Δημήτριος τυφλός ουδέ βλέπει ουδέν

«Δημήτριος τυφλός ουδέ βλέπει ουδέν παίζων αστραγάλους έκλεψεν αυτώ Ερμίας αστραγάλους» λέει μια επιγραφή από τη Δήλο, δείχνοντας το πάθος για τον τζόγο, που δεν σέβεται ούτε τις ανθρώπινες αξίες.

Κάθε φορά που ακούω τους πολιτικούς να μιλούν, δεν ξέρω γιατί, αλλά μου έρχεται αυτόματα στο μυαλό η πιο πάνω επιγραφή. Κια πράγματι πόσο μοιάζει το πάθος του τζόγου με το πάθος για την ΑΡΧΗ.

Με λάγνο βλέμμα περιφέρονται οι εκφραστές του λαού (sic) προσποιούμενοι όλοι τους αδικημένους, τους παρεξηγημένους ιδεαλιστές που αλίμονο η ζωή τους έταξε να μάχονται ένα μάταιο και μοναχικό αγώνα. Τόσο έκδηλη είναι η μανία τους να εκλεγούν που θυμίζει κάποιους κακόμοιρους που ζητιανεύουν στο δρόμο την δόση τους. Τι κρίμα όμως ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ αντιληπτοί, δεν τους ακούνε που τούς τα λένε και ... για αυτό υποφέρει Ο ΛΑΟΣ (οχι οι ίδιοι) τόσα δεινά. 

GET LOST !!!

Στον πραγματικό κόσμο αν δοκιμάζεις μια μέθοδο η πρακτική στη δουλειά σου και δεν αποδίδει - τότε την αλλάζεις όσο χρειάζεται μέχρι να δουλέψει. Αν λοιπόν τόσα χρόνια κανείς δεν κατανοεί τους πολιτικούς τότε γιατί δεν εξετάζουν την πιθανότητα να έχουν λάθος προσέγγιση τουλάχιστον για να μην πω τίποτα περισσότερο. 

Λυπάμαι αλλά σπανίως ο γιαλός είναι στραβός συνήθως φταίει το αρμένισμα για τα καραβοτσακίσματα.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ !!! Δεν θέλω να ακούω άλλες μπούρδες.

«Δημήτριος τυφλός ουδέ βλέπει ουδέν παίζων αστραγάλους έκλεψεν αυτώ Ερμίας αστραγάλους»

Τελικά μήπως είμαστε ΕΜΕΙΣ τυφλοί και δεν βλέπουμε την κοροϊδία τους ?

ioannispk - son of a pirate

Δεν θέλω να είμαι τέτοιος πολίτης !

Με την χώρα μας να διανύει μια δύσκολη περίοδο, ο όρος "πολίτης" ακούγετε όλο και πιο συχνά στα ΜΜΕ, όπου διάφοροι εκλεγμένοι και μη φιλονικούν για το τι πρέπει και δεν πρέπει - και τι οφείλει να πράττει ο πολίτης η το κράτος - πάντα για το καλό του πολίτη. Με τον τρόπο που εκφράζετε ο όρος "πολίτης" από τους διαφόρους ομιλητές δημιουργείτε η εντύπωση ότι

1. Ο πολίτης είναι ένα είδος ζώου, χωρίς κρίση, χωρίς ευθύνη. 
2. Δεν αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα και έχει άμεση ανάγκη επεξηγήσεων από ειδικούς.
3. Ενεργεί σπασμωδικά - σχεδόν κυκλοθυμικά και με κίνητρο βασικά τα ένστικτα που χρησιμοποιούνται στην εκπαίδευση των ζώων του τσίρκου  - πόνος = τιμωρία = ανυπακοή, ικανοποίηση = επιβράβευση = υπακοή.
4. Ο πολίτης έχει πάντα δίκιο (εκτός αν έχει άδικο - sic).
5. Ο πολίτης Ποτέ δεν ευθύνεται

Επιπροσθέτως αντιλαμβάνομαι ότι μοναδικό καθήκον των πολιτικών είναι να ικανοποιούν τις όποιες επιθυμίες των πολιτών ενώ μερικές φορές, σαν στοργικοί πατέρες οφείλουν να τους τιμωρούν νουθετώντας τους, αφαιρώντας έστω και προσωρινά μερικά προνόμια που στο παρελθόν τους εκχώρησαν, υπονοώντας ότι ίσως και να επιστραφούν στο μέλλον - ΑΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ.

Ε λοιπόν τέτοιος πολίτης - προϊόν βλακώδους λαϊκισμού ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ - ΑΡΝΟΥΜΑΙ ! Ούτε θέλω να με εκπροσωπούν πολιτικοί που με υποβιβάζουν με αυτό το τρόπο.
Γνωρίζω μια χαρά τις ευθύνες μου και μπορώ να διακρίνω - παρά την μυωπία μου - την σοβαρότητα της κατάστασης. Αντιλαμβάνομαι άριστα ότι

1. Αν δεν βρούμε δανεικά, θα διαλυθεί ο κοινωνικός ιστός.
2. Αν δεν αλλάξουμε τις κρατικές και κοινωνικές πρακτικές μας δεν θα βρούμε δανειστές.
3. Οι μεταρρυθμίσεις που τουλάχιστον λέγεται ότι γίνονται  (π. χ., η εφαρμογή των κοινοτικών κανονισμών στις προμήθειες του Δημοσίου) θα έπρεπε να τις είχαμε εφαρμόσει μόνοι μας και δεν ήταν ανάγκη να "κάνουμε" πως τους επιβάλουν οι "κακοί" ξένοι για να τους δεχθεί καλύτερα ο ευαίσθητος πολίτης.
4. Δεν μας ζηλεύουν ούτε μας εχθρεύονται οι "ξένοι" - δεν έχουν λόγο άλλωστε. Δεν έχει κανείς παρά να επισκεφθεί μια οποιαδήποτε χώρα της Ευρώπης, όπου με ανοιχτό μυαλό θα διαπιστώσει ότι και εκεί μια χαρά είναι τα πράγματα - για να μην πω καλύτερα και χαρακτηριστώ ανθέλληνας.
5. Δεν υπάρχει κανένας (νόμιμος) τρόπος να αυξάνει κανείς τον πλούτο του (πόσο μάλλον συνεχώς) εκτός της εργασίας - που σημαίνει παραγωγικότητα - ανταγωνιστικότητα - ευελιξία - πρωτοτυπία - σεβασμός στον αντίπαλο κτλ.Τουλάχιστον στο σύστημα κανόνων που υιοθετούμε.
6. Οδηγηθήκαμε σε αυτή την κατάσταση από καθαρό στρουθοκαμηλισμό και την πρακτική να σπρώχνουμε κάτω από το χαλί τα σκουπίδια μας με την ελπίδα ότι είτε θα τα καθαρίσει κάποιος άλλος, είτε ότι το χαλί μας είναι τόσο μεγάλο που μπορεί να σκεπάσει τα πάντα.

