογοητεύσεις, τα διλλήματα και τα αδιέξοδα των φυσικών συστημάτων μέσα στα οποία ο καθένας μας δραστηριοποιείται. Άρα λοιπόν είναι πιθανόν ο κοινός «γεωμετρικός» αυτός τόπος να αποτελέσει εφαλτήριο για την αλληλοκατανόησή μας.
Φρονώ ότι δεδομένου του γεγονότος ότι η σχέση του κόσμου μου με τον δικό σου δεν είναι αμφίδρομη (με τον δικό μου να μειονεκτεί), η συμβολή σου στην ισορροπία του δικού μου είναι μάλλον αναγκαία, έστω και αν αυτή δηλώνετε από την απουσία σου.
Ευχαριστώ για το χρόνο σου και την συνεργασία σου,
Φιλικά
ioannispk son of a pirate
Αγαπητή άγνωστη υπερφυσική οντότητα,
Είναι η δεύτερη φορά που σου γράφω μέσα σε μερικές ημέρες. Αισθάνομαι όμως την ανάγκη να σου εκφράσω τις ειλικρινείς μου ευχαριστίες που σταμάτησες, ελπίζω δια παντός, να παίζεις με την βρωτή μου ύπαρξη.
Η οικογένειά μου υποθέτω ότι θα ήθελε και εκείνη να εκφράσει την ευγνωμοσύνη της που καθώς φαίνεται απαλλάχτηκε από την ανάγκη να κανακεύει ένα μεσήλικα, αντί να συμβαίνει το αντίθετο.
Δεν ξέρω αν το αποφάσισες αυτό κατόπιν της παράκλησής μου, αλλά πάντως ήλθε σαν δώρο καλοδεχούμενο. Βέβαια κάτι παιχνιδιάρικα σημαδάκια της εξ’ απαλών ονύχων απασχόλησής σου με τα εγκόσμια παρέμειναν, αλλά ελπίζω να παρέλθουν και αυτά.
Μια και αισθάνομαι μια σχετική οικειότητα, υποθέτω θα μπορούσε να την παραλληλίσει κανείς με το σύνδρομο της Στοκχόλμης, τολμώ να σου προτείνω την ενασχόληση με την φυσική άσκηση που χαρίζει ευεξία, η ακόμα κάποιο χόμπι όπως ας πούμε ο μοντελισμός αφού στις μέρες μας, ελέω της ηλεκτρονικής επικοινωνίας, ο φιλοτελισμός δεν γνωρίζει άνθιση. Ενδέχεται η ενασχόληση αυτή να αποδιώξει τυχόν εναπομείνασες σκέψεις για εμβάθυνση στην δια βασανισμού εκπαίδευση των θνητών.
Δεν γνωρίζω βέβαια το κοινωνικό γίγνεσθαι του κόσμου σου ούτε το ηθικό, νομικό και οικονομικό πλαίσιο που πιθανόν να διέπει την διάστασή σου. Όποιο όμως και να είναι το πλαίσιο του κόσμου σου, υποθέτω ότι θα έχει και αυτό αδιέξοδα δεδομένου ότι εάν δεν είχε δεν θα αναζητούσες διασκέδαση ούτε θα έδειχνες ενδιαφέρον για υπάρξεις και συστήματα έξω από αυτό.
Διαισθάνομαι λοιπόν αγαπητή οντότητα ότι παρά το προφανές χάος που μας χωρίζει πιθανόν τα σύνολα που περιέχουν τις υπάρξεις μας να έχουν τομή. Αυτή η τομή νομίζω ότι περιλαμβάνει τις απογοητεύσεις, τα διλλήματα και τα αδιέξοδα των φυσικών συστημάτων μέσα στα οποία ο καθένας μας δραστηριοποιείται. Άρα λοιπόν είναι πιθανόν ο κοινός «γεωμετρικός» αυτός τόπος να αποτελέσει εφαλτήριο για την αλληλοκατανόησή μας.
Φρονώ ότι δεδομένου του γεγονότος ότι η σχέση του κόσμου μου με τον δικό σου δεν είναι αμφίδρομη (με τον δικό μου να μειονεκτεί), η συμβολή σου στην ισορροπία του δικού μου είναι μάλλον αναγκαία, έστω και αν αυτή δηλώνετε από την απουσία σου.
Ευχαριστώ για το χρόνο σου και την συνεργασία σου,
Φιλικά
ioannispk son of a pirate
Sunday, May 20, 2007
Μια νύχτα εν πλω
Μια νύχτα εν πλω
Νιώθω πάλι να έρχεται εκείνη η ώρα
που αρχίζει να βρέχει.
Που οι εικόνες γίνονται ζωντανές
άπειρα σύνολα - υπαρκτά.
