A Pirate's Mobile Blog

The world as seen by a "PIRATE" (?).

Follow the link below to see ...

http://sonofapirate.blogspot.com/

Wednesday, August 09, 2006

Ενας δόκιμος στη γέφυρα εν ώρα κινδύνου - Ν. Καββαδίας


I like this one, sorry no translation...

I don't know when he wrote this poem but I believe that it is one of his first ones
(Ioannis could help me in this) and is surely autobiographical as the most of his poems . I admire the simplicity the candidness and the directness in this poem. I think that you must live such strong moments in order to write such poems.

Στο ημερολόγιο γράψαμε: «Κυκλών και καταιγίς».
Εστείλαμε το Σ.Ο.Σ μακριά σε άλλα καράβια,
κι εγώ κοιτάζοντας χλωμός τον άγριον Ινδικό
πολύ αμφιβάλλω αν φτάσουμε μια μέρα στη Μπατάβια.

Μα Δε λυπάμαι μια σταλιάν - Εμείς οι ναυτικοί
έχουμε, λένε, την ψυχή στο διάολο πουλημένη.
Μια μάνα μόνο σκέφτομαι στυγνή και σκυθρωπή,
που χρόνια τώρα και καιρούς το γιο της περιμένει.

Το ξέρω πως η θέση μας είναι άσχημη πολύ.
Η θάλασα τη γέφυρα με κύματα γεμίζει,
κι εγώ λυπάμαι μοναχά που δεν μπορώ να πω
σε κάποιον, κάτι που πολύ φριχτά με βασανίζει.

Θεέ μου! Είμαι μοναχά δεκαεννιά χρονών,
κι έχω σε μέρη μακρινά πολλές φορές γυρίσει.
Θεέ μου! Έχω μιαν άκακη, μια παιδική καρδιά,
αλλά πολύ έχω πλανηθεί, κι έχω πολύ αμαρτήσει.

Συχώρεσέ με... Κάποτες οπού 'χα πιει πολύ
και δεν εκαταλάβαινα το τι έκανα, στο Αλγέρι,
για μιαν μικρήν Αράπισσα, που εχόρευε γυμνή,
επέταξα κατάστηθα σε κάποιον το μαχαίρι.

Συχώρεσέ με... Μια βραδιά θολή στο Σάντα Φε,
καθώς κάποια με κράταγε σφιχτά στην αγκαλιά της,
ετράβηξα απ' την κάλτσα της μια δέσμη από λεφτά
που όλη τη μέρα εμάζευεν απ' την αισχρή δουλειά της.

Κι ακόμα, Κύριε... ντρέπομαι να το συλλογιστώ,
(μα ήτανε τόσο κόκκινα κι υγρά τα ωραία του χείλια
και κάποια κάπου ολόλυζε κιθάρα ισπανική...)
κοιμήθηκα μ' ένα μικρόν εβραίο στη Σεβίλλια.

Κύριε... ετούτο το κορμί το τόσο αμαρτωλό
σε λίγο στις υδάτινες ειρκτές νεκρό θα πέσει...
Μα τέσσερα όμως σκέφτομαι γαλόνια εγώ χρυσά
κι ένα θλιμμένο δόκιμο, που δε θα τα φορέσει..

1 comment:

ioannispk said...

Με συγκύνησες πολυ φίλε Αντώνη. Οσες φορες και να διαβάσει κανείς αυτό το ποίημα τα δάκρυα τρέχουν.

Ον Δ. Νικορέτζος αποκαλεί τον ΝΚ 'Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟς ΑΜΑΡΤΩΛΟΣ'. Σωστό με την ενοια οτι ειναι ο τελευταιος μαλλον ναυτικός που οχι μονο εζησε αλλα ειχε και την δυναμη να μιλησει για τα συναισθήματα του.
Το ποιημα ειναι απο την συλογη ΜΑΡΑΜΠΟΥ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ 1933. η ΣΥΛΟΓΗ ΕΙΧΕ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙ ΤΑ Α. ΣΤΡΟΦΗ (1931) ΚΑΙ Β. ΣΤΕΡΝΑ (1932) ΤΟ ΣΕΦΕΡΗ. ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ...

ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΤΕ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΑΛΛΑ Ο ΝΚ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ

1. Α/Π ΠΟΛΙΚΟΣ ... 1930
2. Α/Π ΝΙΚΗ ... 1931
3. Α/Π ΙΟΝΙΟ .. 1943