Παρακαλώ πολύ τους κυβερνώντες και επιθυμούντες να κυβερνήσουν να μας σέβονται λίγο περισσότερο και να σταματήσουν να αντιμετωπίζουν τον πολίτη σαν προβληματικό παιδί. Όσο το κάνουν αυτό ο πολίτης θα αντιδρά σαν ένα τέτοιο - εκτός φυσικά αν αυτό είναι το ζητούμενο οπότε μια χαρά τα πάνε και μπράβο!
'Άλλωστε όπως συχνά έλεγε ο καλός μου φίλος ΑΑΔ - μπορείς να πάρεις πιστοποίηση ποιότητας ακόμα και αν παράγεις Σ..τα!

ioannispk - son of a pirate

Περι Σίτου

 Διαβάζω ότι :

1. Οι οκτώ πλουσιότερες χώρες του κόσμου, που αποτελούν το 13,3% του πληθυσμού της Γης, το 4% των χωρών μελών του ΟΗΕ, αλλά κατέχουν το 63% του παγκόσμιου πλούτου, δεν επιτρέπουν τη συμμετοχή στο διεθνές εμπόριο, με δίκαιους όρους, των φτωχών γεωργικών χωρών.
2. Πέντε μεγάλες πολυεθνικές (Archer Daniels Midland, Cargil, Con Agra, Bunge, Dreyfuss) ελέγχουν το 80% της αγοράς των σιτηρών και κερδοσκοπούν αγοράζοντας μαζικά τις μελλοντικές σοδειές. 
3. Πέντε-έξι φαρμακοβιομηχανίες (Monsanto, Bayer, Dupont, Basf, Dow κ.ά.) ελέγχουν το 75% της αγοράς παρασιτοκτόνων και σπόρων.
4. Ισάριθμες εταιρείες (Wal-Mart κ. ά.) ελέγχουν την παγκόσμια διανομή τροφίμων.

 Είμαστε σίγουροι ότι οι διακυμάνσεις στις τιμές των σιτηρών είναι προϊόν φυσικών καταστροφών μόνο ?   Είμαστε σίγουροι ότι η πείνα στον τρίτο κόσμο λόγο έλλειψης πόρων για καλλιέργεια η και αγορά σιτηρών είναι προϊόν των κλιματικών αλλαγών ?

Μήπως την πείνα δεν την γεννά η φύση αλλά το παγκόσμιο καθεστώς όπου οι λεγόμενες "δυνάμεις της αγοράς"  δεν ελέγχονται από καμία εξουσία ?

Αναγνωρίζω ότι εξ ορισμού η δουλειά του "ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΟΥ" είναι να μεγιστοποιεί το κέρδος 'ΚΕΡΔΟΣ + ΣΚΟΠΟΣ" , αλλά ο σκοπός δεν αγιάζει πάντοτε τα μέσα ούτε αποτελεί εφαλτήριο για κάθε λογής αυθαιρεσίες.

Προσδοκώ ... Ούτε και ξέρω πλέον τι ... Μάλλον τίποτα διότι αν η εκμετάλλευση κάθε πιθανής πηγής κέρδους ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων η παράπλευρων απωλειών είναι θεσμοθετημένο και νομικά κατοχυρωμένο δικαίωμα, ελπίδα δεν υπάρχει !

ioannispk - son of a potentially hungry pirate

True Freedom

Πρόσφατα είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ ένα Βουδιστικό Μοναστήρι, χαμένο μέσα σε πυκνή βλάστηση, στα βουνά στης Νότιας Κορέας.


 Όλα τα κτήρια ήταν ξύλινα και η κατασκευή είχε γίνει με τέτοιο τρόπο ώστε να μην υπάρχει ούτε ένα καρφί να πληγώνει το ξύλο ... Περιτριγυρισμένοι από φροντισμένους κήπους, οι μοναχοί ήταν σεμνοί, χαρούμενοι και σε αρμονία με το κόσμο που τους επισκέπτονταν, χωρίς ακρότητες και υπερβολές. Εντελώς ακτήμονες έμοιαζαν απαλλαγμένοι από το άγχος που προξενεί η ιδιοκτησία, ενώ είχαν αποθέσει την καθημερινή τους ύπαρξη στα χέρια του Θεού και άρα υποτασσόμενοι στην παντοδυναμία Του, είχαν επίσης απαλλαγεί από την φθορά της προσμονής του αύριο.

Στην αρμονία των μοναστηριακών κήπων θυμήθηκα ένα τραγούδι που έμαθα από τις εκπομπές του Γιάννη Πετρίδη - χρόνια πριν, τότε που ο άνθρωπος πατούσε το φεγγάρι εν μέσω ειδήσεων για την εισβολή στο Λάος, τον βομβαρδισμό της Πνομ Πεχ  και του πολέμου στο Βιετνάμ. Ο Μωχάμετ Αλι γνώριζε την ήτα από τον Joe Frazier και ο Morrison άφηνε για πάντα τον κόσμο. Ακόμα το ακούω σαν αμετανόητος μεσήλικας έφηβος που παραμένω. Τα ερμήνευε με την βραχνή της φωνή η Janis Joplin ...


Me & Bobby McGee
......

Freedom's just another word for nothing left to lose,
Nothing don't mean nothing honey if it ain't free,

Na na na na na na na na,
Hey now Bobby now, Bobby McGee, yeah.

....
Δεν παραθέτω του στοίχους για να μην χαλάσω την αρμονία της στιγμής (τουλάχιστον εγώ έτσι την νιώθω) .


Οι Βουδιστές μοναχοί δεν είχαν τίποτα  να απολέσουν και έχοντας εναποθέσει "τον άρτον τον επιούσιον" στα χέρια του Δημιουργού τους αισθάνονταν απόλυτα ελεύθεροι ... "γεννηθήτω το θέλημά σου".


Η έκφραση της συμπαντικής αλήθειας μπορεί να διαφέρει από λαό σε λαό, αλλά το νόημα παραμένει αναλλοίωτο.

Ένοιωσα βαθιά θλίψη φεύγοντας και ένα δυσεκπλήρωτο κενό. Το χάσμα μεταξύ της καθημερινότητας και αυτού που αντιλαμβάνομαι σαν μοναδική συμπαντική αλήθεια, μοιάζει τόσο μα τόσο αγεφύρωτο.