Νιώθω τους ήχους και τις δονήσεις
να ξυπνάνε απ΄ την θύμηση.
Τρανοί συναισθηματικοί σεισμοί
συγκλονίζουν την σιωπή.
Οι σταθερές κυκλικές κινήσεις
της έλικας, ατέρμονη ενεργειακή
δεξαμενή, φροντίζει σαδιστικά
την φωτιά του εικονικού κόσμου.
Στο δεξί μπουλμέ παίζει καραγκιόζη.
Αριστερά ο παπά Νικόλας βαφτίζει.
Μπροστά είναι νύχτα και αστράφτει.
Πίσω – φωνές. Φωνές γνώριμες…
- Όρτσα, όρτσα! Μια τουφεκιά μ’ αλάτι!
Άστραψε γερά, κλόνισε η κουκέτα.
Το μουσκέτο μ’ αλάτι ξόρκισε τον τυφώνα.
Έμεινε το ταβάνι γαλήνιο να σκεπάζει.
Τι βλέπουν οι ναύτες σαν πεθάνουν?
Τι σκεπάζει τα όνειρά τους?
- Μπλε κύμα κι άσπρο αφρό να στολίζει
το κινούμενο υγρό πάπλωμα.
ioannispk son of a pirate
Στους Enzo Majorca & Jaques Mayol
Νιώθω πάλι να έρχεται εκείνη η ώρα
που αρχίζει να βρέχει.
Που οι εικόνες γίνονται ζωντανές
άπειρα σύνολα - υπαρκτά.
Νιώθω τους ήχους και τις δονήσεις
να ξυπνάνε απ΄ την θύμηση.
Τρανοί συναισθηματικοί σεισμοί
συγκλονίζουν την σιωπή.
Οι σταθερές κυκλικές κινήσεις
της έλικας, ατέρμονη ενεργειακή
δεξαμενή, φροντίζει σαδιστικά
την φωτιά του εικονικού κόσμου.
Στο δεξί μπουλμέ παίζει καραγκιόζη.
Αριστερά ο παπά Νικόλας βαφτίζει.
Μπροστά είναι νύχτα και αστράφτει.
Πίσω – φωνές. Φωνές γνώριμες…
- Όρτσα, όρτσα! Μια τουφεκιά μ’ αλάτι!
Άστραψε γερά, κλόνισε η κουκέτα.
Το μουσκέτο μ’ αλάτι ξόρκισε τον τυφώνα.
Έμεινε το ταβάνι γαλήνιο να σκεπάζει.
Τι βλέπουν οι ναύτες σαν πεθάνουν?
Τι σκεπάζει τα όνειρά τους?
- Μπλε κύμα κι άσπρο αφρό να στολίζει
το κινούμενο υγρό πάπλωμα.
ioannispk son of a pirate
Στους Enzo Majorca & Jaques Mayol
Friday, May 11, 2007
Γράμμα σε μια άγνωστη υπερφυσική οντότητα
Γράμμα σε μια άγνωστη υπερφυσική οντότητα
Αγαπητή άγνωστη υπερφυσική οντότητα,
Πριν από μερικές εβδομάδες (21/04/07) έγραψα σαν σχόλιο στην προσωπική μου ιστοσελίδα ότι «Τα πιο ενδιαφέροντα όνειρα είναι αυτά που συνεχίζουν το επόμενο πρωί! Εκτός φυσικά αν είναι εφιάλτες.».
( http://ioannispk.blogspot.com/2007/04/just-dream.html )
Λοιπόν το πιο παράξενο πράγμα συνέβη σήμερα 11 Μαΐου 2007. Έλαβα ένα μήνυμα με ακριβώς το πιο πάνω περιεχόμενο και με ημερομηνία την ημερομηνία δημοσίευσης δηλαδή 21/04/07.
Για να γίνουν τα πράγματα ακόμα πιο μεταφυσικά περίεργα, η ημέρα που ακολούθησε ήταν ακριβώς η συνέχεια του εφιάλτη που με βασάνισε την προηγούμενη νύχτα 10 προς 11 Μαΐου 2007.
Δεν ξέρω πια κβαντική πεταλούδα τινάζει τα φτερά της και παίζει με την τύχη μου, η αν εσύ ως υπερφυσική ή μεταφυσική οντότητα αρέσκεσε στην δια βασανισμού εκπαίδευση μου στα εγκόσμια, αλλά σε παρακαλώ να σταματήσεις.
Η δια βασανισμού εκπαίδευση, αν και πολύ επιτυχημένη στις αρκούδες και τα ζώα του τσίρκου μερικά χρόνια πριν, σήμερα αν μη τι άλλο θεωρείται passé και στηλιτεύεται από τις διάφορες μη κυβερνητικές οργανώσεις όπως η WWF κτλ.