Nothing don't mean nothing honey if it ain't free ...

Ακόμα και το κενό στερείται νοήματος αν δεν συνδέεται με την ελευθερία, αυτή που του δίνει η συμπαντική αλήθεια που το ερμηνεύει και όχι η ματωμένη καρικατούρα των ανθρώπινων εγχειρημάτων.

Η επικράτηση της στρεβλής ελευθερίας, μέσων των διαφόρων πολιτικών ιδεολογημάτων είναι εντυπωσιακή. Η διαχρονική ειρωνεία του Σωκράτη στην αρχή της απολογίας του τα λέει όλα ...

«Δεν ξέρω, άνδρες Αθηναίοι, αν οι κατήγοροί μου σας επηρέασαν. Γιατί κι εμένα, λίγο ακόμα και θα με έκαναν να ξεχάσω ποιος είμαι, τόσο πειστικά μιλούσαν. Αν και, εδώ που τα λέμε, δεν είπαν τίποτα το αληθινό. Πιο μεγάλη εντύπωση όμως από όλα τα ψέματα που είπαν, μου έκανε αυτό: που έλεγαν ότι πρέπει να με προσέχετε, για να μην σας εξαπατήσω επειδή είμαι τάχα δεινός ρήτορας. Αυτό μου φάνηκε το πιο αδιάντροπο ψέμα, γιατί είναι βέβαιο ότι θα διαψευσθούν ευθύς αμέσως έμπρακτα, καθώς θα αποδειχθεί ότι δεν είμαι τρομερός στο να μιλάω, εκτός αν αυτοί λένε δεινό ρήτορα, όποιον λέει την αλήθεια».

Τι κρίμα που δεν εξαπατηθήκαμε από τον Σωκράτη ! Θα ήταν ίσως η μόνη απάτη στην ιστορία της ανθρωπότητας που θα απέφερε καλό στο σύνολο.

ioannispk - son of a pirate

ΥΓ

"Me and Bobby McGee" is a song written by Kris Kristofferson and Fred Foster, originally performed by Roger Miller, and later by Janis Joplin, who topped the U.S. singles charts with the song in 1971.

Light cage

 Light Cage

And there I saw my thoughts trapped.
Aegean summer light showering around.
I sought shelter in the comfort of my childhood
shadows - bliss is the belfry.

Saint George's bells tolled midsummer noon.
One last line remains to cast off.
Then there shall be the open sea.
Set a blue sail - homebound .

A blue roof and a water mattress.
Homebound to the Archipelagos.
Never shall I be slave to the shadows,
neigh shall I seek shelter from light.

For Abdulah - Ioannispk Son of a pirate 

http://sonofapirate.blogspot.com/2010/07/light-cage.html

Η προφητεία του Βησσαρίωνα

«...Μόνο με νέες δομές, με καλή οργάνωση και με την ευνομία θα σωθεί ο τόπος, με την αναπροσαρμογή προς τις νέες πολιτικές και κοινωνικές ανάγκες... Μεγάλη επομένως είναι η ευθύνη πολλών αρχόντων που παρακολουθούσαν με τρόμο τον κατήφορο του κράτους, που ακόμη έφθαναν ώς το σημείο να ψέγουν τους εαυτούς τους για τη συμμετοχή τους στις αδικίες και οι οποίοι, μολονότι υποστήριζαν την ανάγκη να γίνει κάτι, δέσμιοι όμως και οι ίδιοι του καθεστώτος, της διεφθαρμένης κοινωνίας, δεν είχαν το σθένος ν’ αντιδράσουν δίνοντας το καλό, ζωογόνο παράδειγμα».

Το παραπάνω απόσπασμα γράφτηκε πριν από 566 χρόνια, από το χέρι του Βησσαρίωνα (μετέπειτα ουνίτη καρδινάλιου), μαθητή του Πλήθωνα, με τη μορφή προτρεπτικού υπομνήματος προς τον Δεσπότη του Μυστρά Κωνσταντίνο Παλαιολόγο. (Αποστ. Βακαλόπουλου «Ο χαρακτήρας των Ελλήνων»).

Αφορμή για το πιο πάνω  έδωσε άρθρο του του Κώστα Λεονταριδη από την Καθημερινή, ο οποίος μεταξύ άλλων σημειώνει.

«...Οι δανειστές μας ούτε αφελείς ούτε φιλάνθρωποι είναι. Τα 110 δισ. ευρώ που θα εκταμιεύονται σταδιακά δεν δόθηκαν για να τα χρησιμοποιήσουμε με δικές μας εμπνεύσεις. Θα τα εισπράξουμε εφόσον τηρήσουμε κατά γράμμα τα συμφωνηθέντα κι όσα άλλα στην πορεία μάς ζητηθεί να εφαρμόσουμε.

Αυτή είναι η βαριά αλήθεια που για λόγους ψυχικής υγιεινής καλό είναι να τη χωνέψουμε μια ώρα αρχύτερα. Κι ας εμπεδώσουμε ότι το «πακέτο σωτηρίας» δίνεται στην Ελλάδα για να μη διασαλευτεί κι άλλο η τιμή της Ευρωζώνης, αλλιώς πιθανότατα θα μας άφηναν να πνιγούμε.

Αυτά τα κοινότοπα καλό είναι να τα θυμόμαστε καθημερινά: 

α) για να μη χάνουμε τη ψυχραιμία και τον χρόνο μας με συναισθηματικές δολιχοδρομίες και 

β) να προετοιμαζόμαστε για τα χειρότερα, αφού οι παραμορφωτικοί καθρέφτες, που συντηρούσαν την ευζωία μας, θρυμματίστηκαν».

Δεν νομίζω οτι χρειάζονται περισσότερα σχόλια.

ioannispk - son of a pirate

Προσοχή στην ελεγχόμενη Χρεοκοπία

Πρόσφατα η Κυρία Μερκελ πρότεινε το μοντέλο της ελεγχόμενης χρεοκοπίας για τα ... "κράτη του ευρωπαϊκού Νότου".

Αντιπαρέρχομαι τον υπαινιγμό αφού είναι πλέον σαφές ότι αναφέρεται στην Ελλάδα και την περίπτωση που αυτή δεν κατορθώσει να εφαρμόσει το πρόγραμμα που έχει συμφωνήσει με την Ευρωζώνη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Ακόμα είναι προφανές ότι κανένα Ευρωπαϊκό κράτος δεν θέλει να βρεθεί αντιμέτωπο ξανά με μια Ελληνικού τύπου κρίση. Έτσι, προωθούν ένα αυστηρότερο πλαίσιο εφαρμογής των δημοσιονομικών κανόνων και σκληρότερες ποινές για όσα κράτη-μέλη αδυνατούν να προσαρμοστούν.
Προβλέπονται ποινές από τις απλές συστάσεις μέχρι και τη διακοπή της χρηματοδότησης από τα κοινοτικά ταμεία και ακόμα "έως τον εξοστρακισμό" από την Ευρωζώνη. Η πρόταση θα συζητηθεί σήμερα 21 Μαΐου 2010 στο Eurogroup.

Η Συνθήκη της Λισσαβώνας δεν προβλέπει διαδικασία εξόδου μιας χώρας από την Ευρωζώνη.  Η Γερμανία και οι χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά θέλουν να θεσπιστεί μια διαδικασία ελεγχόμενης χρεοκοπίας ενός κράτους-μέλους.
Δηλαδή, αν το κράτος που αδυνατεί να διορθώσει τα δημοσιονομικά του προβλήματα, παρά τις διαδικασίες και τα μέτρα που έχει λάβει - ΚΑΘ ΥΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΦΥΣΙΚΑ -  και ΑΡΑ ΑΔΥΝΑΤΕΙ να εξυπηρετήσει τις δανειακές του ανάγκες από τις αγορές, θα πάψει να στηρίζεται από την Ευρωζώνη και θα υποχρεώνεται σε αναδιάρθρωση του χρέους του.
Που με απλά λόγια θα πει, κάνε αυτά που σου λέμε αλλά αν αποτύχει η συνταγή τότε... δεν θα υπάρχει πλέον πρόσβαση ούτε στα κοινοτικά ταμεία ούτε στις αγορές για να χρηματοδοτήσεις την ανάπτυξη και  το χρέος σου.
Συνεπώς όχι μόνο φταις που απέτυχαν τα μέτρα που εμείς σου είπαμε να εφαρμόσεις αλλά , η ανάκτηση της δυνατότητας υποτίμησης του νομίσματος (που σαν μέλος της Ευρωζώνης δεν έχεις)  είναι η μόνη διέξοδος.
Δηλαδή δεν χρειάζεται να αποφασίσουν οι "παρά τας Βρυξέλλας" για την έξοδό σου από το ευρώ. Θα είναι δική σου επιλογή γιατί δεν μπορεί να παραμείνεις εντός έτσι κι αλλιώς.

Όμορφα και καλά και πάνω από όλα δίκαια ...  Το κουστουμάκι είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα μας και μάλιστα έχουμε κάνει ήδη την πρώτη πρόβα.

Φυσικά ούτε τυχαίο είναι που η Ελλάδα βρέθηκε σε αυτή την θέση, ούτε είναι άμοιρος ευθυνών ο λαός που και λάθος νοοτροπία έχει και στρουθοκαμηλίζει.  Από την άλλη δεν είναι νομοτελειακό ότι θα οδηγηθεί η χώρα σε αυτή την ατραπό. Άλλωστε, η Μέρκελ μία πρόταση διατύπωσε και δεν είναι απαραίτητο να  υιοθετηθεί και να εφαρμοστεί άμεσα. Μην ξεχνάμε ότι η καμπάνα χτυπά και για άλλους - όχι μόνο για μας.

Το βέβαιο είναι ότι η Ελλάδα έχει τον χρόνο και την ευκαιρία να αποφύγει μια ελεγχόμενη χρεοκοπία - κάτω όμως από μερικές προϋποθέσεις όπως

1. Να αντιληφθούν όλοι, και πρωτίστως τα μέλη της κυβέρνησης, ότι η αλλαγή νοοτροπίας είναι μονόδρομος.
2. Να θάψουμε όσο πιο βαθιά μπορούμε στο παρελθόν τον άμυαλο και "τζίτζικα" εαυτό μας και διδασκόμενοι από τον σχετικό μύθο του Αίσωπου να αρχίσουμε να σκεπτόμαστε το αύριο.
3. Να αρχίσουμε να αγαπάμε την δουλειά και να ΑΠΟΤΑΞΟΥΜΕ με βδελυγμία το ΒΟΛΕΜΑ και τους θιασώτες του.
4. Να μάθουμε πως το εμείς προηγείται του εγώ και να αποκτήσουμε επιτέλους εθνική συνείδηση και όχι τοπικιστική και ατομική.

Σίγουρα ο κατάλογος με τα πρέπει είναι μακρύς και εγώ ο πιο ακατάλληλος για να τον συμπληρώσω. Αισθάνομαι όμως απελπισία και αδιέξοδο και πάνω από όλα αισθάνομαι ντροπή για το αύριο που παραδίδω στα παιδιά μου.

ioannispk - son of a pirate

Η οικομική διάσωση της Ελλάδος

Αναρωτιέμαι αν οι πρόσφατες βαρύγδουπες δηλώσεις εκ Δυσμών για την διάσωση της χώρας μας αφορούν πράγματι μόνο εμάς και αν τα κίνητρα είναι αυτά της αδελφότητας και της αλληλοβοήθειας. Το πιο κάτω γράφημα δείχνει τις σχέσεις αλληλεξάρτησης χρεών πέντε ευρωπαϊκών χωρών - αυτών με το μεγαλύτερο χρέος.

(δανείζομαι το γράφημα από τους  NY Times)

Την περασμένη εβδομάδα η Ευρωπαϊκή ηγεσία πανικοβλήθηκε - πολύ αργά κατά την γνώμη μου- όταν συνειδητοποίησε ότι η ζώνη του ευρώ, η ίδια, ήταν σε κίνδυνο κατάρρευσης.  
Αν η ζώνη του ευρώ αποδεικνύεται απρόθυμη να προστατεύσει ένα μέλος όπως η Ελλάδα, τότε οι επενδυτές ομολόγων θα στέψουν την προσοχή τους και σε άλλα μέλη όπως η Πορτογαλία και η Ισπανία για να κάνουν ότι ακριβώς έκαναν και στην Ελλάδα. Νομίζω ότι ο λόγος είναι προφανής από το ποιο πάνω γράφημα.


Λαμβάνοντας υπ' όψιν αυτό το όχι ευχάριστο σενάριο της κατάρρευσης του Ευρώ, οι Ευρωπαίοι αποφάσισαν να κάνουν τα πάντα, συνεπικουρούμενοι από το ΔΝΤ ώστε να προσφέρουν μία  διέξοδο στην Ελλάδα (και άρα την ευρωζώνη), ενδεδυμένοι τον μανδύα της αλληλεγγύης, εξαιρουμένων ελαχίστων που τόλμησαν να πουν την αλήθεια.