Για να μην γίνω λοιπόν άλλο ένα γραφικό κυνηγετικό τρόπαιο στο ντουβάρι του καθιστικού σου (υποθέτω αγγλοσαξωνκού τύπου) διακινδυνεύοντας να χαλάσω όλο το deco δεδομένης της αμφιλεγόμενής μου καλλονής, σε παρακαλώ να βρεις κάτι άλλο πιο στα μέτρα σου για να παίξεις και να με αφήσεις ήσυχο.
Τελειώνοντας αγαπητή οντότητα σου υπενθυμίζω ότι όπως έγραψα και στην σελίδα μου, δεν βρίσκω τους εφιάλτες και ειδικά αυτούς που συνεχίζονται καθόλου μα καθόλου ενδιαφέροντες.
Ευχαριστώ για το χρόνο σου και ελπίζω στην συνεργασία σου
Ioannispk son of a pirate
Αγαπητή άγνωστη υπερφυσική οντότητα,
Πριν από μερικές εβδομάδες (21/04/07) έγραψα σαν σχόλιο στην προσωπική μου ιστοσελίδα ότι «Τα πιο ενδιαφέροντα όνειρα είναι αυτά που συνεχίζουν το επόμενο πρωί! Εκτός φυσικά αν είναι εφιάλτες.».
( http://ioannispk.blogspot.com/2007/04/just-dream.html )
Λοιπόν το πιο παράξενο πράγμα συνέβη σήμερα 11 Μαΐου 2007. Έλαβα ένα μήνυμα με ακριβώς το πιο πάνω περιεχόμενο και με ημερομηνία την ημερομηνία δημοσίευσης δηλαδή 21/04/07.
Για να γίνουν τα πράγματα ακόμα πιο μεταφυσικά περίεργα, η ημέρα που ακολούθησε ήταν ακριβώς η συνέχεια του εφιάλτη που με βασάνισε την προηγούμενη νύχτα 10 προς 11 Μαΐου 2007.
Δεν ξέρω πια κβαντική πεταλούδα τινάζει τα φτερά της και παίζει με την τύχη μου, η αν εσύ ως υπερφυσική ή μεταφυσική οντότητα αρέσκεσε στην δια βασανισμού εκπαίδευση μου στα εγκόσμια, αλλά σε παρακαλώ να σταματήσεις.
Η δια βασανισμού εκπαίδευση, αν και πολύ επιτυχημένη στις αρκούδες και τα ζώα του τσίρκου μερικά χρόνια πριν, σήμερα αν μη τι άλλο θεωρείται passé και στηλιτεύεται από τις διάφορες μη κυβερνητικές οργανώσεις όπως η WWF κτλ.
Για να μην γίνω λοιπόν άλλο ένα γραφικό κυνηγετικό τρόπαιο στο ντουβάρι του καθιστικού σου (υποθέτω αγγλοσαξωνκού τύπου) διακινδυνεύοντας να χαλάσω όλο το deco δεδομένης της αμφιλεγόμενής μου καλλονής, σε παρακαλώ να βρεις κάτι άλλο πιο στα μέτρα σου για να παίξεις και να με αφήσεις ήσυχο.
Τελειώνοντας αγαπητή οντότητα σου υπενθυμίζω ότι όπως έγραψα και στην σελίδα μου, δεν βρίσκω τους εφιάλτες και ειδικά αυτούς που συνεχίζονται καθόλου μα καθόλου ενδιαφέροντες.
Ευχαριστώ για το χρόνο σου και ελπίζω στην συνεργασία σου
Ioannispk son of a pirate
Canal de Santos
Στο βάθος η είσοδος του λιμανιού.
Τα βουνά στο βάθος είναι το οροπαίδιο του Σαν Πάολο.
Tuesday, May 08, 2007
Φαβέλες στο ποτάμι
Εκεί που η ανθρώπινη ζωή δεν έχει περισσότερη αξία από λίγα δολλάρια και η αξιοπρέπια έχει καταπατηθεί από τον αγώνα για επιβίωση.
Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα μερικές αγνές ψυχές που ζουν και αγωνίζονται μέσα σ' αυτήν την κόλαση, χαμογελούν και πιστεύουν πως το αύριο δεν μπορεί να είναι χειρότερο απ' το σήμερα
, κι αυτό γιατί "πιο κάτω απο το μηδέν δεν υπάρχει!" θα σου πουν στωικά.Sunday, May 06, 2007
Το σπειράγιο απο το μηχανοστάσιο
Πόσες φορές οι ναυτικοί δεν κοιτάνε ψηλά για τα αντικρίσουν αυτό το θέαμα. Μοιάζει ιδανικό αλλά ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ !
Saturday, May 05, 2007
Sunday, April 22, 2007
Subscribe to:
Posts (Atom)