Το πρόγραμμα, όπως ανακοινώθηκε έχει μάλλον μικρές πιθανότητες επιτυχίας για την αποφυγή ενδεχόμενης Ελληνικής χρεοκοπίας, αλλά μπορεί να επιβραδύνει ή ακόμα και να αποτρέψει μια επικίνδυνη κλιμάκωση της κρίσης στην υπόλοιπη Ευρώπη, γεγονός που θα είχε τεράστιες παράπλευρες ζημίες . Στο μεταξύ και μέχρι να χρεοκοπήσει η Ελλάδα (αν τελικά συμβεί αυτό) κερδίζεται τουλάχιστον χρόνος, ώστε να προετοιμαστούν οι κατάλληλοι Ευρωπαϊκοί μηχανισμοί.

Άρα το λεγόμενο πρόγραμμα σταθερότητας, δεν έχει να κάνει καθόλου  με την Ελλάδα. Έχει να κάνει με την Ευρωζώνη και το νόμισμά της. Ακόμα έχει να κάνει με την έλλειψη μηχανισμών αποφάσεων μέσα στην Ευρώπη. Φοβάμαι ότι σύντομα θα πρέπει να αποφασιστεί ποιός πρέπει (αξίζει) να σωθεί και ποιός όχι. Φοβάμαι ακόμα ότι όταν θα παίρνονται αυτές οι αποφάσεις εμείς θα είμαστε απόντες, όπως απόντες είμαστε και σε άλλες ιστορικές στιγμές - πλην αυτών της αρχαιότητας.


Πολλοί θα πουν πως οι τράπεζες με τα υπερκέρδη τους πρέπει να πληρώσουν τουλάχιστον μέρος της ζημιάς και άρα δεν υπάρχει λόγος για προγράμματα σταθερότητας και Ευρωπαϊκή παρέμβαση. Φοβάμαι ότι αυτό πιο εύκολα το λέει κανείς παρά το κάνει.
 
Οι τράπεζες είναι ισχυρές για έναν βασικό λόγο -  θεμελίωσαν ζωτικής σημασίας δομές στο επίκεντρο των οικονομιών μας και πλέον τις ορίζουν. Οι δομές αυτές όμως παραμένουν εξ ορισμού εύθραυστες και ευάλωτες. Η αφαίρεση τους λοιπόν  από τις οικονομίες χρειάζεται προσοχή αλλιώς κυνδυνεύει να καταστραφεί η ίδια η κοινωνία. Γι' αυτό και πρέπει να προσέχει κανείς τι ζητά, από ποιόν το ζητά και τέλος τι εύχεται να συμβεί.

ΚΑΛΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ....

ioannispk - son of a pirate 

Spreads – A risk Analysis Table

Η διακύμανση για τα spreads των ελληνικών ομολόγων εξαρτάται από την εμπιστοσύνη των αγορών στη δυνατότητα της χώρας να εξυπηρετεί το δημόσιο χρέος της και τη φερεγγυότητα της κυβερνητικής πολιτικής, η επιτυχία της οποίας εξαρτάται κατά ένα μεγάλο βαθμό από την κατανόηση της τρέχουσας κατάστασης από τον μέσο Έλληνα.
Ίσως οι πιο κάτω ερωτήσεις να μην απέχουν και πολύ από ένα υποθετικό πίνακα ανάλυσης του κινδύνου που θα εκπονούσε ένα επενδυτής Ελληνικών ομολόγων. 

• Είναι ο μέσος Ελληνας ενημερωμένος αρκετά για το μέγεθος των οικονομικών υποχρεώσεων της χώρας?
• Ο μέσος Ελληνας είναι σε θέση να αντιληφθεί ότι τις τελευταίες δεκαετίες έζησε πάνω από τις δυνατότητές του?
• Οι Έλληνες γνωρίζουν ότι το δημόσιο χρέος που αναλογεί στον κάθε Ελληνα σήμερα είναι πολλαπλάσιο από αυτό που αναλογούσε σε κάθε Ούγγρο το 2008 η Αργεντινό το 2001 όταν η χώρες τους περιήλθαν σε δεινή οικονομική κατάσταση? 
• Είναι άραγε αντιληπτό ότι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα για τη χώρα μας είναι η χαμηλή ανταγωνιστικότητα της οικονομίας? 
• Αν υποθέσουμε ότι με κάποιο τρόπο όλο το χρέος μας χαριζόταν σήμερα, είναι αντιληπτό ότι αύριο θα έπρεπε η χώρα μας να δανειστεί και πάλι?

Αν μπορούσαμε να πείσουμε του επενδυτές ότι οι απαντήσεις σε όλα τα πιο πάνω είναι ΝΑΙ τότε χαράς ευαγγέλια διότι το spread είναι χαμηλό και άρα η πιθανότητα επένδυσης δεν πρέπει να αποκλείεται. 
Αυτά όμως είναι μόνο όνειρα, διότι στην Ελληνική πραγματικότητα φοβάμαι ότι οι απαντήσεις σε όλα τα πιο πάνω ερωτήματα είναι αρνητικές και άρα ουδείς σώφρων επενδύει ενώ τα spreads αυξάνονται.
Νομίζω είναι μάλλον πλάνη να πιστεύει κανείς ότι τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα θα καταφέρει να πείσει όλους το Έλληνες να ομοψυχίσουν και με την βοήθεια ενός από μηχανής Θεού να απαντήσουν θετικά στα πιο πάνω ερωτήματα, ρίχνοντας τα spreads  στα τάρταρα.
Πόλεμος πατέρας πάντων γαρ, μόνο σε τέτοιες περιπτώσεις ομοψυχούμε, εκτός κι αν στρέφουμε την ενέργειά μας ο ένας εναντίων του άλλου.
Με δεδομένο ότι οι Έλληνες δεν χαρακτηρίζονται λοιπόν ούτε για την υπομονή, ούτε για την εθνική ομοψυχία ούτε φυσικά για την «εντός των συνόρων τους εργατικότητα», οι πιθανοί επενδυτές μάλλον εκπλήσσονται που δεν έχουμε πτωχεύσει ακόμη και στέφουν το βλέμμα τους αλλού όταν πρόκειται να επενδύσουν σε κρατικά ομόλογα.
Με ΔΝΤ η χωρίς χρωστάμε στα παιδιά μας να διορθώσουμε όσα περισσότερα λάθη μπορούμε και να πάψουμε να συγχωρούμε και να δικαιολογούμε τους εαυτούς μας.

ioannispk - son of a pirate

Η σκιά ενός καρφιού - A Nail's Shadow

Ο παλιός φίλος μου ο Abdulah ξύπνησε...

A Nail's Shadow
A nail casts it's shadow over old flaking paint.
It looks so dominating in this small world.
Yet it takes for just a hammer to cast it's shadow
upon the nail to dwarf it's short lived glory.

It's all a matter of scale !
In the cosmos man is dwarfed ...
Like cosmic dust, infinitesimally small,
is blown away to an eternal cycle of learning.

It's all a matter of scale !
In his micro-cosmos man is grandiose ...
Like cosmic dust, infinitesimally small,
he shall be blown away to an eternal cycle of knowledge.

An eternal cycle of learning and knowledge.
Eternity is a curse in human terms.
Man is and should remain mortal.
Knowledge, kindness and love are immortal.

God help us find our scale ...
Like cosmic dust, infinitesimally small,
blow us closer to you and spare us
from the eternal mortal cycle.

Δια τον Abduah - ioannispk son of a long lost pirate

Ο Σκελετόβραχος

Στο μυθιστόρημα της Εύας Βλάμη (γράφτηκε αρκετά χρόνια πριν) ο «Σκελετόβραχος», ο Γαλαξιδιώτης καπετάν Θύμιος ο Σκελετόβραχος πίστευε ότι τα πανιά θα επιβιώσουν έναντι των μηχανών. Έφτιαξε λοιπόν ένα τρανό μπάρκο και κίνησε να αποδείξει πως ελπίδα για τις μηχανές δεν υπάρχει, για να καταλήξει να χαθεί στη θάλασσα, στο μέσο ενός κυκλώνα.

Προσπάθησε ο Σκελετόβραχος΄να τονε ξορκίσει με μουσκέτα γεμάτα αλάτι και καρφιά και άλλα ναυτικά κόλπα αλλά δεν τα κατάφερε. 

Τα πανιά έχασαν οι μηχανές κέρδισαν και στην αναμπουμπούλα όλοι ξέχασαν οτι αυτό που πραγματικά νίκησε ήταν ο κυκλώνας ...

Στις μέρες μας οι "κυκλώνες" που μας απασχολούν δεν είναι πια μετεωρολογικά φαινόμενα μόνο. Είναι πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά, συνυφασμένα με τα αδιέξοδα που έχει οδηγηθεί ο κόσμος μας, που δεν τον κυβερνάνε ούτε οι μηχανές - ούτε τα πανιά αλλά η ψυχρή λογιστική και το κέρδος, αντάμα με την απίστευτη Χείμερα της αιώνια ανάπτυξης.

Ας μην πέφτουμε την πλάνη του Σκελετόβραχου, ο εχθρός δεν είναι η μέθοδος - ο δρόμος που θα φτάσουμε στην ευημερία (αφού αυτό λίγο ως πολύ είναι σχεδόν αποφασισμένο είτε από το βέλος του χρόνου είτε από την ΕΟΚ). Εχθρός είναι αυτό που έχουμε μέσα μας και μας κάνει κοντόφθαλμους εξουσιολάγνους. Σκοπός είναι να διατηρήσουμε το μπάρκο του σκελετόβραχου που το λέμε πατρίδα ατόφιο, κι ας πάει με τα πανια. Βυθισμένο και με πηγμένο το πλήρωμα, είναι χρήσιμο μόνο σαν αντιπαράδειγμα και μωρίας εγκώμιο.

Νιώθω πως είμαι πλήρωμα στο μπάρκο του Σκελετόβραχου. Ακούω τον κυκλώνα να λυσσομανά και τα καρφιά να τρίζουν καθώς τα κύματα χτυπάνε τις μπάντες. Τα μάτια μου τσούζουν από τις αλμυρές σπιλιάδες του αέρα. Πάλι όμως νομίζω πως αντί να προετοιμαζόμαστε για την πραγματική μάχη με τον κυκλώνα που μας περιβάλει, ξοδεύουμε πόρους και δυνάμεις για ανούσιες και αδιέξοδες αναμετρήσεις ανάμεσά μας.

Είναι καιρός να παραδεχτούμε πως ο Σκελετόβραχος ΕΚΑΝΕ ΛΑΘΟΣ. Δεν χρειαζότανε να τα βάλει με τις μηχανές. Για τους ανέμους και τις θύελλες έπρεπε να προετοιμάζετε και με έξυπνες κινήσεις να τις αποφεύγει, αν δεν μπορούσε να τα βάλει μαζί τους. 

Άλλωστε δια στόματος του κοινοτικού επιτρόπου επιφορτισμένου με τα οικονομικά (Κου Αλμουνια), μας έγινε γνωστό (14/09/2009) πως ... " όλοι οι πολιτικοί ηγέτες και τα κόμματα στην Ελλάδα γνωρίζουν πλήρως την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας ". Που σε μένα τον αδαή σημαίνει πως ο στόχος τώρα πια είναι να επιπλεύσουμε ... με κουπιά - πανιά - η μηχανές αυτό μάλλον θα το κουβεντιάσουμε ζωντανοί και στεγνοί πια στην στεριά.

Για κοίτα φίλε μου σε τι αδιέξοδα ερχόμαστε και μετά μου λες συμπτώσεις. Ε λοιπόν δεν το πιστεύω. Ο Σκελετόβραχος έπεσε θύμα μιας σκευωρίας και της στενομυαλιάς του. Πέθανε για να αποδείξει το προφανές - πως πάνω από όλα πρέπει να βλέπεις τον πραγματικό εχθρό σου καθαρά και να μάθεις να ελίσσεσαι πολεμώντας με τα μέσα που διαθέτεις. Το πλήρωμα όπως πάντα φυσικά αμέτοχο στις αποφάσεις και ηρωικά ΠΕΘΑΜΕΝΟ.

ioannispk son of a pirate

Λόγια της πλώρης

Όχι δεν θα μιλήσουμε για τον Ανδρέα Καρκαβίτσα ούτε για το ομώνυμο βιβλίο. Η πλώρη από τα παλιά χρόνια ήταν και παραμένει ίσως το μέρος του καραβιού όπου γίνονται κουβέντες και κριτικές, μακριά από την γέφυρα, τα μάτια και τα αυτιά της τραπεζαρίας και των καπνιστηρίων.
Οι καπεταναίοι γίνονταν αντιληπτοί αν πλησίαζαν, η κουβέντα άλλαζε γρήγορα για να συνεχίσει με την απομάκρυνση του αξιωματικού. Για αυτό τον λόγο δεν ήταν λίγες οι φορές που ο Πλοίαρχος ρωτούσε δήθεν αδιάφορα τον Γραμματικό « … και τι λένε στην πλώρη?».
Αυτή η απλή ερώτηση και η απάντησή της (feedback), με όση ανακρίβεια και να περιείχε ήταν ένα είδος διορθωτικής κίνησης στο έτσι κι αλλιώς απολυταρχικό σύστημα που βασιλεύει στα βαπόρια (δεν γίνεται διαφορετικά άλλωστε).
Άκουγε ο καπετάνιος τα «λόγια της πλώρης» και ανάλογα έπαιρνε τα μέτρα του. Ετσι και οι ισορροπίες κρατιόνταν και τα συμφέροντα δεν διακυβεύονταν αλλά και η Πλοιαρχία διατηρούταν …
Στις μέρες μας αναρωτιέμαι αν αυτή η ερώτηση τίθεται ποτέ από τους άρχοντες και κυβερνώντες προς τους … «Γραμματικούς» τους, για τον κοσμάκη δεν το κουβεντιάζουμε, μόνο ειρωνικά τον ρωτάνε κάτι δημοσιογράφοι "... εσείς τι λέτε? ... ποια είναι η γνώμη σας?".
Αν ΝΑΙ τότε οι γραμματικοί δεν έχουν το δάχτυλο στον σφυγμό του λαού. Τους ξεφεύγουν πολλά και δίνουν λάθος πληροφορίες (feedback). Η πάλι καλά τα λένε οι γραμματικοί αλλά οι «καπεταναίοι» έχουνε τα αυτιά τους βουλωμένα.
Αν από την άλλη αυτή η ερώτηση δεν τίθεται ποτέ, έ τότε τι να πω μάλλον δεν κάνουν για καπεταναίοι.
Νομίζω ότι στα 150 χρόνια ύπαρξης του Ελληνικού κράτους τα … «λόγια της πλώρης» η δεν έφτασαν ποτέ στα αυτιά της εξουσίας, η μεταδίδονται παραφρασμένα. Δεν εξηγείται αλλιώς η παντελής έλλειψη κατανόησης μεταξύ λαού και κυβερνώντων. Ενός λαού που συνεχίζει μαζοχιστικά να συντηρεί με την ψήφο του μια κατάσταση προφανώς άρρωστη, που προάγει τους αμόρφωτους εγωπαθείς «ταγούς» και καταβαραθρώνει κάθε μορφή ΚΑΛΟΥ Κ ΑΓΑΘΟΥ, μετατρέποντας τον πολίτη σε αυλικό ραγιά, που το μόνο που προσδοκά είναι η ελεημοσύνη αυτών που ο ίδιος (ενδεχομένως μη έχοντας εναλλακτική πρόταση) εξέλεξε.

Άντε αλλάξτε κουβέντα τώρα γιατί πλησιάζει ο Καπτα Γιώργος / Καπτα Κώστας η όπως αλλιώς τόνε λένε, γιατί βαριακούει λιγάκι και μας βλέπω στον μπαλαούρο.

ioannispk son of a pirate

Διψα για Ζωη

- Άντε γεια σας και αν Θέλει ο Αη Νικόλας θα ξαναβρεθούμε.

Κάτι τέτοιο θα είπαν όταν τα δέσανε προσωρινά - μέχρι να ανοίξει πάλι η αγορά. Φυσικά το προσωρινό έγινε μόνιμο και οι οικονομικές συνθήκες τα καταδίκασαν να σαπίζουν στην ντάνα.

Δεν θα αναφερθώ ούτε στα καμένα ούτε στο όνειρο του Ομπάμα για καθαρή ενέργεια. Το μέλλον, τουλάχιστον όσο απομένει στα πλαίσια του βιολογικού μου προσδόκιμου, φαντάζει συννεφιασμένο.
Ο κόσμος μοιάζει με καράβι που κάνει τα τελευταία ταξίδια του, λίγο πριν το δέσουν "προσωρινά" όσο να κοπάσει η κρίση. Φυσικά για τους ναυτικούς που ξέρουν καλά αυτή την διαδικασία, η ντάνα είναι ισοδύναμη με την βαριά σκουριά - το θάνατο.

Είχα την τύχη να ζήσω τις "καλές" εποχές, όταν τα βαπόρια αρμένιζαν περήφανα και τα ματσακόνια αντηχούσαν στην κουβέρτα. Τα κολολαδωμένα ποδάρια γύριζαν το στρόφαλο και η προπέλα σκάλιζε την πορεία μαστορικά.

Ταυτόχρονα ζω τον εφιάλτη του κάθε ανθρώπου που αγαπά την θάλασσα και το θαλασσινό επάγγελμα. Στη κουβέρτα ησυχία και μόνο γλάροι κάθονται στα ρέλια. Στον μηχανοστάσιο νεκρική σιγή. Ακούς μονάχα σταγόνες νερού να πέφτουν από τα μπούνια στην σεντίνα και να αντηχούν μέχρι ψηλά τα σπειράγια.

Ας μου σβήσει κάποιος την δίψα για ζωή. Ας ξεριζωθούν οι ναυτικές μνήμες από την ψυχή μου. Δεν θέλω να σβήσω άπραγος στην ντάνα. Θέλω να με καταπιεί το κύμα μάχιμο.

ioannispk - son of a pirate

ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ

Σπάνια παρακολουθώ ειδήσεις στην τηλεόραση, αφού προτιμώ την έντυπη ενημέρωση. Μου ταιριάζει καλύτερα. Προ ημερών όμως έκανα μια εξαίρεση και να τα "καινά" δαιμόνια εμφανίστηκαν πάλι.

Άκουσα εκπροσώπους του πολιτικού κόσμου να υποστηρίζουν κάθιδροι πως μόνο αυτοί έχουν την λύση για την ευημερία του λαού και πως ότι έγινε μέχρι τώρα δεν είναι παρά ένα μικρό λάθος που όλοι δικαιούνται να κάνουν (τώρα πως γίνεται και τα λάθη επαναλαμβάνονται από την εποχή του Καποδίστρια μέχρι σήμερα αυτό δεν το ξέρω - αδαής γαρ). Κατάλαβαν λέει όμως καλά τι πρέπει να γίνει για αυτό και στο εξής θα φροντίσουν να "τρώμε με χρυσά κουτάλια", τα οποία ελπίζω να μην παραγγείλουν σε γνωστούς οίκους κοσμημάτων (αλλοδαπών και ημεδαπών) διότι είναι πανάκριβοι.

Χωρίς να θέλω σκέφτηκα ένα ωραίο προεκλογικό φιλμάκι κινουμένων σχεδίων που κυκλοφορεί αυτή την εποχή στην Ιαπωνία. Η ιστορία εκτυλίσσετε περίπου έτσι ...

Ένα ζευγάρι δειπνεί καθισμένο αντικριστά σε ένα ρομαντικό εστιατόριο.
Ο καλοβαλμένος άνδρας λέει στην όμορφη συνδαιτυμόνα του.

- Αν με παντρευτείς θα πληρώνω όλα τα έξοδα σου. Τα παιδιά θα πηγαίνουν στα καλύτερα σχολεία και δεν θα χρειάζεται να στεναχωριέσαι για την ιατρική περίθαλψη αφού θα φροντίσω και για αυτό. Ακόμα θα ενισχύω το εισόδημα σου ώστε να μπορείς να ξοδεύεις περισσότερα και φυσικά θα φροντίσω να ζούμε στο κατάλληλο σπίτι σε ασφαλή και όμορφη γειτονιά.

- Και πως θα τα κάνεις όλα αυτά με τα εισοδήματα που έχεις ? (ρωτά η κοπέλα).

- Α! αυτό θα το σκεφτώ αφού παντρευτούμε! (απαντά αποστομωτικά ο άνδρας).

Ας αναλογιστούμε τις ομοιότητες που έχει ένα γάμος με την διακυβέρνηση μιας χώρας από τα εκλεγμένα κόμματα (συμπολίτευση και αντιπολίτευση).
Σε αντίθεση μάλιστα με τον γάμο, που μπορεί να είναι και βραχύβιος, τα κόμματα (δεν είναι και πολλά) είναι σχεδόν διαχρονικά και οι επιλογές τόσο μα τόσο περιορισμένες. Στην πράξη είναι σαν να κοιτάς ένα κλασικό Εγγλέζικο δρόμο με κολλητά αραδιασμένα σπίτια (Terraced Houses) και να σου ζητάνε να διαλέξεις αν θες να μείνεις στο 105 η στο 107 - ούτε καν απέναντι.

Πραγματικά ελπίζω αυτά που άκουσα στην τηλεόραση για το μέλλον να μην έχουν καμία σχέση με το Γιαπωνέζικο φιλμάκι και οι δικοί μας "Γαμπροί" να έχουν λογαριάσει καλά το κόστος του γάμου έχοντας εξασφαλίσει τους κατάλληλους πόρους ... αφού προσωπικά μου είναι αδιάφορο αν θα μένω στο 105 η στο 107. Έτσι κι αλλιώς η στέγη στάζει και τα ποντίκια αλωνίζουν.

ioannispk son of a pirate

Επιθεώρηση πλοίου

5 Αυγούστου 2009 - The New York Times

Στο Λούβρο πολλοί φωτογραφίζουν, λίγοι παρατηρούν

Το να περάσει κανείς ένα πρωινό χαζεύοντας τον κόσμο που κοιτάζει τα έργα τέχνης δεν είναι επιστημονικό πείραμα. Είναι όμως αφορμή για να θέσει το μόνιμο ερώτημα: Τι ακριβώς αναζητούμε όταν τριγυρίζουμε τα μουσεία ως τουρίστες; Τις προάλλες, δύο κορίτσια με λουλουδάτα φορέματα τριγύριζαν στο Λούβρο. Σταματούσαν σε κάποια γλυπτά και τα περιτριγύριζαν. Κοιτούσαν αργά και δεν βιάζονταν. Το ασυνήθιστο ήταν ότι σταματούσαν.

Και πιο κάτω …

Οι ταξιδιώτες που έκαναν τον μεγάλο γύρο της Ευρώπης τον 18ο αιώνα περνούσαν μήνες και χρόνια μαθαίνοντας γλώσσες, συζητώντας με διανοούμενους και φτιάχνοντας σκίτσα των όσων έβλεπαν. Μετά οι φωτογραφικές μηχανές αντικατέστησαν τα σκίτσα, η ευκολία ήρθε στη θέση της ουσιαστικής ενασχόλησης και πολύς κόσμος έχασε την επιθυμία να κοιτάει πραγματικά. Φανταζόμαστε ότι επειδή η μηχανή μας έχει αιχμαλωτίσει μια εικόνα ή επειδή αυτή βρίσκεται αιωνίως διαθέσιμη στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ, η ενασχόληση με το πρωτότυπο είναι χαμένος χρόνος.

Με αφορμή τα πιο πάνω σκέφτηκα πόσο έχει αλλάξει ο τρόπος που εμείς οι «ναυτικοί», στεριανοί και μη βλέπουμε και επιθεωρούμε τα καράβια. Μοιάζει πολύ με τον τρόπο που οι άνθρωποι κοιτάνε τα μουσεία. Κανείς δεν μπαίνει πια στον κόπο να παρατηρήσει ούτε να σκιτσάρει. Τα καράβια είναι μόνο μια συλλογή ψηφιοποιημένων εικόνων στον υπολογιστή.
Παρόλο που μου αρέσει η νέα τεχνολογία και προσπαθώ να την ακολουθώ όσο μπορώ, δεν παύω να πιστεύω ότι εκτός από τρόπους καλής συμπεριφοράς πρέπει να διδάσκουμε στα παιδιά μας και την «λελογισμένη χρήση της τεχνολογίας».

Δεν υπάρχει τίποτα πιο άμεσο από την όραση, την ακοή, την αφή, την όσφρηση και την γεύση στην επιθεώρηση ενός πλοίου. Μάλιστα την γεύση κι ας κρύβει μύριους κινδύνους με μικρόβια και όσοι έχουν επαφή με τα βαπόρια είμαι σίγουρος ότι ξέρουν τι εννοώ.

Λέω λοιπόν να αφήσουμε στην άκρη τις αδιάβροχες, φανταστικές myriad pixel digital cameras και να κρατήσουμε λίγο σημειώσεις στο μπλοκάκι μας (οι ποιο μοντέρνοι στο moleskin) και ακόμα καλύτερα ας κάνουμε νοητές σημειώσεις. Ξέρω πως όλα αυτά είναι λιγάκι ρομαντικά και ακόμα ενάντια στους κανόνες. Δεν είναι με άλλα λόγια καθόλου politically correct, αλλά από την άλλη ποιος είπε ότι μου αρέσει το political correctness ?

Καλό Αύγουστο – ioannispk son of a pirate